มีเหตุการณ์สวนทางกันในระบบการซื้อขายพระเครื่อง ที่น่าสนใจ
คนขาย: คาดว่า คนซื้อจะดูพระไม่เป็น
มาหลงซื้อพระเก๊ที่ตัวเองวางขาย และ
ขนานนามคนซื้อกลุ่มนี้ว่า "หมูสนาม"
เพราะพระที่คนขายดูว่าแท้ มักจะเก็บซ่อนไว้
หรือแยกวางขายอีกราคาหนึ่ง
หรือส่งไปขายให้กับคนที่เล่นพระแท้อย่างเดียว ในราคาพระแท้
คนซื้อ: คาดว่า คนขายจะดูพระไม่เป็น หรือเรียกว่าคนขายระดับ "หลุดบ่อย"
ไม่เป็นถึงระดับที่เอาพระแท้มาวางขายในราคาพระเก๊ ที่เรียกว่า "พระหลง"
ดังนั้น การซื้อขายพระจึงเป็นการ "เล่นเกม" ว่าใครจะเหนือใคร
และมือใหม่ ทั้งคนซื้อ คนขาย จะเป็น "หมู" ให้กับมือเก่า "เชือด" ทุกครั้ง
และมือเก่า ก็จะเชือดกันเองด้วยระดับความรู้ที่มี ว่าใครเหนือกว่า
ไม่อยากถูกเชือดก็อย่าเดินเข้าตลาดพระ
ไม่อยากถูกเชือดก็อย่าเดินเข้าตลาดพระ
เพราะเหนือเซียน ยังมีเซียน
อิอิอิอิ
สวัสดีค่ะ
อ่านได้ก็อาจไม่เชื่อ
คนบางคนไม่เจ็บซะบ้างจะไม่เข้าใจสัจจะธรรมง่ายๆครับ
ยิ่งบอกยิ่งดื้อครับ
ต้องให้เจ็บเองครับ 5555555555
อาจารย์เขียนซะวงการนี้ดูน่ากลัวไปเลยน่ะครับ แบบว่าเซียนแแล้วก็ต้องมียอดเซียนต่อไปอีก
เป็นปกติครับ อิอิอิอิ รับไม่ได้ ก็ไม่ควรเข้ามาในวงการนี้ครับ
เห็นด้วยกับท่านอาจารย์อย่างยิ่งครับ
สนามพระเป็นที่ประลองเล่ห์เหลี่่ยมชั้นเชิงล้วนๆ
อุดมไปด้วยสารพัดสัตว์ เสือ สิงห์ กระทิง แร่ด ล้วนแต่เขี้ยวยาว เขี้ยวโง้ง เขี้ยวลากดิน
เล่ห์เหลี่ยมที่จะประเคนใส่น้องใหม่ มีทั้งมวยเดี่ยว มวยหมู่ หรือแบบรุมขย้ำกันทั้งฝูง
ผมว่าถ้าเป็นสุจริตชนเป็นคนดี อย่าเข้าสนามพระเลยครับ
แค่เท้าก้าวแรกที่ผมเยียบเข้าไป สายตาที่พวกมันมองมาที่ผม อืมม...................แค่นี้ผมก็หนาวแล้วครับ
(เป็นความคิดเห็นส่วนตัวล้วนๆ นะครับ)
ด้วยความเคารพท่านอาจารย์แสวงครับ
อิอิอิอิ