GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ทุกคำตอบ มีคำถามเสมอ

ตั้งแต่เล็กจนโต ต่างล้วนถูกสั่งสอน ผ่านการตั้งคำถาม และ "จำเป็นต้องตอบ"

ไม่ว่าคำถามนั้นจะยากหรือง่าย ก็ต้องพยายามหาคำตอบ

ก็ถูกสอนมาอย่างนั้น

จนกลายเป็นนิสัยว่า ต้องคอยตอบคำถาม และพยายามหาคำตอบแม้ไม่มีใครถาม แต่หาไว้ไว้เผื่อถูกถาม บางครั้งก็ต้องซักซ้อมคำตอบเพื่อไม่ให้ถูกถาม

เลยทำให้มีอุปนิสัยพูดมาก เพราะต้องพูดก่อนจะถูกถาม และพูดอะไรก็ได้ เบี่ยนเบนความสนใจไปก่อน เพื่อที่จะไม่ถูกซักไซ้ไต่ถามในเรื่องที่ยังหาคำตอบไม่ได้

ถ้าไม่หาคำตอบไว้ก่อน เท่ากับไม่เตรียมพร้อม ทั้งๆที่ถ้าทำทุกอย่าง ตรงไปตรงมา ไม่ต้องมองหาคำตอบ ก็ได้ เพราะไม่ว่าจะถูกถามอย่างไร ก็มีคำตอบที่ตรวจสอบได้อยู่แล้ว

การเล่นกับคำตอบ จึงเป็นเทคนิคหนึ่งของการไม่ต้องถูกถาม เพราะถ้าถามมา อาจตอบไม่ได้ ตอบแล้วยิ่งแสดงความไม่ตรงไปตรงมาและตรวจสอบไม่ได้

บางที ลองหาข้อสอบอัตนัยไว้ให้คนขยันตอบลองทำดู อาจจะเลิกพูดมาก และเลิกเก็งคำตอบเผื่อคำถามได้กระมัง

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): wisdom
หมายเลขบันทึก: 48718
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 8
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (8)

     การพยายามที่จะอธิบาย ก็ใช่คือการเล่นกับคำตอบ...หรือ? 
     แล้วการไม่พยายามอธิบาย ใช่คือการรอคำถาม...หรือ?
     หลาย ๆ เรื่องไม่มีทั้งคำถามและคำตอบ เพราะ "ว่างเปล่า" หรือ?

บางทีการยิ้มอาจเป็นทั้งคำถามและคำตอบ

 บางทีการถูกcut off คือคำตอบที่ยังไม่ได้ถาม

บางที ในความว่างเปล่าเต็มไปด้วยคำถามที่กลัวคำตอบ

และบางที การอธิบายก็ไม่ตรงคำถาม แต่เป็นเพราะอยากตอบ (ใจจะขาด)

มีคำถาม ที่ไม่กล้าถาม เลยไม่เคยรู้คำตอบ แต่ก็เตรียมคำตอบเผื่อไว้ ไม่ให้ใจเสีย เมื่อถูกย้อนถาม

ถือเป็นคำตอบที่คุณชายขอบเคยถาม...พอจะได้ไหม

...

ว่างเปล่า...และว่างเปล่า..

แห่งคำถามและคำตอบ...

 

มีคำถามและคำตอบบนขอบฟ้า

บางครั้งแหงนคอตั้งบ่ากลับไม่เห็น

คำถามง่ายคิดรอบคอบตอบไม่เป็น

ที่ยากเข็ญกลับตอบได้ใจปล่อยวาง

 

Dr .Ka-poom ที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่ได้ว่างเปล่ากับไร้นามแน่นอน

ไม่มีคำตอบ ไม่ใช่ จะไม่ถาม

เช่น อยากถาม ว่า ในยี่สิบสี่ชั่วโมงที่ผ่านมา จะรู้ไหมว่า มีคนใช้ใจตั้งคำถามผ่านกาลเวลาแต่คำถามนั้นกลับไม่อยากเปล่งวาจาเพระเกรงจะไปรบกวนใจของ Dr .Ka-poom

แต่ Dr .Ka-poom จะมาตอบไหม

หรือใครอยากตอบ

หรือ..และ..หรือ...คือคำถามที่ยังไม่อยากคาดคำตอบ ต้องรอคำตอบเอง

 

ความเมตตาท่านบวรมีล้นเหลือ

ทั้งยังเจือด้วยปัญญามหาศาล

ไร้นามน้อมคารวะก้มกราบกราน

ผูกสมานเป็นศิษย์นิจนิรันดร์

มีคำถาม...ที่ไร้นาม...ทิ้งค้าง...ไว้ให้กะปุ๋ม

"รักของ Dr.Ka-Poom" นั้นเป็นเฉกเช่นไร???

แม้ทุกวันนี้กะปุ๋มก็เฝ้าเพียรถามตน..

จนถามแบบไม่ถาม

ตอบแบบไม่ตอบ...

เพราะ cut off ไปแล้วก่อนที่ถามหรือตอบได้...

...

กะปุ๋ม

สิ่งที่ตรงข้ามกับความรัก ไม่ใช่ความเกลียดชัง แต่คือความว่างเปล่านี่เอง

เพราะเมื่อว่างเปล่าแล้ว ก็จะไม่สนใจ ไม่ใส่ใจอยากรู้ความเป็นไป ความเป็นมา ความเป็นอยู่ของคนที่เคยรัก

การจะว่างเปล่ากับใครได้..ยากกว่า เกลียด ยากกว่าให้อภัย(แล้วรักหรือไม่รักต่อ)

ร้ายกาจทีเดียวความว่างเปล่าหลังจากเคยรัก

ยังเห็นใยบางๆ ที่ตัดไม่ขาด ทอดใสนิ่งๆ อยู่ตรงนั้นและตรงนี้

ถ้าจะมีอยู่บ้าง ก็คงไม่เป็นไร

คำตอบจะมาเองโดยไม่ต้องถาม