วันนี้มี Programmer มาต่อระบบ PSM ให้กับเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติที่เพิ่งซื้อตัวใหม่ 

ระบบ PSM นี้เป็นเหมือนตัวกลางเชื่อมต่อระบบเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติเข้ากับ LIS ของโรงพยาบาล ดังนั้นจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อคุณ Programmer ของโรงพยาบาลต้องมาทำการเชื่อมต่ออีกที (สรุปว่าตอนนี้ก็ยังใช้ไม่ได้)

น้องโปรแกมเมอร์จากบริษัทมาเห็นการทำงานห้องเราก็อดตกใจไม่ได้ เพราะรพ.ของเราขนาดใหญ่(มากอย่างงี้) งานมากกว่า 500 รายแต่ยังใช้ระบบ manual จิ้มใส่จิ้มใส่ วันละ....??? (เล่นเอานิ้วด้าน) อย่างที่พี่โอ๋เล่ามาในบันทึก 1 และ

เมื่อวานช่วงบ่ายมีกรณีศึกษาความผิดพลาดแบบสมบูรณ์แบบเกิดขึ้นอีกแล้ว 1 ราย (ตรวจพบเพราะโทรมาถามหาผลในตอนเย็นหลังเลิกงานแล้ว) นั่นคือ.......

มีผู้ป่วยรายหนึ่งไม่ได้รับผล Lab. ในขณะที่อีกรายหนึ่งได้รับผล 2 ครั้งในเวลาเดียวกัน ทั้ง ๆ ที่เจาะเลือดมาครั้งเดียว เป็นเพราะรายที่มีผล 2 ครั้ง ได้ผ่านเครื่องยิง Barcode ซ้อน 2 ครั้ง แต่ในขณะเดียวกันอีกรายไม่ได้ยิง ก็เลยนำใบที่เหลือของอีกรายไปจับคู่ให้ Lab. กับอีกราย...

รายนี้ผ่านการลงทะเบียน ผ่านการวิเคราะห์ ผ่านการลงผล ผ่านการตรวจ Check ทุกขั้นตอน เรียกได้ว่า "ผิดอย่างสมบรูณ์แบบไม่มีที่ติ" ห้อง Lab. เรายอมรับ "ผิดเต็มประตู" ห้อง Lab.เคมีเรา "ทำผิดเรายอมรับผิดได้อย่างไม่กลัวอาย"

น้อง (หรือพี่ชักไม่แน่ใจ?เรียกน้องแล้วกัน) เล่าให้ฟังถึงระบบของรพ.อื่นๆ ทั้งในกรุงเทพและต่างจังหวัดให้ฟัง ทำให้ "จุดประกาย" ความต้องการในใจ และกลายเป็น "ระบบในฝัน" คือ อยากให้ระบบเป็นอย่างเขาบ้างจัง....เพราะผลที่ได้คาดว่าคงมหาศาล เป็นต้นว่า...(อีกที)

  • ลดความผิดพลาดจากการ Key ตก ๆ หล่น ๆ ในจุดลงทะเบียน(คิดดูคนหนึ่งลงทะเบียนทั้งวัน 700 -800 ราย เผลอ ๆ 900กว่ารายก็มี--น่าเห็นใจมั๊ยล่ะ ลงทั้งการทดสอบ Ward saple) เผลอ  ๆถ้าคน Verify ผลไม่ตรวจสอบก็ผิดพลาด ผู้รับบริการได้รับผลไม่ครบก็มีอยู่บ้าง
  • ลดความผิดพลาดณ จุดตรวจวิเคราะห์อัตโนมัติได้อีก เพราะคนจิ้มรายการทดสอบ (Tests) ก็จิ้มกันทั้งวัน ทั้ง Chem No. และTest มีผิดพลาดบ้าง (แม้นาน ๆครั้ง )
  • ได้มีเวลาหายใจหายคอกันบ้างโดยเฉพาะในช่วงเช้า (น้องเขามาเห็นการทำงานแล้วตกใจ) และคงได้มีเวลาทำงานพัฒนาตามนโยบาย ซึ่งห้ามมีข้ออ้างว่า "ไม่มีเวลา" กันสักที
  • ลดความผิดพลาดและเวลาจากการยิงผ่านเครื่องอ่าน Barcode แล้วติด No. อีกครั้ง
  • ลดความผิดพลาด .ฯลฯ

ขณะที่น้องเขาบรรยายถึงระบบของรพ.อื่น ๆ ผู้เขียนได้นิ่งฟังพร้อม ๆ กับพี่โอ๋ อดบอกพี่โอ๋ไม่ได้ว่า นี่แหละ "ระบบในฝัน" ของผู้เขียน คุยไปคุยมา วกกลับเข้ามาในความเป็นจริง เหมือนตื่นจากฝัน ต้องลุยกันต่อไป เอาเป็นว่าตอนนี้ระบบในฝันก็เป็นเพียงแค่ "ความฝันลม ๆ แล้ง ๆ" หรือ "ฝันเฟื่อง" ก็สุดจะแล้วแต่ 

"ระบบในฝัน"นี้ไม่ใช่เพียงแต่ผู้เขียนคนเดียวแต่ขอบอกว่าเป็นคงจะเป็นระบบในฝันของเราทุกคนในห้อง Lab.เคมี