ผมว่าจริงๆแล้วศิลปะไม่ใช่เพียงลวดลายที่อยู่บนกระดาษเท่านั้น

   หลายๆคนอาจคิดว่าศิลปะเป็นผลงานที่ปั้นแต่งลงบนหน้ากระดาษเท่านั้น...แต่ผมว่าศิลปะมีอยู่ทุกหนแห่งเพียงแค่เราหมั่นสังเกตและลองเอาความรู้ที่เรียนมา..เทียบเคียงกับสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา....

   หลายครั้งที่ผมมีโอกาสได้จัดงานสถานที่ กิจกรรม ผมก็อาศัยศิลปะมาช่วยให้เกิดงานและการจัดงานให้ลุล่วงและออกมาดี...ผมและภรรยาของผม(มีอาชีพครู) ได้ร่วมกันจัดสถานที่หลากหลายงานทั้งงานที่ทางราชการมอบหมายและงานอื่นๆในชุมชน....งานศิลปะเริ่มตั้งแต่งานคิดงานว่าจะเป็นรูปแบบใด  อุปกรณืที่ใช้ต้องเตรียมและจัดหาอะไรให้เหมาะสมและลงตัวกับสถานที่...ซึ่งแต่ละงาน  แต่ละสถานที่ก็จะเป็นตัวกำหนดโจทย์ให้เราใช้ Idea และทฤาฎีจากการเรียนทางด้านศิลปกรรมมาเป็นตัวช่วย...นอกจากสีสันที่ต้องลงตัว รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ผมชอบการนำเอาภูมิปัญญา ศิลหัตถกรรมพื้นบ้านก็นำมาสร้างสรรค์งานให้น่าสนใจและมีคุณค่าได้...ช่วยให้งานมีคุณค่าและน่าสนใจมากยิ่งขึ้น...อย่างภาพที่เห็นในตัวอย่างผมว่า...อาจให้หลายๆคนกลับมานึกถึงสังคม...วัฒนธรรมของไทยได้บ้างไม่มากก็น้อย

    ผมขอยกตัวอย่างการจัดงานแต่งงาน ซึ่งต้องจัดการหลากหลาย ได้แก่ ป้ายชื่อคู่บ่าว-สาว ขนาดตัวหนังสือ สีตัวหนังสือ ต้องเหมาะสมกับฉาก....การจัดผ้าและดอกไม้  การจัดวาง  พื้นที่ว่างบนเวที....พื้นที่ในงานและหน้างาน...ทุกอย่างจะต้องไปด้วยกัน....ซุ้มหน้างานหากจัดเพียงชิ้นเดียวแม้จะทำได้สวยงาม แต่หากการจัดวางอุปกรณ์อื่นๆเสริมเติมเข้ามาก็ช่วยให้บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด....เช่นการนำรูปคู่บ่าวสาวมาจัด..ซึ่งต้องอาศัยการวางแผนเพื่อให้พื้นที่นั้นดูน่าสนใจและชัดเขน...กรอบตั้งรูปหรือบริเวณวางส่วนประกอบก็ต้องอาศัยความเป็นศิลปะ ผสมกับความรู้สึก....ทำให้งานของออกมาเป็นที่พอใจทั้งเข้าภาพและผู้มาพบเห็น...แม้แต่คนจัดเองก็เกิดความรู้สึกมีความสุข...ก็นับว่าศิลปะนั้นเป็นเรื่องที่ใกล้ตัวของเราจริงๆ