แม่
‘แม่’ เป็นคำที่แปลกและมหัศจรรย์ มันสั้น กระชับ แต่บรรจุความหมายไว้ใหญ่โต มีไม่กี่คำในโลกที่จะทำหน้าที่ได้มากมายเหมือคำว่า แม่
ในวัฒนธรรมตะวันออก แม่อาจหมายถึงแผ่นดิน ต้นข้าว สายน้ำ ยานพาหนะ จนถึงผู้หญิง ความหมายของคำว่า แม่ เกี่ยวพันกับสิ่งที่โอบอุ้มคุ้มครอง ให้ความรัก ให้ความอุดมสมบูรณ์ และคอยหล่อเลี้ยงชีวิต
ในเชิงกายภาพ มนุษย์ย่อมต้องมีแม่ผู้ให้กำเนิด แต่ในความเป็นจริงของการดำรงชีวิต คนบางคนไม่มีแม่ ขณะที่แม่บางคนก็อาจเป็นแม่ ‘พิเศษ’ ที่ไม่ต้องตรงกับรูปลักษณ์ที่สังคมกะเกณฑ์
สังคมที่ทวีความซับซ้อน ขาดแคลน แต่ก็โหยหาความรักเช่นปัจจุบัน แม่ ไม่ได้ผูกขาดอยู่กับความเป็นเพศหญิงหรือกับหญิงผู้ให้กำเนิด แต่ไหลเลื่อนไปตามความเปลี่ยนแปลงและหลากหลายของผู้คน แม่ที่แตกต่างอาจต้องเผชิญสายตา คำถาม และเสียงหมิ่นแคลน
แต่เมื่อใครสักคนยอมรับความเป็นแม่แล้ว มันก็แข็งแกร่งเพียงพอที่จะข้ามพ้นกรอบใดๆ ที่สังคมกำหนด และโอบอุ้มชีวิตชีวิตหนึ่งให้ตลอดรอดฝั่ง
คำว่า “แม่” เป็นคำ ๆ เดียวที่ศักดิ์สิทธิ์ สูงส่งที่สุด เป็นคำที่ไพเราะกินใจลูกทุกคน เป็นคำที่ประกอบไปด้วยศักดิ์ศรีและเกียรติภูมิอันสูงสุดที่ลูกทุกคนจะต้องเทิดทูนบูชาสักการะ และจะต้องมีความระลึกนึกอยู่เสมอ ในพระคุณของแม่ อย่างที่ไม่มีวันรู้จักเสื่อมคลาย เพราะกวีท่านหนึ่งกล่าวไว้ว่า
“อันคำใดไม่ซึ้งถึงคำแม่
ศักดิ์สิทธิ์แท้แม่นี้มีมนต์ขลัง
แม่สูงส่งด้วยศักดิ์ศรีมีพลัง
ยามสิ้นหวังให้แรงใจไม่จืดจาง
ยามลูกเจ็บแม่จับเจ็บกลับหาย
ลูกฟูมฟายแม่เฝ้าเข้ารักษา
ลูกมีทุกข์แม่บรรเทาด้วยเมตตา
เฝ้าเยียวยาเพื่อลูกตนพ้นพิษภัย”
ดิฉันเชื่อค่ะว่าลูกทุกคนไม่ว่าหญิงหรือชายจะสนิทกับแม่มากกว่าพ่อ ไม่ว่าจะหลงผิดสักเท่าไร ทำผิดสักเท่าไร หากเห็นหน้าแม่แล้ว ดิฉันเชื่อเหลือเกินว่าคนเหล่านั้นต้องมีท่าทีอ่อนลงแน่นอน
แม่ยอมทำทุกอย่างเพื่อลูก
แม่ยอมอดให้ลูกอิ่ม
แม่ยอมลำบากให้ลูกสบาย
แม่คนเดียวกอดลูกเป็นสิบได้
แล้วลูกล่ะเคยทำอะไรเพื่อแม่บ้าง?????
