ประสบการณ์จากวัยเด็ก
เมื่อดิฉันตอนเด็กๆ ดิฉันและเพื่อนๆอีก 4 คน ได้เข้าไปในป่ากัน เพื่อไปหาไม้มาทำเป็นไม้ลูกเสื้อ ซึ่งเป็นป่าที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านนัก โดยจะมีคนกรีดยางด้วย เพราะเป็นป่าที่เป็นสวนยางมากพอสมควร และในขณะที่ดิฉันและเพื่อนๆได้เดินหาไม้กันนั้น ก็สะลดใจที่เห็นสัตว์ตัวหนึ่งกำลังติดกับดักที่เขาเอาไว้ล่อหมู่ป่า ซึ่งสัตย์ที่ติดกับดักอยู่นั้นเป็นนก ซึ่งทุกคนก็แปลกใจว่าทำไมถึงได้ลงมาติดกับ กับดักได้ พอเข้าไปดูก็เห็นว่านกยังมีชีวิตอยู่ น่าสงสารมาก เหมือนเขากำลังเรียกร้องความช่วยเหลืออยู่ รู้สึกว่าดวงตาของเขาเศร้ามาก หลังจากนั้นพวกเราก็ช่วยกันหาทางเอานกออกมาจากกับดักนั้น กว่าจะเอาออกได้ก็ใช้เวลานานพอสมควร เพราะเป็นกับดักที่ใหญ่ หลังจากนั้นก็สามารถเอานกตัวน้อยตัวนั้นออกจากกับดักได้โดยปลอดภัยดี ดูจากดวงตาของเขาหลังจากที่ได้ออกมาจากกับดักนั้นรู้สึกว่านกตัวน้อยตัวนั้น ยังมีหวังกับชีวิต ที่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ และหลังจากนั้นพวกเราก็ได้ปล่อยนกตัวน้อยตัวนั้นเป็นอิสระไปหาพ่อแม่ของมัน ส่วนพวกเราก็ได้เดินไปหาไม้ที่จะเอามาทำไม้ลูกเสื้อต่อ
เรื่องเล่าเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การที่เราช่วยสิ่งมีชีวิตบนโลกนี้ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ หรือสัตว์ ก็เป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนกัน สัตว์ก็มีความรู้สึกเหมือนคนเราเหมือนกัน ฉะนั้นการที่เราได้ช่วยชีวิตสัตว์ตัวหนึ่งก็เหมือนกับเราได้ช่วยชีวิตมนุษย์คนหนึ่งให้พ้นจากอันตรายเช่นกัน
