ฉันชื่อว่า ชุติกาญจน์ ศิริเอนก ชื่อเล่นๆก็คือ ป่าน พ่อกับแม่เรียกตัวเล็ก เพราะเป็นน้องคนสุดท้องไง ฉันมีอะไรเป็นคนไม่พูด ชอบเอาไปร้องไห้ เป็นคนขี้สงสาร ปฏิเสธใครไม่ค่อยเป็น เป็นคนใจเย็น เพราะไม่ค่อยอารมณ์เสีย แต่ถ้าวันไหนเฮิดนะ ระเบิดแหละ เฮ้อ!! ฉันชอบเอาแต่ใจนะ จะไปไหนก็ต้องไปให้ได้ ไม่ชอบไปนอนที่ไหนที่ไม่ใช่บ้านเพราะติดบ้าน ตอนเด็กๆก็ติดแม่ด้วย ชอบไปกับเพื่อน ถ้าฉันจะไปไหน ส่วนใหญ่จะไม่ค่อยขอพ่อกับแม่หรอก แต่จะบอกเค้าว่า จะไปที่นั่นนะ ไรแบบนี้อ่า แล้วถ้าไม่ให้ไป ฉันก็จะหน้าบึง พ่อกับแม่ก็เลยให้ไปทั้งๆที่หวง แต่บางครั้งถ้าฉันอยากไป แต่พ่อกับแม่ไม่อยากให้ไปจริงๆ(ของแบบนี้มันรู้สึกได้ด้วย sence) ฉันก็จะไม่ไป พ่อกับแม่ฉันรักพี่สาวฉันมากๆเลย ส่วนฉันจะเป็นความห่วงซะมากกว่า กลัวว่าฉันจะเลว เสียการเรียน หนี เที่ยว พ่อจะหวงพี่สาวฉันมากกว่า สงสัยเป็นเพราะพี่สาวฉันน่าตาดีมีหนุ่มมารุมล้อม ส่วนฉันก็ชอบทำตัวเหมือนผู้ชายแหละ เลยไม่ค่อยหวง พ่อกับแม่คงหนักใจเพราะฉันมากกว่าพี่แหละ เพราะพี่ฉันมันไม่ค่อยดื้อ ไม่มีไรน่าหนักใจไง พ่อกับแม่คงกลัวฉันตัดสินใจเดินทางผิดมั่ง เพราะฉันมีไรไม่ค่อยพูด เป็นคนพูดน้อยนั่นแหละ แต่ขอบอก อย่าให้ได้สนิทกับใครแล้วกัน ฉันก็ชอบพูดนะ แต่ ชอบฟังมากกว่า ฉันชอบฟังเรื่องราว แบบว่า ตำนาน นิทาน ความลึกลับ ออกแนวโคนันอ่า ฉันไม่ชอบอ่านหนังสือเลย นี้คงเป็นนิสัยที่ไม่ดีอย่างนึงของฉัน ฉันเป็นคนตัวแห้งๆ แต่มีแต่คนบอกว่าฉันกินเก่ง บางทีกินมากกว่าเพื่อนบางคนอีก แต่ก็ไม่อ้วน ฉันคิดว่าระบบขับถ่ายมันคงดีมั่ง 555 อีกอย่างนึงก็คือเพื่อนบอกชอบทำหน้าตาเหมือนหมา 555 เหมือนยังไงหว่า คนกับหมาจะเหมือนกันได้ไงน้า แล้วเพื่อนก็ชอบเรียกว่าหมา ฉันบอกแล้ว ว่าฉันอ่า ไม่ใช่หมา แต่ฉันเป็นคน(ที่ชอบหมา)ต่างหากเล๊า ส่วนใหญ่จะบอกว่าฉันเป็นคนอารมณ์ดี เป็นคนแคร์พ่อแม่ แล้วก็แคร์เพื่อน ขี้สงสารสัตว์ แล้วก็มีน้ำใจ ไม่โกงใคร แน่ๆ แต่นิสัยที่แย่ๆก็คงเป็น การตัดสินใจที่ไม่เด็ดขาดหมั่ง ไม่ค่อยกล้าตัดสินใจอะไรอ่า แบบว่ามีรู้ว่ามันถูกหรือเปล่า ไม่มีความมั่นใจในการตัดสินใจ ขี้แง อ่อนแอทางความรู้สึกมากๆ จนเหมือนคนไม่เข้มแข็ง เฮ้อ!! เซงกะตัวเอง ต่อมาก็การเรียน เกรดของฉันก็ได้ไม่มากไม่น้อยเกินไป แต่ฉันอ่า ไม่ได้เก่งซักวิชานึงเลย แบบว่า พอถูๆ ไถๆไปได้ทุกวิชาแหละ แต่หาวิชาที่ถนัดสุดๆอ่ะ ไม่มี ฉันอยากมีความถนัดเฉพาะตัวบ้างอ่า แบบว่าชอบวิชานี้ เก่งวิชานี้ ไปเป็นอย่างๆไง ฉันเป็นโรคไม่มั่นใจในตัวเอง ไม่ชอบให้ใครมาหวังในตัวฉัน ซึ่งตอนนี้พ่อกับแม่ก็คงกำลังหวังในตัวฉันอยู่ ขนาดเรียนที่นี้ ฉันยังกลัว ทำให้พ่อกับแม่ผิดหวังเลย แต่ยังไงก็แล้วแต่ ฉันก็จะผ่านมันไปให้ได้!!!!!!!