ทำไมนักเรียนอ่านไม่ได้ ตอนที่ 2
ตอนที่แล้วครูปูได้เล่าถึงนักเรียนที่อ่านไม่ได้ เนื่องจากมีความบกพร่องบางประการในการรับรู้หรือการแปลผลในสมอง ส่งผลกระทบกับการเรียนรู้ของเขา ดังนั้้นในการช่วยเหลือเด็กกลุ่มนี้ ครูต้องใช้การสังเกตข้อผิดพลาดในการอ่านของนักเรียนแต่ละคนนะคะ
นอกจากการสังเกตความแตกต่างระหว่างตัวอักษรที่คล้ายกันไม่ได้แล้ว นักเรียนบางคนอาจไม่สามารถจำคำที่สะกดไม่ตรงมาตราหรือคำศัพท์ยาก เช่นคำที่สะกดด้วยตัวการันต์ ลูกศิษย์อีกคนของครูปู เรียนอยู่ชั้น ป.5 ฉลาดเฉลียว คุยเก่ง ไม่มีปัญหาเลยกับคณิตศาสตร์ แต่กลับมีปัญหาในการจำคำที่สะกดด้วยตัวการันต์ เมื่อเขียนคำศัพท์เกี่ยวกับการันต์ ส่วนใหญ่เขาใช้การเดาสุ่มว่า คำนี้ น่าจะใช้ตัวการันต์ใด แน่นอนคะเด็กกลุ่มนี้ Verb to do ไม่เก่ง แต่ Verb to เดา เก่งคะ
แต่การเดาเก่งคงไม่ช่วยเรื่องความถูกต้องหรอกนะคะ เราเพียงแต่ต้องใช้ข้อเด่นนี้ให้เป็นประโยชน์กับตัวเขาเองคะ คุณครูคงต้องให้วิธีการหรือเราเรียกอย่างเป็นทางการว่ากลยุทธ์แก่นักเรียน เพื่อทำให้เขาเรียกข้อมูลที่ถูกต้องมาใช้ในการสะกดคำการันต์นะคะ ครูปูให้กลยุทธ์กับลูกศิษย์ว่า คำว่า โทรศัพท์ ใครเป็นคนโทรคะ ทหารโทรใช่ไหมคะ เมื่อนึกถึงคำว่าโทรศัพท์เขาจะเห็นภาพทหารโทร และนึกได้หรือเรียกข้อมูลได้ว่าต้องใช้ ท ทหารการันต์ เขายิ้มและสนุกกับการใช้กลยุทธ์ด้วยตนเอง ตั้งแต่คำว่า กษัตริย์ เขาบอกว่า พระราชาสู้ยักษ์ ครวญคราง เขาจำโดยใช้ภาพผู้หญิงร้องไห้ แต่ที่สนุกมากที่สุดคือ คำว่ามอเตอร์ไซค์ เพราะเขาบอกว่า กระบือ(ควาย)ขี่มอเตอร์ไซค์
คุณครูไม่ต้องเป็นห่วงนะคะว่า คำศัพท์เป็นร้อยๆคำจะคิดกลยุทธ์ได้อย่างไรหมด เขาเพียงแต่ใช้กลยุทธ์เป็นสะพานเชื่อมไปสู่สิ่งที่ทำให้เขาเดาได้อย่างถูกต้อง เมื่อทำได้ถูกต้องบ่อยขึ้นกลยุทธ์ที่ดูจะเยิ่นเย้อนี้ จะค่อยๆลดบทบาทลงจนเด็กสามารถเรียกข้อมูลโดยใช้เวลาที่น้อยลง หรือเกิดความมั่นใจและคล่องแคล่วในการสะกดมากขึ้นนั่นเองคะ
เป็นอย่างไรบ้างคะ คุณครูคงพอเห็นภาพเด็กกลุ่มนี้ขึ้นมาบ้างนะคะ ครูปูดีใจที่มีคุณครูสนใจและยินดีช่วยเหลือเด็กกลุ่มนี้คะ ยังมีเรื่องราวต่อไปนะคะ To be continue คะ (เผื่อจะอินเทอร์กับเขาบ้าง)
