มหัศจรรย์แห่งหัวใจในมนุษย์ จึงผ่องผุดยิ่งใหญ่อยู่ไม่สิ้น เหมือนต้นทางแห่งมหาห้วงวาริน ที่ไหลเลี้ยงผืนแผ่นดินให้อุดม

 

 

 

 

 

 

ความสงสาร เกิดกับใจ ไม่ต้องสอน

มองเห็นความทุกข์ร้อน เป็นเรื่องใหญ่

เสียสละ ช่วยเหลือ ทุกเมื่อไป

ไม่หวังผล ใดใด ให้แก่ตน

 

 

ความเมตตา ปรานี ไม่มีหมด

ยังหยาดหยด เย็นอยู่ สู่แห่งหน

คอยโอบเอื้อ อุ้มชู เพื่อผู้คน

ให้ข้ามพ้น ผ่านเศร้า สิ้นร้าวราน

 

 

ความห่วงใย ยามที่ เพื่อนมีทุกข์

ก็ซ่อนซุก ภายใน ใจอ่อนหวาน

เติบโตตาม ความคิด จิตวิญญาณ

ส่งถึงลูก ถึงหลาน สานสืบมา

 

 

ความรักออก จากใจ มิได้สั่ง

เป็นพลัง ค้ำจุน เกื้อหนุนหล้า

รักพี่น้อง ผองชน ปวงประชา

ด้วยศรัทธา ที่จะสู้ อยู่ด้วยกัน

 

 

ความยินดี ยามเมื่อเห็น คนเป็นสุข

ยิ่งเร้ารุก เร่งหัวใจ ให้ใฝ่ฝัน

ที่จะหา ที่จะให้ การแบ่งปัน

เพื่อนร่วมโลก แทบทั้งนั้น ในแผ่นดิน

 

 

มหัศจรรย์ แห่งหัวใจ ในมนุษย์

จึงผ่องผุด ยิ่งใหญ่ อยู่ไม่สิ้น

เหมือนต้นทาง แห่งมหา ห้วงวาริน

ไหลหล่อเลี้ยง ผืนแผ่นดิน ให้อุดม

 

 

 

 

 

 

 

สันติสุข  สันติศาสนสุข  ♥♥

๒๘  กรกฎาคม  ๒๕๕๕ / ขอบคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ต