จึงทิ้งตัวทิ้งตนคนตัวนี้...

   จะทุกข์ทนนานหนักสักเพียงไหน

ร้อนดั่งไฟลนจิตคิดสงสาร

จึงดิ้นรนทุรนทุรายคล้ายทรมาน

ให้ประหารเสียทีชีวิตนี้

   หรือตัวตนคนนี้มีค่านัก

ยึดในหลักปักหมุดดุจศักดิ์ศรี

ตระกายตัวปีนป่ายแย่งชิงดี

ยอมแม้พลีกายใจไปตามกาล

   ลืมว่าตัวตนคนเราแค่สมมติ

แท้ท้ายสุดเกิดดับวัฏฏสังสาร

ไม่จีรังยั่งยืนได้นมนาน

เป็นเแค่จรผ่านมาเพื่อจากไป

   จึงทิ้งตัวทิ้งตนคนตัวนี้

อัตตามีมากเกินอสงไขย

แท้ยึดมั่นมากมายกลายเป็นภัย

เป็นคนใหม่ไม่มีตัวไม่มีตน...