การถูกวิพากษ์โดยเพื่อนสนิท ย่อมทำให้รู้สึกหวั่นไหวไ่ม่มั่นคง...


"เธอนี่เป็นคนที่เข้าใจยากจริงๆ..." เพื่อนสนิทของฉันบ่นขึ้นในวันหนึ่ง...

         ตอบอยู่ในใจว่า...จริงด้วย เธอพูดถูกแล้ว เพราะเราไม่สามารถเข้าใจทุกคนได้ เหมือนที่หลายครั้งเราไม่เข้าใจตัวเองนั่นไง

        การถูกวิพากษ์โดยเพื่อนสนิท ย่อมทำให้รู้สึกหวั่นไหวไ่ม่มั่นคง แน่ล่ะ ก็แม้แต่เพื่อนสนิทยังบอกว่าไม่เข้าใจในตัวเรา มีหรือจะไม่กังวลใจ ก็เหมือนสำนวนที่ใช้กันว่า "เสียself" นั่นแหละ  แต่สำหรับฉัน มันน่ากลัวยิ่งกว่านั้นอีก คือการรู้สึกว่าฉันเป็นคนเข้าใจยากและยังพยายามที่จะ "เข้าใจโลก" ซึ่งยากกว่ามาก... ที่น่าเศร้าก็คือ...ฉันไม่เคยเข้าใจอย่างถ่องแท้ทั้งตัวเองและโลก 

        และนั่นเป็นเรื่องที่รบกวนจิตใจฉันอยู่เสมอ !!!


        ฉันเป็นเพียงมนุษย์แสนอ่อนแอคนหนึ่ง ที่พยายามและอวดโอ่ว่าอยากเข้าใจตัวเองและโลก ด้วยวิธีต่างๆนานา ทั้งคำพูด ข้อเขียน การท่องโลก ประสบการณ์ และการครุ่นคิด

----บางครั้ง...ลิงโลดเพราะเหมือนจะแจ่มแจ้งแก่ใจ
----บางครั้ง...ขวัญเสียเพราะสับสนไม่เข้าใจ






"เธอนี่เป็นคนที่เข้าใจยากจริงๆ..."

อีกครั้งที่ฉันทบทวนประโยคนี้ ฉันยิ่งเห็นจริงและยิ้มมากขึ้น
ฉันเป็นมนุษย์ตัวเล็กๆ และมนุษย์ไม่เคยถ่องแท้ในโลก แต่ชอบคิดจะเปลี่ยนแปลงโลก
แล้วจะแปลกอะไรหากฉันจะเป็นคนเข้าใจยาก


คิดพลางยิ้มพลางกับเจ้าปลาตัวเล็กๆ ในอ่างและใบไม้เล็กๆที่ลอยคว้างอยู่นั้น

....ไม่ต้องเข้าใจทุกเรื่องทุกคนหรอก แค่เข้าใจให้ได้ว่าเราควรอยู่อย่างไร เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในโลกนี้อย่างไม่ทำให้ตนเองและคนรอบตัวเดือดร้อน...ก็พอแล้ว...

(◠‿◠✿)❤•♥