จดหมายถึงครู l ก็ยังคงก้าวพลาด (87/90)

วันอังคาร ที่ 23 ตุลาคม 2555

กราบสวัสดีค่ะครู

วันนี้เป็นวันที่ตั้งใจสำรวจพื้นที่ๆจะต้องพาคณะไปและกราบเรียนนิมนต์ครูบาอาจารย์ตามที่ครูชี้แนะไว้ เริ่มต้นไม่ดีนักรู้สึกกับตนเองในการเขียนบันทึกเพื่อแก้ไข แต่ก็ต้องการเดินต่อไป ทำวัตรเช้าอาบน้ำตั้งใจจะไปให้ทันก่อนขึ้นลานธรรม แต่...อุปสรรค ด้วยสติที่คลาดเคบื่อนหากระเป๋าสตางค์ไม่เจอ ก็เหมือนโดนทดสอบตั้งแต่เช้า

มาถึงวัดทันแม่ออกรับศีล8 และได้ฟังเทศพอดีเจ้าค่ะ

หนูจำได้สั้นๆ "ศีลสำคัญกว่าเงินล้าน"

แต่ศีลข้อ 4 หนูยังขาดทะลุเพราะศีลไม่ดีต้องยอมรับกับตนเอง

ระหว่างรอเข้าไปเดินจงกรมให้ครบชั่วโมงตามที่ตั้งข้อวัตรเรียนครูไว้

วันนี้อดอีกวันเจ้าค่ะเพราะเขียนบันทึกช้าเมื่อวาน

ออกจากทางจงกรมประสานพี่โอท่านบอกว่าให้รีบไปกราบเรียนหลวงปู่สรวงตอนเช้า

เพราะท่านมีกิจนิมนต์ตอนบ่าย ได้เปิ้ลไปเป็นเพื่อนเจ้าค่ะ แม่กุลท่านติดภารกิจเตรียมเพลให้สามเณร จึงนำโครงการถวายพระอาจารย์แล้วขอโอกาสไปนิมนต์หลวงปู่ที่อีกวันหนึ่ง พอออกมาหลวงปู่ไม่มีแขกจึงเข้าไปกราบเรียนหลวงปู่ถวายโครงการ หลวงปูเมตตาอ่านโครงการ แล้วก็บอกว่า "ดี"

จึงกราบเรียนท่านว่า คณะมาทั้งหมด 27 คนเป็นชาย 4 คน และกราบเรียนขออนุญาตสวดมนต์ในวิหาร

พอญาติโยมคณะอื่นมาจึงกราบขอโอกาสออกมา ออกไปอีกวัดหนึ่ง

หลวงท่านลงพักพอดีเจ้าค่ะ ตัดสินใจรอ ทั้งหนูและเปิ้ลจึงไปภาวนารอที่ศาลา

นั่งลงหนูก็ยังง่วง นั่งแป๊บหนึ่งก็จะวูบหลับ เห็นแม่ออกนั่งทำอะไรอยู่จึงเข้าไปขอโอกาสช่วย

ทราบว่าท่านพับใส่ซองกระถิน พับไปเรื่อยจนได้เทคนิคการพับให้เร็วค่ะครู ใช้สองมือ ซ้ายจัดกระดาษ ขวารีด ซ้ายหยิบวาง กล่อง ทำได้เร็วดีเจ้าค่ะ แล้วพี่เขาก็มาเรียกบอกว่า หลวงตาลงมาแล้ว ท่านเมตตารับนิมนต์และเทศน์สอนชั่วโมงกว่า

ย้ำว่า "ภาวนาให้มีศีลเป็นรั้วทางเดินไป เราเกิดมามีอยู่แล้วราคะ โทสะ โมหะ ให้พิจารณาลงไปในกาย ในกระดูก ถามมันจะอยู่กันไปอีกกี่ชาติ ไม่เบื่อกันบ้างเหรอ ถามจนจิตมันเบื่อกายแล้วก็ไม่เอา"

ถ้ามันง่วงก็ให้มันนอน สมควรทำอะไรก็ทำแต่ให้กำหนดรู้กับมัน อย่าส่งออกไปข้างนอก ออกไปข้างนอกมันแส่หาทุกข์

แล้วท่านก็เอ่ยถึงแม่ชีแก้วว่า ก็ใส่บาตรภาวนามาตั้งแต่เป็นโยม ก็สำเร็จได้ ผู้หญิงก็ทำได้ไม่ใช่แต่ผู้ชาย

กราบลาหลวงตาที่เมตตาแล้วก็ออกไปที่วัดหนองแสง ได้แม่ออกนำทางพาไปกราบเรียนขออนุญาตท่านก็บอกว่า

"มาได้เลย"

ตอนนั้นบ่ายคล้อยรู้สึกหิวมากเลยค่ะครู ขับรถแวะซื้อปานะและสาหร่ายที่บ้านแม่กุล

พอถึงวัดเปิ้ลเข้าไปพัก จึงไปชวนแม่กุลพาไปกราบเรียนพระอาจารย์ ซึ่งท่านก็โอเคตามกำหนดกาล ท่านกำลังทำภารกิจหนูกับแม่กุลจึงแยกออกมา ให้แม่กุลพาไปกราบเรียนพระอาจารย์วังให้เมตตาเทศนาสอนและนำสวด แล้วจึงขับรถออกมาไปวัดศรีธรรมาและวัดสันติวิเวก

หนูคิดได้เพียงว่าถึงบ้านจะเมลล์แจ้งครู พอครูโทรมาชี้ข้อบกพร่อง แต่ใจยังปรากฏการณ์ต่อต้าน

หนูไม่อยากให้มันต่อต้าน ได้แต่พยายามตั้งสติกับตนเอง รู้สึกล้าและง่วง จอดนอนพักเป็นระยะ แต่พอมาถึงขอนแก่นเข้าห้องพระทำวัตรเย็นแล้วก็นั่งลงหลับเลยเจ้าค่ะ

ศีล สิ่งที่ครูบาอาจารย์ย้ำหนูก็ยังปฏิบัติไม่ได้ 4 ปีที่ยังอวดดีและพลาดท่าน่าอนาจกราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ คิดเอาไว้ว่าเดี๋ยวรีบกลับไปกราบเรียนนิมนต์ท่านใหม่ เรื่องอาหารเที่ยงก็จะปรับให้เบ่ๆเป็นผัดไทย ผัดซีิอิ้วเจ้าค่ะ กราบขอขมาในความโง่และสร้างความลำบาก