วันพฤหัสบดีที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

กราบสวัสดีค่ะครู

คืนนี้หลังทำวัตรเสร็จ ลงมาเขียนจดหมาย คำกล่าวนี้ที่เคยได้ยินก็ดังขึ้นมาให้ได้ทบทวน 

“ความดี คนดีทำได้ง่าย ความชั่วคนดีทำได้ยาก”

ดูเหมือนว่าสุภาษิตนี้ที่หนูเคยได้ยินมาจะยาวกว่านี้

เสียงนี้ดังขึ้นหนูทบทวนกับตนเอง

ที่หนูรักษาวินัยกับตนเองได้ยาก เพราะหนูเป็นผู้มีนิสัย ขาดวินัย

การที่หนูขาดก็มิได้หมายความว่า จะแก้ไขไม่ได้


พระองคุลิมาร ท่านเป็นตัวอย่างเป็นต้นแบบของ ผู้ที่แก้ไขตนเองจากความเห็นผิด

ท่านพลิกจากความติดลบ ขึ้นมาสู่ความเป็นสมณะที่สูงส่ง

สำคัญคือ หนูกล้าพอที่จะเรียนรู้กับครูหรือไม่

กล้าพอที่จะดำเนินตามรอยครู โดยยึดปฏิปทาที่ครูให้ วิถีแนวทางที่ครูสั่งสอน รวมถึงภารกิจต่างๆ


ในเมื่อหนู อยากเห็น ตนเองเป็นผู้ว่าง่าย ไม่ใช่การรับใช้ครูแบบเด็กขี้อ้อนไปวัน ๆ ที่เป็นนิสัยติดตัวตนเองมาแต่เล็กเจ้าค่ะ

เช้านี้ตื่นขึ้นมา ก็ยังสภาพไม่ค่อยดีนัก หลังจากทำวัตรเย็นเสร็จเมื่อคืน หนูก็หลับในห้องพระ ศีลข้อ 4 และ ข้อ 5 ด่างพร้อย

ตื่นขึ้นมาจึงกราบพระทำวัตรเช้าแล้วค่อยลงมาเขียนบันทึกเมื่อวานส่งครู




เปลี่ยนชุดออกไปวิ่ง แล้วก็มาเตรียมตัวเองให้พร้อม เช้านี้หนูไม่ได้ทำกับข้าวเจ้าค่ะ แต่แวะซื้อระหว่างทางแล้วก็ไปวัดโมขลารามค่ะครู แล้วก็ไปที่ทำงาน

  หนูนั่งลิสต์รายการกับตนเองวันนี้ต้องทำอะไรบ้าง

รวมถึงการเก็บของซื้อของ วันพฤหัสบดีสำหรับหนูจะเป็นวันเก็บตก ภารกิจที่ครูมอบหมาย เสื้อที่ซื้อให้ครู ไม่ตรงสเปคนักเจ้าค่ะ เป็นเสื้อคอปิดแบบมีแขน ไม่ขาวมาก หนูก็ไม่ค่อยแน่ใจกับตนเอง ซักแล้วก็หยิบมาพิจารณา รวมถึงเครื่องปรุงต่าง ๆที่ซื้อมา เสื้อผ้าของน้อง ๆ ที่ครูเมตตาให้โอกาสได้ดูแล ผ้าสไบของครูตัดเย็บเรียบร้อยแล้ว แต่ซับในยังไม่เรียบร้อยดีเจ้าค่ะ

ตั้งใจว่าอาทิตย์นี้เอาจักรเย็บผ้าขึ้นรถไปด้วย

  พอลิสต์แล้วก็ลุยทำงาน วันนี้ออกผลเพิ่มเติมประสานแก้ไขเอกสาร แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกหนักใจคือ มีโครงการและแผนงานที่ต้องเร่งส่งค่ะครู เหมือนข้างในหนูประท้วงกลาย ๆ ไม่หยิบแบบฟอรฺมขึ้นมาทำเลย กลายเป็นว่า เปิดอ่านข่าว อ่านอะไรในเน็ต เปิดเรียน e learning แทนแต่ไม่ยอมทำ เที่ยง ๆ วันนี้หนูทานมาม่า แล้วก็นั่งอยู่ที่ห้องทำงาน ก่อนเลิกงานหัวหน้ามาทำความเข้าใจ เกี่ยวกับรายละเอียดของโครงการ และให้เร่งส่งภายในพรุ่งนี้ ซึ่งพรุ่งนี้ที่ทำงานหนูมีประชุมศูนย์ เช้าและบ่ายมีประชุมงาน QA เจ้าค่ะ หนูมารทบทวนดูสาเหตุ เอาเข้าจริง ๆลึก ๆ หนูก็รู้ว่างานนี้ไม่พ้นตนเองต้องได้ทำแน่ แต่เหมือนพอไม่ได้รับการสั่งโดยตรงจึงยังนิ่งอยู่เจ้าค่ะ สุดท้ายหนูก็ต้องทำ ลึก ๆ ก็สมน้ำหน้าตนเองที่ทำอวดดี ไม่ยอมลงมือทำ เจ้าค่ะ

  กลับมาบ้านหนูจัดแจงทำความสะอาดบ้าน ซื้อน้ำยาดันฝุ่นมาใช้กลิ่นไม่คุ้นนักเจ้าค่ะ ได้ไอเดียจากที่ครูให้ใช้ถูกุฏิ ก็ดูสะอาดดีเจ้าค่ะ แล้วก็ออกไปวิ่ง ลองวิ่งแบบในมือไม่ถืออะไร รู้สึกคล่องตัวดีเจ้าค่ะ แต่ก็มีข้อเสียเรื่องกำหนดเวลา ว่าทราบไม่แน่ชัด แต่วิ่งแบบไม่ถือโทรศัพท์จับเวลาก็ให้ความรู้สึกคล่องตัวไร้ภาระเจ้าค่ะ

  กลับเข้าบ้าน กวาดทำความสะอาดข้างล่าง อาบน้ำ แล้วก็ขึ้นไปทำวัตรวันนี้หนูตั้งใจกับตนเองระลึกสวดมนต์ภาวนาปฏิบัติบูชาครู ขอขมาพระรัตนตรัย รู้สึกเบาผ่อนคลายกับตนเองเจ้าค่ะ

  วันนี้การงานทำให้ข้างในรู้สึกวุ่น ๆ แต่พอสวดมนต์เสร็จ เบาขึ้นเจ้าค่ะครูระลึกกับตนเองว่า ต้องรักษาวินัยให้ได้กับตนเองเจ้าค่ะ

กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ