“กาลเทศะแต่งกายสมัยใหม่” โดยมีดสองคม
ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง สุภาษิตนี้ไม่เคยล้าสมัย แม้วันเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าใด จะยุคใด คริสต์ศักราชไหน พุทธศักราชอะไร แฟชั่นมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาแต่ธรรมชาติของแฟชั่นในรอบ 20-30 ปีก็จะวนมายังจุดเดิมๆรูปแบบเก่าๆ เพียงแต่อาจจะมีหน้าที่ดีขึ้นด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัยในการผลิตและข้อมูลข่าวสารระบบ World Wide Wedที่สื่อสารข้ามโลกในเสี้ยววินาที ทำให้เกิดการเลียนแบบในหลายสิ่ง อย่างเช่นการแต่งตัวที่มีมากมายหลากสไตล์แล้วแต่ใครจะชอบแบบไหน มีความมั่นใจมากน้อยเพียงใด
วัยรุ่นไทยยุคนี้ก็มีความคิดเป็นของตนเอง กล้าคิด กล้าทำ กล้าแต่งตัว ใช่แน่นอนทุกสิ่งเป็นไปตามยุคสมัยของแฟชั่นและก็ต้องยอมรับว่าเทรดเกาหลี,ญี่ปุ่นและฝรั่งตาน้ำข้าวเข้ามามีบทบาทในชีวิตของคนเราอย่างสูง เด็กๆถูกปลูกฝังมายาวนานมองเรื่อง “กาลเทศะ” ผิดเพี้ยนไปจากความจริงอย่างสุดขั้วสาวๆใส่เสื้อแขนกุด เอวลอย แกะอก กางเกงขาสั้นและมินิสเกิ้ต(สั้นมาก) สามารถใส่ออกบ้านอย่างไม่ได้ปกปิดหรือปิดบังบางส่วนที่ล่อแหลมแบบไม่แคร์สายผู้จับจ้อง คิดเสียว่าเป็นเรื่องธรรมดาแฟชั่นยิ่งมีผู้มองผู้ชมย่อมเป็นความสวย ส่วนบุรุษหนุ่มนั้นยังพอไปวัดไปวาได้บาง(บางแนว)แต่ก็ยังมีแฟชั่นแปลกๆตาออกให้ได้ดูได้ชมตามศิลปินดาราที่มีชื่อเสียงในเวลาขณะนั้น ไม่ใช่สิ่งผิดสำหรับการแต่งตัวตามแฟชั่น หากแต่วัฒนธรรมบ้านเราเมืองเรา มิใช่อาศัยความกล้า,ความเชื่อมั่นหรือถูกต้องอย่างเดียว กรอบกริยามารยาทความเหมาะสม การยอมรับจากผู้หลักผู้ใหญ่ยังคงต้องมีอยู่ ทำให้เราต้องคำนึงถึงความเคารพที่เราพึ่งมีต่อผู้อื่นและผู้อื่นพึ่งมีต่อตัวเรา
การแต่งกายตามกาลเทศะเป็นสิ่งสำคัญในการรักษาเกียรติของตนเองและเคารพในเกียรติผู้อื่น เช่น ไปวัดควรรู้ว่าแต่งกายอย่างไรเหมาะสม เดินถนนควรแต่งแบบไหนหรือการแต่งกายในชุดเครื่องแบบนักเรียน นักศึกษา ข้าราชการและการไปวัด ต้องเรียบร้อยอยู่ในกฎระเบียบ พอเหมาะ พอควร สำรวจในฐานะ วางตัวแบบเหมาะสม เท่านี้ก็เป็นสิ่งดีเพื่อตัวของเราเองทุกคน ในการแต่งกายให้เหมาะสมนั้นเป็นสิ่งหนึ่งที่พึ่งขาดมิได้ แต่จะให้ดีให้งามจะต้องประกอบด้วยมารยาทที่ดี วาจาภาษาที่ถูกต้องและรวมถึงการแสดงออกทางสิหน้ากริยา ท่าทาง การกระทำ อาจดูเป็นเรื่องใหญ่โต มากความ นี่เป็นเพียงเรื่องปกติเท่าไปที่จะต้องปฏิบัติให้สังคมยอมรับ การอยู่กับคนหมู่มากย่อมมีกฎระเบียบแตกต่างกันไปแล้วต่างสังคม บางแห่งว่าสิ่งนั้นดี สิ่งนี้ไม่ดี การตีความในเรื่องเดียวกัน อาจจะไม่เหมือนกันก็ได้ “เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม” ถูกต้องตามกาลเทศะ