วันนี้ผมมีธุระที่จะต้องไปกราบนมัสการเรียน พระเดชพระคุณ พระศรีคัมภีรญาณ รองอธิการบดี มจร. ระหว่างที่รอ เพราะท่านไปฉันเพลที่หอฉันของมจร.วังน้อย ผมหยิบหนังสือของวัดปัญญานันทาราม ต.คลองหก จ.ปทุมธานี ขึ้นมาอ่าน และไปสะดุดกับเรื่องที่มีการกล่าวถึงหลวงพ่อพุทธทาส ผมไม่ลืมจัดการเก็บภาพไว้ และตั้งใจว่าคงต้องไปวัดปัญญานันทาราม เพื่อขอหนังสือเล่มนี้ไว้อ่านสักหน่อย ตอนหนึ่งผมเก็บภาพไว้ดังนี้
สิ่งที่ผมสะดุดคือได้ข้อคิด คือ
ก. ถ้าหลวงพ่อไม่ใช่ไม่เป็นไร...ฯลฯ
ข. ของธรรมดาอาจไม่ใชสิ่งธรรมดาเมื่อมีการให้ผ่านบุคคลแห่งศรัทธาและอาจเป็นยาวิเศษด้วยซ้ำ อย่ามองข้ามความงมงาย
ค. วิธีการตอบของหลวงพ่อพุทธทาส ต่อพระอาจารย์มหาสง่า หากผมเป็นพระมหาสง่า ผมคงสะดุ้งเฮือก แต่แล้ว เราจะได้อะไรบางอย่างจากท่านซึ่งอยู่ในระดับปรมาจารย์
ง. ลองดูคำนี้ "ธรรมะไม่มีเจ้าของ" "ใครพิมพ์คนนั้นเป็นเจ้าของ" ข้อความนี้มีความหมายบางอย่าง
จ. ข้อความ ๔ ข้อที่ให้ไว้กับพระอาจารย์มหาสง่า คือข้อความหลักทั่วไปของพระพุทธศาสนาที่เราๆท่านๆได้ศึกษากันมาคือหน้าที่หลักของพระสงฆ์องคเจ้านั่นเอง
