ขอบคุณความแก่

ขอบคุณความแก่

ขอขอบคุณความแก่ที่มาเยือน

ตามวันเดือนขวบปีที่พ้นผ่าน

จากวัยเด็กเป็นหนุ่มสาวอยู่ยาวนาน

จวบถึงกาลแก่เฒ่าก็ยาวไกล

 

ได้เติบโตได้เติมจิตได้คิดสู้

ได้เรียนรู้สุขโศกโลกใบใหญ่

ได้พบเห็นเส้นทางระหว่างวัย

ได้เป็นอยู่เป็นไปได้เปลี่ยนแปลง

 

แก่เพราะเกิดก่อนเขาเรานำหน้า

แก่เพราะกล้าเติบโตขึ้นเติมแต่ง

แก่เพราะเก่งสารพัดรู้จัดแจง

แก่เพราะแกร่งในวิถีที่เป็นเรา

 

ขอบคุณที่ความแก่ให้โอกาส

ได้หวังวาดทุกฝันในวันเก่า

ผ่านผิดพลาด-ถูกถ้วน,ทั้งหนัก-เบา

ได้เก็บเอามีเวลามาแก้ตัว

 

มีความแก่จึงได้มีเส้นชีวิต

ให้ค้นคิดคุณค่าปรากฏทั่ว

สร้างประโยชน์เอื้อวิถีที่พันพัว

เป็นเรือนรั้วงามระยับประดับใจ

 

ขอขอบคุณความแก่ที่มาเยือน

ขอวันเดือนปีหน้า...จงมาใหม่

ขอความแก่จงรอคอยอย่าถอยไป

ปีไหนไหน...ไม่กลัวแก่ (แต่กลัวตาย!)

 

รัตนธาดา  แก้วพรหม

สำนักกวีน้อยเมืองนคร 

๑  มกราคม  ๒๕๕๕