เกษตรแบบไร้สาร แนวทางการปลูกผักหวานป่าแบบพึ่งพาลำแข้ง(ทำสวนแบบทำใจ)

 

ปลายเดือนกันยายนกับการควบคุมหญ้าในแปลงปลูกตะขบรอบแรกไม้ที่ปักทำเสามองแทบไม่เห็น หลังจากล้มป่าต้นกระถินออกเพื่อปลูกตะขบด้วยข้อดีของธรรมชาติที่มีกิ่งไม้ใบไม้ช่วยคลุมหน้าดินต้นหญ้าก็เลยไม่ค่อยงอกงามแต่ก็มีพืชใหม่ๆและเถาวัลย์เข้ามาแทนที่

 

ปัญหาที่ต้องทำใจและควบคุมภาวะอารมณ์ควบคู่กันไปคือการเข้ามาขุดหาจิ้งหรีดของชาวบ้าน จากปัญหาประชากรที่นับวันเพิ่ม ที่ทำกินไม่มี ของกินราคาแพงฯจึงได้แต่ทำใจ

 

 

...แปลงตะขบที่ปลูกและปักไม้ประจำหลุมปลูกแต่ต้นตะขบพึ่งตั้งตัวยังไม่สูงมากนัก(ตะขบปลูกได้2เดือน)...

 

 

...พืชคลุมดินที่กำลังแพร่ขยายเองในแปลง"ต้นโสมไทย"กำลังออกดอกสีชมพูเกือบทั่วแปลง ดูๆไปก็ชวนให้เพลินตาเพลินใจหายเหนื่อย สมุนไพรไทยๆที่นำมารับประทานได้ผัดน้ำมัน ลวก นึ่ง(ผักประจำต้มใส่ข้าวสุนัข)...

 

 

...หลังจากเสร็จงานถางหญ้ารอบแรกพักงานอยู่หลายวันไม่ได้ไปเยี่ยมสวน(เหนื่อยชนิดแผ่2สลึง) วันนึงนึกถึงต้นไม้เลยขี่รถไปเยี่ยมเยือนซักหน่อย เจอรถหลายคัน คนเต็มสวน...

 

 

...ขอโทษนะคะ! พี่ๆมาทำอะไรกันคะ?...

 

 

...ตอนนี้ที่โซนอำเภอน้ำพองถูกปูพรมสำรวจเจาะหาแหล่งก๊าชและน้ำมัน(ลงที่ไหนเป็นเจาะ) ถึงบางน้ำพองทันที ได้แต่นึกๆในใจแบบขำๆ"น้ำมันกับต้นไม้"จะเอาอะไร "ก็ต้นไม้สิ ตอบเองแบบไม่ต้องทวนคำถาม"

 

ขึ้นชื่อว่าใช้"เท่าไหร่ก็ไม่มีวันพอ"

 

      *** ขอบพระคุณและสวัสดีค่ะ ***