เยาวชนไทยต้องการการวางรากฐานอุดมการณ์เชิงจริยธรรม โดยนำเอาเหตุการณ์ในชีวิตจริงเช่นนี้ มาเป็นกรณีศึกษา
ลูกสาวเล่าว่า ข้าราชการญี่ปุ่นมาทำงานเรื่องเกี่ยวกับน้ำท่วมนิคมอุตสาหกรรม วันหนึ่งพวกเจ้าหน้าที่บริษัทในนิคมหุงหาอาหารกินกัน และชวนคนญี่ปุ่นร่วมกินด้วย ตามอัธยาศัยไมตรีคนไทย คนญี่ปุ่นบอกว่าเขาเป็นข้าราชการ รับเลี้ยงจากบริษัทไม่ได้ เป็นข้อบังคับที่ข้าราชการต้องถือปฏิบัติ
ทำให้ผมย้อนกลับมาระลึกชาติของตัวเองสมัยหนุ่มๆ เป็นข้าราชการตำแหน่งใหญ่ในมหาวิทยาลัย ต่างจังหวัดที่มีการก่อสร้างมาก บริษัทก่อสร้างพยายามเอาใจด้วยการพาไปเที่ยว หรือเลี้ยงอาหาร ซึ่งผมหนีสุดฤทธิ์ ด้วยความเชื่อว่าการรับผลประโยชน์ใดก็ตามจากผู้ทำธุรกิจกับมหาวิทยาลัยที่เรารับผิดชอบ เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง และจะชักนำไปสู่ความไม่ถูกต้องที่ลุกลามหนักขึ้นเรื่อยๆ การหลีกเลี่ยงความไม่ถูกต้อง เช่นนี้ทำให้ผมมีชีวิตที่ดีมาจนปัจจุบัน แม้จะไม่ร่ำรวย
คนรู้จักกันชวนไปเที่ยวเชียงรายด้วยเครื่องบิน C-130 ของกองทัพอากาศ เขาบอกว่าไปเช้า เย็นกลับ ไปกันไม่กี่คน ลงจากเครื่องบินก็ไปช็อปปิ้งที่แม่สาย แล้วขนของกลับ ผมไม่ทราบว่าตามปกติเขาขนอะไร กลับมาบ้าง เป็นของหนีภาษีมากน้อยแค่ไหน แต่ที่ชัดเจนคือเป็นการเอาเครื่องบินของราชการไปเที่ยว ใช้เงินภาษีของประชาชน (พวกเรา) ไปในทางที่ไม่ถูกต้อง คนที่ชวนเขาชวนแบบไม่คิดเลยว่าการกระทำเช่นนี้ เป็นสิ่งไม่ถูกต้อง น่าละอาย ผมบอกสาวน้อยว่า ผมจะไม่มีวันเดินทางไปกับขบวนเช่นนี้
เยาวชนไทยต้องการการวางรากฐานอุดมการณ์เชิงจริยธรรม โดยนำเอาเหตุการณ์ในชีวิตจริงเช่นนี้ มาเป็นกรณีศึกษา
ประธานาธิบดี ประเทศเยอรมัน ก่อนคนปัจจุบัน..ก็ต้อง..ลาออก..เนื่องจาก..เหตุการณ์คล้ายๆกันในประเภทนี้...การลาออก..เนื่องจากความไม่โปร่งใส..ในกรณีต่างๆ..มีปรากฎเป็นตัวอย่างในหลายประเทศโดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่น(ไม่เคยเห็นว่า ราชการไทย..นักการเมืองเรา..จะ ลาออก..มีแต่..ย้ายๆๆๆๆเหมือนน้ำขึ้นน้ำลงเป็นปรกติ..ไม่มีความละอายใจ)..เป็นตัวอย่างที่มีเป็นปรกติที่ไม่ปรกติ...เหมือนกับว่าคงจะแก้กันยากส์..อ้ะ...ยายธี
มีข้อคิดที่ดีมากครับอาจารย์ อยากให้ข้าราชการสร้างให้เกิดขึ้นในตน.