เส้นทางการดำเนินีวิตของแต่ละคน ทำอย่างไรมันก็คงมีที่มาไม่เหมือนกันนัก มีบางท่านได้กล่าวไว้มาการเดินทางการใช้ชีวิตและการดำเนินชีวิตนั้นมันขึ้นอยู่กับพระเจ้า เทวดาที่ขีดเส้นใต้ชีวิตของแต่ละคนมาให้เป็นอย่างที่สิ่งที่กล่าวมาต้องการ แต่อย่างไรก็ดีทั้งนี้ทั้งนั้นผมคงไม่ใส่ใจในเรื่องแบบนี้มากนักเพราะเท่าที่ผ่านมา ทั้งท่านและผมก็ยังคงไม่เคยที่จะสัมผัสกับสิ่งที่ต้องการให้เราเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ได้ ที่พรรณนามาข้างต้นนั้นมันก้อไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรมากมายกับบทความนี้ซะทั้งหมดหลอกคับ ผมเพียงแค่ต้องการบอกว่ามันไม่มีอะไรที่แน่นอนในวันข้างหน้า(หรือว่าคุณรู้)
ตั้งแต่ที่ผมลืมตาอ้าปาก(อุ......แว๊ๆ)คำว่าศิลปะก็ยังไม่ได้เกี่ยวข้องกับชีวิตของผมมากมายนักจนเมื่อผมเข้าเรียนอุดมศึกษา ผมก็ได้เข้าเรียนในสาขาเกี่ยวเกี่ยวของคับการทำงานศิลปะจนมันเป็นแรงบรรดาใจหนึ่งในการที่ผมต้องการศึกษาโลกของศิลปะให้มากยิ่งขึ้น เมื่อผมเข้ามาสู่รั่วมหาวิทยาลัยมหาสารคาม(ปริญญาโท)ผมก็ได้ทราบถึงข้อเท็จจริงอันหนึ่งซึ่งผมและคนที่ทำงานศิลปะไม่นานเท่าไรต้องรับรู้ว่าโลกของงานศิลปะมันกว้างที่ผมจินตนาการไว้ด้วยซ่ำ ด้วยเทคนิควิธีการ ความสามารถทั้งผู้เรียนและผู้สอนที่มีศักยภาพ มันยิ่งทำให้เพิ่มความตื่นเต้นในการเรียนรู้มากยิ่งขึ้น
แต่อย่างไรก็ตามตอนนี้ผมยังคงศึกษาวิธีการของผู้คนเหล่านั้นไปเลื่อยเก็บเกี่ยวประสบการ์ให้มากที่สุด ผมไม่ต้องการเป็นศิลปินระดับชาติที่มีคนยกยอปอปั่นผมแค่ต้องการทำงานศิลปะออกมาแล้วมีคนชอบที่จะติดตามก็เพียงพอ
เส้นทางสายนี้ยังคงต้องเดินทางกันต่อมันคงไม่มีที่สิ้นสุดอยู่เราจะเหนื่อยและไม่เดินต่อมากกว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วแสดงว่าเราโกหกและทรยศกับตัวเอง
สุดท้ายขอยกวลีเด็ดสักประโยค(บทความนี้จะได้จบแบบเทพๆหน่อย)
"ผมไม่ชอบคนที่บอกว่างานนี้ไม่ใช่ศิลปะ"
''งานทุกงานที่สร้างสรรค์ออกมามันเป็นงานศิลป์แน่ "
"แต่งานศิลป์ชิ้นนั้นจะดีหรือไม่ดีก็คงจะอีกเรื่องหนึ่ง"
cd. เจษฏา ตั้งตระกูลวงศ์
ขอบคุณครับ คุณปฐมพงศ์