อีกไม่กี่วันข้าพเจ้าออกเดินทางอีกครั้ง...กับการขับเคลื่อนกระบวนการ R2R ที่จังหวัดสุราษฏร์ธานี
นี่เป็นรอบที่สองของปี ปกติในแต่ละที่จะเว้นวรรคของการจัด แต่สำหรับเครือข่ายสุราษฎร์ธานีเมื่อเสร็จหนึ่งรุ่นได้พักห่างประมาณสามสี่เดือนเราก็ต่อรุ่นที่สองเลย
เป็นโจทย์สำหรับข้าพเจ้าเองว่า...กระบวนการเรียนรู้อย่างไร จึงจะเกิดคุณค่าสูงสุดต่อผู้เรียน
และเป็นการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเกิดการสร้างความรู้ด้วยตนเอง ไม่ใช่ไปเป็นการบอกความรู้
เพื่อเป็นการตอบโจทย์ ข้าพเจ้าได้นำกระบวนการที่ทำผ่านมามาใคร่ครวญและพิจารณาปรับใหม่ และเชื่อมโยงกับวิทยากรผู้ช่วยมากขึ้น มีการเตรียมการมากขึ้น
การพูดคุยเชิงหารือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ไม่เพียงขีดวงเฉพาะคนทำงาน
แต่...ข้าพเจ้าชวนแม่ออกน้อยมาร่วมวงดู หารือ และพูดคุยกัน "มดแดง" ช่วยสะท้อนกระบวนการได้ดีมาก มีสงสัยซักถามแม่ครูด้วยว่า คืออะไร และแม่ครูทำอย่างไร
เป็นความท้าทาย เพราะในทัศนะของข้าพเจ้าแล้วมองว่ากระบวนการ R2R ไม่ได้เป็นเรื่องที่ขีดวงเฉพาะคนทำงานเท่านั้น หากแต่ควรมีเกิดขึ้นในหัวใจของคนทุกคนเพื่อขยับขยายโครงสร้างทางปัญญาให้กระจายเป็นวงกว้าง แล้วเราจะได้บุคคลที่คิได้ คิดเป็น ที่เป็นกระบวนการคิดอย่างเป็นระบบและมีเหตุผล ไม่ใช่ตามอารมณ์หรือความลุ่มหลงในความคิด
การเดินทางครั้งนี้...
ข้าพเจ้าคาดหวังว่า...กระบวนการที่จะเกิดขึ้นจะเป็นอีกหนึ่งบทเรียนที่จะทำให้ข้าพเจ้าได้ร่วมเรียนรู้และทำความเข้าใจในปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น
เพียงแค่คิดก็นึกสนุก...ต้องลองไปเจอสถานการณ์จริงล่ะว่าจะเป็นเช่นไร
...
๙ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๖
