ความไม่เข้าใจ

ในความเป็นจริงคนคือใครที่ไม่ใช่คน ความปะปนบนเส้นทางแห่งสายลมพัดพลิ้ว การยืนหยัดบนยอดอยแห่งแสงแดดที่แผดเผาด้วยหิมะประดุจดั่งธาราที่อบอ้าว แผดเผาอณูแห่งความกลัวในรอยยิ้มที่มีเสียงหัวเราะจนน้ำตาไหลออกมาจากสองเบ้า ความยาวนานมันช่างสั้นนักในวิถีแห่งความมืดมน อยู่อย่างไกลกันทำไมมันช่างดูใกล้นักเมื่อถึงเวลาที่ต้องแยกจากวันที่สับสนมันช่างวุ่นวายภายใต้ความเรียบง่ายแห่งความเชื่อแห่งสัจธรรมที่งมงายภายใต้การกราบไหว้ที่แสนลบหลู่ ความศรัทธาที่เกิดขึ้นภายใต้ความไม่ศรัทธา ความท้าทายมันเกิดกับมนุษย์ที่กำลังใกล้จะหมดสิ้นลมหายใจ ความเหนื่อยอ่อนมันกลับปรากฏขึ้นบนความหวังอันแรงกล้าที่กำลังมืดมิดจากเปลวเทียนที่กำลังริบหรี่ ดวงดาวดวงน้อยกลับทอประกายแสงสว่างไสวดาวดวงใหญ่กลับมืดดับ คนที่มีอายุมากกลับกลายเป็นดั่งเด็กน้อย เด็กน้อยกลับทะยานสู่ก้นปากของความไม่รู้ เด็กกลับมีเด็ก โตกลับป้องกัน ความไม่สมดุลนำมาซึ่งความสมดุล อนิจจาคือเที่ยงแท้ ความไม่เที่ยงคือจีรัง บทบัญญัติคือข้อแนวทางข้อห้ามคือการฝืน  ความเศร้าสร้อยกลับมีรอยยิ้มที่เป็นความฝันซึ่งปรากฏกลายเป็นเรื่องจริง สัตว์กลายเป็นสิ่งประเสริฐมนุษย์กลายเป็นคนใจมาร โอ้ว่ามันช่างดีบนความเลว ยุติธรรมบนคุณค่าที่มันหามิได้ ในสายตาของความห่วงใยที่แฝงไว้ด้วยอาฆาต คนผิดคือโอกาส คนพลาดกลับได้รับคำชื่นชม คนดีมีเพื่อนน้อย คนน้อยกลับเข้มแข็ง ความเข้มแข็งอาจเป็นความจอมปลอมแห่งสังคม ชุมชนไม่ใช่ชุมชนคนไม่ใช่คน ศักดิ์ศรีคือมีเงิน เงินคือพระเจ้า พระเจ้าคืออยู่รอด ความอยู่รอดคือซาตาน ซาตานคือเทวดา มนุษย์คือสิ่งเล็กๆที่ยิ่งใหญ่ บนปฐพีแห่งความร้อนระอุน้ำแข็งคือน้ำ น้ำคือไอ ไอคือความร้อน ความร้อนคือดินแดน ดินแดนคือของเหลือ การแก่งแย่งเกิดทุกทั่วสารทิศที่มาพร้อมการช่วยเหลือที่เอาแต่ได้ ทุนนิยมคือทางออกที่เป็นเขาวงกตที่ไม่มีหนทางที่จะหลุดพ้น สายน้ำไหลย้อนกลับบนเส้นทางที่ไม่เคยมี  ปลาว่ายตามน้ำในขณะที่น้ำไหลหนีปลา แมงมุมชักใยทั่วฟ้า งูใหญ่มุดอยู่ใต้ดินยาวโยงใยทั่วทุกสารแหง มังกรไม่เคยหลับใหลด้วยการสาดส่องแห่งพลังงานที่มีมากแต่กลับน้อย ลูกกลายเป็นพ่อ พ่อกลายเป็นเด็ก หัวโล้นเต็มบ้านผู้รู้เร้นกาย มีคือไม่มี ไม่มีคือหายนะที่คงอยู่ใต้แสงแห่งความศรัทธา อำนาจอยู่ที่คนไม่รู้จักอำนาจ คนมอบอำนาจกลับไม่เข้าใจอำนาจที่ตนมี คนมีอำนาจใช้อำนาจแบบอัปรีย์คนไม่มีได้แต่ร้องขอ เห้อ งง กับตัวเอง