ชีวิตคงคล้ายกับถ้วยที่มีขนาดเท่าคน
กักเก็บความล้าจากเวลาได้ปริมาณมหาศาล
แต่ก็เท่านั้นเพราะไม่มีใครกล้าว่ายน้ำแข่งความล้า
แล้วทันใดนั้นเสียงหัวเราะจากมิตรก็แวะมาเยี่ยม
พยุงเท้าหน้าและการเดินทางให้คงดำรงอยู่