พ่อแม่ฤาไฉน
พ่อแม่ฤาไฉน***
ดึกดื่น---
ยังตื่นกระทำการงานใดอยู่
ลูกเอ๋ยลูกรักฤาจะรู้
แม่และพ่ออุ้มชูทะนุถนอม
... ยามกลางดึกสงัดกลางคืนนั้น
แสงพระจันทร์สาดส่องผ่องรังสี
ยังคงมีกลุ่มหมู่ในราตรี
หลากแสงสีพาสนุกกันมัวเมา
อันบุคคลยามสนุกไฉนเล่า
เฉกเช่นเจ้าแก้วตาพาหม่นหมอง
ยามเมื่อทุกข์แลจะเห็นตามครรลอง
จับจิตต้องปลงใจธรรมดา
มีบุคคลเฝ้ารออยู่นั่งที่บ้าน
ก่อเกิดสานพาชื่นรื่นไฉน
เจ้าจะรู้หรือไม่แต่อย่างไร
โอ้ดวงใจแม่พ่อสุดคนึง
อนึ่งหวนระลึกคิดถึงแล้ว
โอ้เพื่อนแก้วแพร้วฉันยังคิดถึง
พ่อแม่ฤาไฉนหวนคนึง
พระคุณซึ้งตรีงจิตแนบชิดใจ
รีบเร่งเข้าไวเถิดนะเพื่อนฉัน
ก่อนลาลับจากไปไม่มีหวน
อนึ่งหวังเพื่อเกิดคิดและทบทวน
ก่อนจะครวญร่ำไห้เพราะช้าไป
หากจะกล่าวย่อมพึงเห็นธรรมดา
กาลเวลาเลื่อนลับนำดับสูญ
พ่อแลแม่พลันหายก่ออาดูร
ทุกข์ทวีเพิ่มพูนเพราะช้าเกิน
ที่ร้อยเรียงคำกลอนถ้อยกวี
ดังรูจีเรืองระยับประดับแสง
เป็นเครื่องนำเสริมส่งกำลังแรง
เพื่อแสดงความเป็นไปในโลกา
หากผิดพลาดขาดตกและบกพร่อง
จำจะต้องขออภัยด้วยนักหนา
ด้วยรู้น้อยเรียงถ้อยตามวาจา
จากกายาสู่จิตอันแท้จริง
พ่อแม่ฤาไฉนใครตระหนัก
ย่อมประจักษ์ส่งศักดิ์มิเสื่อมสูญ
ย่อมปราศทุกข์เรืองประดับขับอาดูร
เพราะเกื้อกูลทดแทนท่านแนบแน่นใจ****
 
หยาดแก้วรัตตนิล  ร้อยกรอง
๙ กรกฎาคม ๒๕๕๕ดูเพิ่มเติม