ไม่สบายเป็นไข้หวัดใหญ่ไปเกือบสามอาทิตย์  หลังจากกลับจากเมืองไทย

กิจวัตรประจำวันเปลี่ยนไปหมด  

ออกกำลังกายบริหารโยคะ กดจุดแบบหมอเขียวก็ไม่ได้ทำ

ปฏิบัติธรรมแบบหลวงพ่อเทียนก็ไม่ได้ทำ

ไปออกกายบริหารที่ club ก็ไปแค่ห้าวันในสองเดือน


ผมสังเกตดูคนที่ไปเที่ยวต่างบ้านต่างเมือง  กลับมาแล้วต้องมาลาหยุดต่อเพื่อพักผ่อน

บางทีก็ไม่สบายไปเลย

เพราะอาหารการกิน การอยู่การนอนมันเปลี่ยนไปหมด  ยิ่งอายุมากๆแล้ว

การปรับตัวต้องใช้เวลานาน

กลับมาจากเมืองไทยต้องไปหาหมอฟัน  รักษาฟันให้สี่ซีก  แก้เสียวฟัน

ซึ่งก็ไม่น่าเชื่อ ก่อนไปเมืองไทยก็ไปหาหมอฟัน

อยู่เมืองไทยก็ไปหาหมอฟันสองครั้ง ซึ่งหมอบอกว่า ลุงฟันดีมากสำหรับคนอายุอย่างลุง

แต่ที่ไหนได้  กลับมาถึงอเมริกาแล้วก็ต้องไปหาหมอฟันอีกหลายครั้ง

โชคดีที่หมอฟันที่เมืองไทยทำความสะอาดฟันให้อย่างเดียว

เพราะการรักษาและวัสดุที่เอามาใช้ไม่เหมือนกัน


สงสัยไปกินเปรี้ยว กินเผ็ด กินๆๆๆ กินทุกอย่างที่ขว้างหน้าตอนอยู่เมืองไทย

เพราะบางอย่างไม่ได้กินมานาน

เลยต้องรับกรรมไปตามธรรมเนียม


จะรู้ว่าเป็นคนแก่  ก็เพราะเรื่องเกียวกับฟันล่ะครับ

หมอฟันของผมบอกว่า  ฟันมันก็เหมิอนล้อรถ  ใช้ไปนานๆมันก็สึก

ยอมรับความจริงเสียเถอะ

แปรงฟัน ฟรอสฟัน  เอาน้ำฉีดฟัน  ให้มันสะอาด

ตอนนี้ที่ทำได้ ก็คือ  รักษาความสะอาดทุกวัน

อย่างขี้เกียจเป็นเด็ดขาด

แล้วจะดีเอง