สังคมฐานความรู้

สังคมฐานความรู้

(Knowledge Based Society)

 

เป็นสังคมและเศรษฐกิจที่ใช้ความรู้หรือเทคโนโลยีระดับสูง การผลิตฐานความรู้ การใช้ทุนทางปัญญา (Intellectual Capital) มีการประยุกต์ความคิดใหม่ ๆ ให้เกิดประโยชน์ทางเศรษฐกิจซึ่งมีผลดีต่อนโยบายเศรษฐกิจมหภาคและจุลภาค การมีคนงานความรู้ (Knowledge Worker) และทรัพย์สินทางปัญญา  สังคมฐานความรู้เป็นกระบวนทัศน์ (paradigm) มีการเปลี่ยนแปลงสังคมตามกระแสโลกาภิวัตน์ที่มีผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงทางด้านต่างๆ เช่น ภาคการศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิตของประชาชน เทคโนโลยีและกระบวนการสื่อสารสมัยใหม่ อย่างเช่น โทรศัพท์มือถือ และคอมพิวเตอร์ อินเทอร์เน็ต ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในการเก็บรวบรวมความรู้ การสืบค้นความรู้ และกระบวนการแลกเปลี่ยนความรู้ระหว่างกัน การไหลเวียนของข้อมูลข่าวสารเป็นไปอย่างรวดเร็วด้วยพลังของเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร

ปัญหาการพัฒนาด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของไทย

1. ผู้บริหารระดับสูงของประเทศไม่ให้ความสำคัญสูงสุด มอบหมายให้คนอื่นจัดการแทน จึงขาดการประสานงาน ความต่อเนื่อง และความเข้าใจ

2. ปัญหาฉ้อราษฎร์บังหลวง

3. การศึกษาเน้นท่องจำ มากกว่าการปรับตัวในโลกที่มีการเปลี่ยนแปลงสูง

4. ปัญหาการไม่ประสานงานกัน ขาดการทำงานเป็นกลุ่ม

 นโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อการพัฒนาประเทศไปสู่สังคมแห่งภูมิปัญญาและการเรียนรู้

1. ลงทุนในการเสริมสร้างพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่มีความรู้เป็นฐานสำคัญ

2. ส่งเสริมให้มีนวัตกรรม ในระบบเศรษฐกิจและสังคม

3. ลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศและส่งเสริมอุตสาหกรรมสารสนเทศ

“ครูรุ่นใหม่จะต้องมีความสามารถในการนำนวัตกรรมเทคโนโลยีไปบูรณาการในการเรียนการสอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมใหม่ในการเรียนรู้ให้นักเรียนเรียนรู้ร่วมกันใช้ทักษะผสมผสานกันนำไปสู่สถานการณ์จริงไม่ทิ้งขว้างทรัพยากรส่งเสริมการใช้ทักษะความสามารถศักยภาพให้เกิดประโยชน์ร่วมกันของคนทุกรุ่น”

 ที่มา :  http://www.pochanukul.com/wp-content/uploads/2007/12/knowledge_based_society.pdf