Handmade ใบที่ ๓
การที่คนเราจะทำอะไรสักอย่าง ถ้าเราคิดจะทำ ก็สามารถทำได้ (ถ้าเรามีความรู้อยู่บ้าง) เพียงแต่จะจัดการความรู้ที่ตัวเรามีนั้นได้อย่างไร?...Handmade ใบนี้เป็นใบที่ ๓ ของผู้เขียน ซึ่งมันมีพัฒนาการขึ้นเรื่อย ๆ เรียกว่า "ดีขึ้น" ฝีมือเนี๊ยบขึ้น" เพราะเป็นการจัดการความรู้ "ดั้งเดิม" ที่ติดตัวเรามา เรียนรู้ในเรื่องการเย็บผ้าจากแม่ ที่สอนให้เรารู้ว่า การเย็บผ้านั้น เขาเย็บกันอย่างไร เพราะในชีวิตมีแต่เรียน ๆ ด้านวิชาการทั้งนั้น ส่วนการปฏิบัติโดยเฉพาะเรื่องเย็บ ฝีมือยังไม่ค่อย "โอ.เค" เลย...อาศัยที่ใจเรารัก + ชอบ ที่จะอยากทำด้วย มันก็จึงทำให้เกิดผลงานชิ้นหนึ่งขึ้นมา...
สิ่งแรก...ที่คนเรามี นั่นคือ "ความรู้" ในเรื่องนั้น ๆ เป็นเรื่องที่เราต้องการสร้างผลงาน มีมากบ้าง น้อยบ้าง แล้วแต่ละบุคคล พอมีความรู้บ้าง ก็จะต้องอาศัยประสบการณ์ในการทำ เช่น เราเคยทำใบแรก ใบที่ ๒ ใบที่ ๓ และคงมีใบต่อ ๆ ไป (สำหรับกระเป๋า) ประสบการณ์ระหว่างการทำนี้เองที่จะสอนให้เรามีฝีมือเป็นเช่นไร ดีขึ้นหรือแย่ลง แต่ผู้เขียนเชื่อได้เลยว่า มันต้องดีขึ้นเพราะเริ่มมีประสบการณ์ในการทำ...คนเราได้ฝึก ได้ทำ จะทำให้เราเห็นจุดดี จุดด้อยของผลงานของเราเองว่า ดีขึ้น ประณีตขึ้น หรือแย่ลง ถ้าแย่ลง เราก็รื้อทำใหม่ ให้ฝีมือหรือผลงานที่ออกมานั้นเนี๊ยบขึ้น...ดูดีขึ้น
บางคนอาจคิดว่าการทำแบบนี้ ไร้ซึ่งคุณค่า แต่ผู้เขียนคิดว่า ทุกสิ่งในโลกนี้ มีคุณค่า เพียงแต่ว่า...ตัวเราจะให้ความสำคัญกับสิ่งไหนได้มากกว่ากัน ขึ้นอยู่กับความพึงพอใจของแต่ละบุคคล ซึ่งคนบางคนก็พอใจ บางคนก็ไม่พอใจ บางคนก็ให้ความสำคัญ บางคนก็ไม่ได้ให้ความสำคัญ...ผลงานที่ทำและออกมานั้น ถ้าเราทำแล้วมีความสุขก็น่าจะใช้ได้แล้วสำหรับสิ่ง ๆ นั้น...บางสิ่งก็เป็นสิ่งที่ทำให้ได้เงินเพื่อช่วยเหลือครอบครัว สามารถเป็นอาชีพเสริมให้กับตัวของเราเองได้...เพราะงานฝีมือ โดยเฉพาะฝีมือที่เนี๊ยบจริง ๆ นั้น สามารถทำเป็นอาชีพ เนื่องจากผลงานที่ออกมานั้น มีคุณภาพ มองปร๊าดเดียวก็รู้ได้เลยว่า "มีคุณค่า" ใครเห็นก็อยากซื้อ อยากได้ เพราะลำพังให้บางคนนั่งทำ (แต่เนื่องจากเขามีฝีมือที่ไม่เข้าขั้น...ก็ไม่สามารถขายหรือมีเอาไว้ใช้ได้)...นอกจากซื้อ ๆ คนที่มีฝีมือที่ปราณีตกว่า...
ก็ไม่น่าเชื่ออีกเช่นกันว่า...บางสิ่ง บางอย่าง คนเราก็ชอบมองข้ามเลยไป ว่า "ไม่มีคุณค่า" แต่ความจริง สิ่งที่มีคุณค่ามันก็อยู่ใกล้ตัว ใกล้เอื้อม ไม่ไกลเกินที่มือเราเองจะไขว่คว้ามันได้ ถ้าเราตั้งใจจริง ๆ ที่จะทำ...ถ้าเป็นสมัยก่อน ผู้เขียนเห็น...ก็คิดว่า มันคงยากมาก ๆ ยากเกินกว่าที่เราจะทำ...แต่ขึ้นอยู่ที่ว่า "เราตั้งใจ + ใส่ใจที่จะทำมันมากน้องเพียงใดเท่านั้นเอง"...เมื่อเสร็จแล้ว ผลงานที่เห็น มันก็ภูมิใจ ที่มันเป็นผลงานของเราเอง เป็นความรู้ที่มีอยู่เดิมในเรื่องของการเย็บผ้า (สำหรับลูกผู้หญิง)...ความจริง ก็ไม่ใช่ลูกผู้หญิงเสียทีเดียว เพราะปัจจุบัน ผู้ชายที่มีฝีมือดี ๆ ก็มีมาก แถมละเอียดมากกว่าผู้หญิงเสียอีก...หากตัวเราใส่ใจมันสักนิด ไม่มองข้ามผ่านกับความรู้ที่เรามีอันน้อยนิดในตัวเรา...มันก็สามารถสร้างผลงานให้กับตัวเราได้ ได้ใช้ประโยชน์จากผลงานของเรา หรืออาจทำขายเพื่อเป็นอาชีพเสริมของเราก็ได้...ความสำเร็จของกระเป๋า Handmade ใบที่ ๓...สำหรับกระเป๋าแบบนี้ น้อง ๆ ใน ม. ทำขายใบละ ๒,๐๐๐ บาทแน่ะ...ดูแล้วก็สามารถสร้างรายได้ให้กับตัวเราเองได้เหมือนกัน...
ความจริงแล้ว...เมื่อเราได้ทำจริง ๆ เราจะเก็บรายละเอียด...เกร็ดเล็ก เกร็ดน้อย จากปัญหาในการทำงานบนผืนผ้านี้ ได้อย่างมากมาย...แต่ทั้งหลายทั้งมวล ก็ขึ้นอยู่ที่ความใจเย็นของตัวเราที่มีความตั้งใจ ใส่ใจกับงานนี้มากน้อยเพียงใด คล้าย ๆ กับการทำงานทางด้านเอกสารนั่นเอง...
"กระเป๋าใบนี้ เย็บด้วยมือทั้งใบ โดยไม่ใช้จักรเย็บผ้าเลย"
