บันทึกการเดินทาง :
วัดและโรงเรียนเก่า...ที่บ้านเกิด
พระอุโบสถวัดสุพรรณรัตน์ ต.พราน อ.ขุนหาญ จ.ศรีสะเกษ
ซึ่งเป็นวัดที่ผมเคยพักอยู่สมัยที่เป็นเด็กวัดและเป็นสามเณรน้อย
ด้านหน้าศาลาการเปรียญ
ของเล่นสำหรับเด็กๆ ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณวัด
โรงเรียนบ้านพราน(ประชานุเคราะห์) ที่ผมเคยเรียนสมัยอยู่ชั้น ป.1-ป.6
หอพระพุทธรูปหน้าโรงเรียน
ต้นจามจุรี(ต้นฉำฉา)ขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียน
อาคารเรียนที่มีการปรับปรุงใหม่
อาคารที่ผมเคยเรียนสมัยอยู่ชั้น ป.6 เมื่อ 30 ปีที่แล้ว
ต้นปาล์มขนาดใหญ่หน้าอาคารเรียนหลังใหม่
อาคารห้องสมุดของโรงเรียน
วันนี้มีการจัดแข่งขันกีฬาฟุตบอลประชาชนหญิงของตำบลด้วย
นักบอลหญิงกำลังแย่งบอลกันอยู่กลางสนาม
กองเชียร์นั่งและยืนลุ้นกันอยู่ข้างสนาม
เด็กคนนี้...ทำให้ผมนึกถึงสมัยที่ตัวเองยังเป็นเด็ก
ซึ่งเคยผ่านการล่า "กะปอม" แบบนี้มาแล้วจนนับครั้งไม่ถ้วนเช่นกัน
ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจในผลงาน 555
เพลง "ตามรอยไม้เรียว"
ร้องโดย "ไมค์ ภิรมย์พร"
สวัสดีครับ
วัดสวยมากครับ น่าอยู่น่านอน และปฏิบัติ
โรงเรียนก็น่าอยู่
ชอบต้นฉำฉาครับ แต่ก่อนตอนเรียนประถมก็มีหลายต้น เป็นร่มใหญ่ เย็นสบาย
ดอกสวยครับ แต่ฝักถ้าตกใส่เสื้อนักเรียน ล้างออกยาก
ตอนเด็กดูดกินน้ำหวานจากฝักด้วย คงจะอร่อย ก็จำได้เสมอครับ
ตอนนี้ที่โรงเรียนไม่มีแล้ว
ตึกขนาดหลายชั้นเกิดขึ้นทดแทนครับ
สนุก และอบอุ่นทั้งทริปเลยนะครับ
สวัสดีครับ คุณหมออดิเรก(ทิมดาบ)
-ในอดีตวัดและโรงเรียนที่บ้านเกิดของผมมีความร่มรื่นมากกว่านี้อีกนะครับ เนื่องจากมีต้นไม้ค่อนข้างเยอะ แต่ตอนหลังเขาตัดออกบอกว่าเพื่อเป็นการปรับภูมิทัศน์ให้ดูดีขึ้น เลยทำให้ต้นไม้ร่อยหรอลงอย่างที่เห็น....โชคดีน่ะ ที่ชาวบ้านไม่ยอมให้ตัดต้นจามจุรีออกไปด้วย ไม่งั้นคงจะโล่งโจ้งกว่านี้อีกละครับ
-ทั้งวัดและโรงเรียนเก่า ล้วนมีอดีตที่แสนงดงามให้เราจดจำและรำลึกถึงเสมอนะครับ และเราเองก็มีความสุขเสมอเมื่อได้รำลึกถึงความหลังเก่าๆ เมื่อครั้งเยาว์วัยเหล่านี้