สมัยที่ข้าพเจ้าเป็นครูใหม่ๆ ปี 2519 บรรจุเป็นครูอยู่ชนบทได้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของนักเรียนหลายรูปแบบซึ่งแตกต่างกับเด็กยุคปัจจุบันมากโดยเฉพาะความเป็นอยู่ การทำมาหา่กินในสมัยนั้น หลังจากเลิกเรียนแล้วนักดเรียนส่วนใหญ่จะออกไปหาจับสัตว์ต่างๆ เช่น ปลา กบ หนู เพื่อนำมาทำอาหารช่วยเหลือครอบครัว แต่เด็กสมัยนี้เลิกเรียนแล้วจะอยู่กับร้านเกมส์
ข้าพเจ้าขอนำเสนอวิธีการจับกบโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายที่ได้เรียนรู้มาจากเด็กนักเรียนในชนบทข้าพเจ้าได้ทดลองมาแล้วได้ผลดีมาก ตามวิธีัการ****
**หาอุปกรณ์ที่ใช้ดักเรียกว่า"อีแอบ" ซึ่งเป็นวัสดุที่สานด้วยไม้ไผ่ลูกใหญ่พอประมาณ
**เลือกแหล่งบริเวณที่อยู่อาศัย(บริเวณน้ำไหลหรือที่มีน้ำขัง)
**นำปลาหมอเป็นๆประมาณ3-5 ตัวใส่ไว้ใน"อีแอบ"แล้วนำไปวางไว้บริเวณที่กล่าวมาข้างต้นเอาหญ้าคลุมไว้เปิดปาก"อีแอบ"ไว้ทิ้งไว้ 1 คืน รุ่งเช้าเปิด"อีแอบ"ดูเจอกบจำนวนมากเข้าไปอยู่ใน"อีแอบ"
ปลาหมอก็ยังอยู่นะ ปลาหมอนั้นแหละที่เป็นตัวเรียก"อีแอบ"เข้ามาอยู่ด้วยกัน เป็นวิธีการที่จับกบง่ายที่สุด ลงทุนก็น้อย
อยากรู้จัก อีแอบ จัง
เป็นวิธีแปลกดีนะ คิดว่าคงใช้ได้กับเศรษฐกิจพอเพียง
ชอบกินกบผัดกะเพราค่ะ
ตอนที่มาเยี่ยมโรงเรียนได้ซื้อกล้วยสุกทอดที่ชุมชนข้างโรงเรียนไป ติดใจมากจนต้องฝากคนมาซื้อให้ 2 ครั้งแล้วค่ะ ไม่หมดไม่เลิกกิน มีเจ้าหน้าที่ที่มหาวิทยาลัยบอกว่า เขาเรียกกันว่ากล้วยเบรกแตก กินแล้วหยุดไม่ได้ค่ะ
นี่แหละภูมิปัญญาไทย..ที่หลายๆๆคนมองข้ามไป..อย่าลืมถ่ายทอดรายละเอียด “ อีแอบ “ ให้นักเรียนทำดูนะครับ (สร้างงาน สร้างอาชีพ ของจริงนะเนี่ย)
เขียนสิ่งที่ดีๆมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอีกนะครับ
ดีมากๆ จากเด็กเกม ประโคนชัย
ไทย
จิงๆ
ดี
สุดๆ
อีแอบ ทางบ้านผมมีขาย แต่กบตามทุ่งนาหายาก