โกทูโนว์ สังคมนี้มีแต่ให้
วันนี้ได้บันทึกที่ 201 แล้ว
GotoKnow สังคมแห่งนี้ เวทีนี้มีแต่ให้
รู้สึกดีที่ได้มาเป็นสมาชิก ได้เขียน ได้เรียนรู้
ข้าพเจ้าเริ่มเขียนบันทึกเมื่อ 28 มีนาคม 2553
2 ปีกว่าๆกับ 200 บันทึก
บันทึกส่วนใหญ่ก็จะเป็นบันทึกเรื่องธรรมชาติ ข้อคิดชีวิต งานประพันธ์ เป็นเรื่องที่ชอบ สุขใจที่ได้เขียน

สำหรับงานเขียนด้านวิชาการ ยังอ่อนหัด มีข้อจำกัดหลายๆ อย่างทั้งความรู้ ความสามารถ ความมั่นใจ ส่วนใหญ่ บอกเล่าประสบการณ์การทำงานมากกว่าซึ่งก็ต้องระวังมากเพราะเกี่ยวข้องกับความลับผู้ป่วย ทำงานทางจิตเวช ดูละเอียดอ่อน เรื่องบางเรื่องก็ไม่สามารถถ่ายทอดออกมาได้ค่ะ
ปกติข้าพเจ้าเป็นคนคุยน้อย คงจะชดเชยกับการชอบเขียน ชอบอ่าน สังคมนี้ส่งเสริมจุดนี้ได้เป็นอย่างดี ทำให้ได้มีเวทีให้อ่าน เขียน
งานเขียนหลายชิ้นสะท้อนตัวตนออกมาเหมือนกัน บางบันทึกก็เปิดเผยตัวตนออกมามาก แทบจะเปลือยเลยก็ได้ ก็คงเป็นธรรมดา งานเขียนก็อาจจะมีบ้าง ช่วงนั้น อารมณ์ความรู้สึกตอนนั้นมันลื่นไหลออกมาเอง ให้เขียนตอนนี้คงจะเขียนไม่ได้อย่างนั้น
เคยคิดว่าจะเลิกเขียน แต่เสน่ห์ของ GotoKnow ก็ทำให้หวนกลับมาเขียนอีกครั้ง
Speed ช้าเร็วตามแต่เวลา โอกาส วัตถุดิบ อารมณ์ที่จะเขียน
แนวการเขียนหลังๆ มาจะเป็นการปลง ปล่อยวาง อาจเป็นด้วยวัย บุคลิกส่วนตัว ตัวตน จริงๆ ชีวิตตนเองก็ต้องพึ่งจุดนี้มากเหมือนกัน ได้เรียนรู้ ได้เติบโต
ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป ......
สำหรับกัลยาณมิตร ซาบซึ้ง ประทับใจ อบอุ่นกับน้ำใจกัลยาณมิตรทุกท่านค่ะ แม้ว่าต่างคนต่างมาแต่ในสังคมนี้เราคือครอบครัวเดียวกัน รู้สึกอบอุ่น
ยังคงตั้งใจจะเขียนบันทึก ถี่บ้าง ห่างบ้าง เท่าทีมีโอกาส
จะก้าวเดินต่อไป...
ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่านค่ะ

สุขใจที่ได้ทำ สุขใจทีได้เขียนนะคะ
ขอบคุณสำหรับบทความดีดีนี้คะ
พฤหัสสุขสันต์ค่ะน้องอุ้ม
เข้ามาไล่ๆกับพี่เลยแต่พี่ตามไม่ทันเรื่องบันทึกเพราะได้ยังไม่ถึงสองร้อยเลย
เยี่ยมค่ะเดี๋ยวไล่ตามไป คริคริ
ใช่ค่ะบางครั้ง บางเวลา บางโอกาส ความคิดก็ลื่นไหล แต่มีบ่อยครั้งที่สะดุด
หยุดนิ่งแล้วแผ่วหาย......
เคยเป็นไหมที่คิดจะเขียนเรื่องมากมายอยู่ในสมองแล้วได้แค่คิด
มือเท้าไม่ยอมขยับทำตามสมอง เฮ้อ......
ขอบคุณ G2K ที่ทำให้เราได้มาพบกันและได้พบกับเพื่อนพ้องน้องพี่อีกมาก
มายที่ชวนให้อบอุ่นใจ
สวัสดีค่ะอาจารย์Sila Phu-Chaya
ขอบคุณคุณหมอเปิล Dr.Somsriมากค่ะ ยินดีที่รู้จักค่ะ
เสาร์สุขสันต์ค่ะพี่krugui แวะมาคุยกับพี่สาวก่อนไปทำงาน วันนี้เวรเช้าค่ะ ขอบคุณมากค่ะพี่ครูสำหรับกำลังใจ อบอุ่นในสังคมแห่งนี้เช่นกันค่ะ บางช่วงอุ้มก็เขียนไม่ออกด้วยหลายๆปัจจัย บางช่วงก็ลื่นไหล ช่วงที่เขียนได้ก็จะเขียนไว้ ทยอยนำมาลงบันทึกค่ะ พี่ครูกีร์สบายดีนะคะ ชอบทุกบันทึกของพี่ครู คิดถึงเสมอค่ะ
กราบนมัสการพระมหาวินัย ภูริปญฺโญ ทิวาพัฒน์
ขอบคุณดอกไม้จากคุณฟุ้งค่ะ
รออ่านบันทึกที่ 1000 ของพี่ถาวรอยู่นะครับ หวังว่าอีกไม่นานก็คงจะได้อ่านนะครับ 555
สวัสดีค่ะคุณอักขณิช
ขอบคุณอาจารย์บุษยมาศมากค่ะสำหรับดอกไม้กำลังใจ