กะว่าถ้าไม่มีใครมาทำงานก็ค่อยกลับบ้าน(เดินแค่ 5 นาทีก็ถึง)

20 กย.49 ประกาศเป็นวันหยุดราชการฉุกเฉิน แต่ตัดสินใจไปทำงานตามปกติเพราะพักในโรงพยาบาล กะว่าถ้าไม่มีใครมาทำงานก็ค่อยกลับบ้าน(เดินแค่ 5 นาทีก็ถึง) ปกติช่วงนี้ใกล้ๆ 8 โมงจะไปช่วยที่ห้องบัตร แต่เอะใจก่อนออกจากบ้านคนไข้โทรมาถามป้าหน่อยว่าหมอนัดวันนี้จะมาได้ไหม(ป้าหน่อยต้องโทรถามพี่ส้ม และหมอรุจนี ว่าจะเอาไงดี) พอช่วง 7 โมงกว่าๆจึงลองโทรไปถามห้องบัตรว่าคนไข้เยอะมั้ย ยุ้ยรับสายบอกว่าเยอะตามปกติ และได้รับคำสั่งให้รับคนไข้ตามความจำเป็น จึงรีบลงไปช่วย เจอผู้ป่วยที่ไหนๆมาแล้วก็อยากพบหมอ โดยเฉพาะผู้ป่วยเด็กวันนี้เยอะมากทั้งนัดและไม่นัด แต่ก็ได้ทราบว่าหมอเด็กหลายคนมาช่วยกันตรวจจนเสร็จ  รวมทั้งได้ทราบว่ามีเพื่อน พี่ น้องเราหลายคนแวะผ่านมาดูลาดเลา เห็นคนไข้เยอะก็อดที่จะช่วยเหลือไม่ได้ เห็นแล้วก็รู้สึกประทับใจ ขอบคุณแทนคนไข้ด้วย