การตั้งโรงเรียนนั้นมีกฏหมายอยู่ว่าไม่ให้โรงเรียนอยู่ใกล้กันเกินกว่า ๒ กิโลเมตร........ แต่แล้วนักการเมืองก็ทำให้เกิดโรงเรียนมากขึ้น จนหลายๆๆๆโรงอยู่ห่างกันไม่ถึง ๒ กิโลเมตร.......แล้วก็มามีปัญหาจำนวนนักเรียนมีน้อยลง.......ทำไมไม่กลับไปดูแลอย่าให้มีโรงเรียนอยู่ใกล้กันน้อยกว่า ๒ กิโลเมตร เป็นอันดับแรก........อันดับต่อไป คือ ดูแลอย่าให้ผู้บริหารในระดับเขต ระดับ สพฐ. ระดับ กรม ระดับกระทรวง มีรายได้อื่นนอกเหนือจากเงินเดือน เงินประจำตำแหน่ง เงินเบี้ยเลี้ยง........ ผู้บริหารจะได้ทำงานอย่างไม่ต้องห่วงเรียกทุนคืน........ดูแลอย่าให้คนในระดับบังคับบัญชารับของฝากจากผู้ใต้บังคับบัญชา ผู้ใตับังคับบัญชาบางคนเข้ากระทรวงทีแบกองุ่นเอย แอปเปิลเอย เป็น ๑๐ ๑๐ ลัง แล้วเงินที่ซื้อก็คือเงินจากงบประมาณโรงเรียนทั้งนั้น ผู้บังคับบัญชาก็หน้าบาน กินกันปากมัน เงินสนับสนุนการศึกษาของนักเรียนทั้งน้าน ไม่กระดากปาก กระดากใจกันบ้างหรือ คนรับ คนกินน้ะ........ยกเลิกระบบประเมินเลื่อน ปรับวิทยะฐานะทิ้งไป เพราะ ทำให้ช่วงชิงเวลาที่จะสอนนักเรียนไปเกือบหมด........เอาแค่นี้ก่อนทำได้ไหม ????
อยากให้ทำด้วย คือ ครูทุกๆคน ผู้บริหารโรงเรียนทุกๆคน ผู้บริหารและสมาชิกองค์กรท้องถิ่นทุกๆคน (ที่มีโรงเรียนอยู่ในการดูแลทุกๆแห่ง) ต้องนำลูกๆทุกๆคนของตนเองเข้าเรียนอยู่ในโรงเรียนที่ตนเองทำงานอยู่ หรือ โรงเรียนในสังกัดของตนเอง หากทำได้จะเกิดผลดีดังนี้คือ
๑. ครู ผู้บริหาร จะได้เข้าโรงเรียนไม่สาย และ ไม่ออกจากโรงเรียนก่อนเวลา เพราะ ต้องไปส่ง - รับลูกที่โรงเรียน
๒. ประชาชนรอบโรงเรียนนั้นๆจะได้มีความมั่นใจในคุณภาพของโรงเรียน เพราะ ขนาดผู้บริหารและครูยังให้ลูกเรียนในโร
เรียนนั้นๆเลย ทุกวันนี้ประชาชนรอบๆโรงเรียนไม่ไว้วางในในคุณภาพของโรงเรียน เพราะ ขนาดผู้บริหารโรงเรียนเอง ครูผู้สอนเองยังไม่ยอมให้ลูกตนเองเรียนในโรงเรียนที่ตนเองทำหน้าที่อยู่เลย
๓. คุณภาพการเรียนการสอนจะดีขึ้นทันที เพราะ หากไม่ดีขึ้นลูกๆของตนเองก็จะมีปัญหาด้วย
๔. จำนวนนักเรียนจะเพิ่มขึ้นทันที แต่ประเด็นนี้ไม่ใช่สาระสำคัญ
ทำได้ไหม หากทำได้คุณภาพของโรงเรียนจะดีขึ้นทันทีไม่น้อยกว่า ๕๐% ค้าาาา
ข้อเสนอตรงไปตรงมา
ชอบครับ ;)...