สิ่งที่ช่างยังน่าจะทำไม่ได้ก็คือ สนิมผด เม็ดเล็กๆ และ ความหลากหลายของสนิมที่สอดคล้องกับลักษณะของพื้นผิว

วันนี้ผมได้นำพระท่ากระดานที่มีอยู่ในกล่องเก็บพระมาคัด และส่องดู เพื่อหาประเด็นการแยกพระท่ากระดานออกจากพระโรงงาน

จากการสังเกตเปรียบเทียบ ทำให้ผมได้ทราบว่า การทำพระโรงงานนั้นช่างเขาทำผิวเนื้อพระทีละด้าน

  • ทำให้สีสัน แต่ละด้าน ไม่เหมือนกัน
  • ที่เป็นจุดสังเกตพระโรงงานได้โดยง่าย

และจุดที่ช่างมักจะละเลย มองข้าม ไม่ทำอะไร ก็คือ

  • ปลายเกศ ที่มักจะยังดูผิวใหม่ๆ ไม่มีความกร่อน

ที่แตกต่างอย่างชัดเจนกับพระแท้ ที่

  • ปลายเกศจะมีสนิมและกร่อนอย่างเป็นธรรมชาติ

อีกบริเวณหนึ่งที่ช่างไม่ค่อยให้ความสำคัญคือ

ใต้ฐาน ที่พระโรงงานจำนวนมากที่พบ จะเพียงชุบสีไว้เฉยๆ ไม่แต่งสนิมเหมือนส่วนหน้าพระ

อย่างไรก็ตาม

แม้จะทำสนิมครบทุกด้าน ก็ยังมักมี ลักษณะของสนิมไม่เหมือนกัน

และ สิ่งที่ช่างยังน่าจะทำไม่ได้ก็คือ

  • สนิมผด เม็ดเล็กๆ และ
  • ความหลากหลายของสนิมที่สอดคล้องกับลักษณะของพื้นผิว

กล่าวคือ

บริเวณที่เรียบ

  • มักจะมีสนิมผดแบบไข่ปลาธรรมดา

แต่บริเวณที่เป็นหลุมกร่อน

  • จะมีสนิมไขวัวด้านใน และสนิมสีแดงจัดด้านนอก เป็นจุดๆ

ลักษณะนี้ พบอยู่ในพระทั้ง 5 องค์ ที่คัดออกมา

ดังนั้น การดูแบบนี้ จึงน่าจะใช้เป็นหลักการในการแยกพระท่ากระดานออกจากพระโรงงานได้โดยง่ายครับ

ไม่มีอะไรซับซ้อนครับ