เด็กแรกเกิดเปรียบเสมือนผ้าขาวที่สะอาดและบริสุทธิ์ หากเด็กได้รับคุณธรรมจากบิดา มารดา เด็กก็จะรับรู้และเลียนแบบบิดา มารดา ทั้งร่างกายและจิตใจ แต่หากบิดา มารดาใจร้าย เด็กจะเก็บความน่าสะพรึ่งกลัวไว้ในจิตใจ

       เด็กทุกคนเมื่อแรกเกิดมานั้นย่อมมี กรรมดีและกรรมชั่วติดตัวมากันทุกคน  ดังนั้นตัวแปรที่ทำให้กรรมดีและกรรมชั่วหรือจริยธรรมของเด็กเปลี่ยนไปคือ  การรับรู้โดยการเรียนรู้จากพฤติกรรมของสิ่งแวดล้อมที่อยู่อาศัย จากครอบครัวไม่ว่าจะเป็นบิดา มารดาหรือบุคคลที่เด็กได้คลุกคลีอยู่ด้วยเป็นประจำ โดยยึดเอามาเป็นต้นแบบ
       มีคำกล่าวไว้ว่าเด็กแรกเกิดเปรียบเสมือนผ้าขาวที่สะอาดและบริสุทธิ์ หากเด็กได้รับคุณธรรมจากบิดา มารดา เด็กก็จะรับรู้และเลียนแบบบิดา มารดา ทั้งร่างกายและจิตใจ แต่หากบิดา มารดาใจร้าย เด็กจะเก็บความน่าสะพรึ่งกลัวไว้ในจิตใจ หากเด็กเก็บเอาบิดา มารดาที่ใจร้ายไว้ในจิตใจนานวันเข้า เด็กจะแยกไม่ออกเลย ว่าสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิด เขาจะสร้างกลไลตัวควบคุมตนเองขึ้นมาทั้งภายในและภายนอก  สังคมปัจจุบันบิดา มารดาต้องทำงานหาเงินมากจนเกินควรไม่มีเวลาให้ลูก แต่ถ้าหากมีเวลาให้กับลูกบ้างก็ขอเป็นเวลาที่มีคุณภาพ เพื่อส่งเสริมวิถีชีวิตของเด็กที่จะต้องเติบโตเป็นบุคคลที่มีคุณภาพต่อสังคมและครอบครัว
       การจะสอนลูกให้เป็นคนดีได้นั้นคือ ต้องมีเวลาและเป็นแบบอย่างที่ดี หากบิดา มารดา สอนให้เขารู้จักคิดถึงการกระทำ และผลที่ได้รับจากการกระทำนั้นคือ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว เด็กก็จะจดจำสิ่งเหล่านั้นไว้และกระทำตามในสิ่งที่บิดา มารดาสอนและกระทำให้เห็น