๒.

การจัดการป่าชุมชน

 

๑.ข้อเสนอระดับพื้นที่

  1. ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(เทศบาล,อบต.,อบจ) ออกกฏหมายจัดสรรงบประมาณอย่างน้อยร้อยละ ๑ มาดูแลเรื่องป่าชุมชน เช่น สำรวจแนวเขตป่า ดับไฟป่า แหล่งเรียนรู้ในการจัดการป่าชุมชน เป็นต้น

  2. ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สนับสนุนกิจกรรมการสืบสานประเพณีวัฒนธรรมในการอนุรักษ์ เช่น เลี้ยงผีขุนน้ำ บวชป่า สืบชะตาแม่น้ำ

  3. ฟื้นฟูระบบนิเวศป่าต้นน้ำกว๊านพะเยา ทั้ง ๑๒ ลำห้วยโดยให้ความสำคัญกับภูมิปัญญาชาวบ้านและการมีส่วนร่วมของชุมชนในท้องถิ่น

  4. ปลูกป่าทดแทน การฟื้นฟูป่าต้นน้ำ ไม่ตัดไม้ทำลายป่า

๒.ข้อเสนอระดับจังหวัด/ภาค

  1. สนับสนุนการจัดการป่าชุมชน โดยให้ชุมชนกำหนดกฏระเบียบ กรรมการ และกิจกรรมในการจัดการป่าโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน

  2. กำหนดแนวเขตป่าชุมชน และปลูกไม้ยืนต้น เช่น ปาล์ม ยางพารา ลำใย ไม้สัก ให้เป็นแนวบริเวณที่ราบเชิงเขา เพื่อป้องกันการบุกรุกเข้าไปในเขตป่า

  3. การปลูกป่าในวันสำคัญ ปลูกต้นไม้เสริมที่สอดคล้องกับสภาพภูมินิเวศของท้องถิ่น เช่น กล้าหวาย

  4. สร้างจิตสำนึกของผู้นำ และคนในชุมชน เช่นส่งเสริมการท่องเที่ยวในรูปแบบของการเดินป่าดอยหลวงให้เห็นความสมบูรณ์ของป่า โดยทำกิจกรรมอย่างต่อเนื่องให้ชาวบ้านเห็น เข้าใจ ตอกย้ำจิตสำนึก เช่น การบวชป่า เดินสำรวจป่า

  5. ส่งเสริมการทำเกษตรอินทรีย์ในบริเวณป่าต้นน้ำกว๊านพะเยา โดยลดการใช้สารเคมี และให้ปุ๋ยที่มาจากธรรมชาติ ส่งเสริมการปลูกปอเทืองเป็นการบำรุงดินเพื่อลดการใช้สารเคมี

๓.ข้อเสนอระดับนโยบาย

  1. ทบทวนนโยบายการส่งเสริมปลูกพืชเศรษฐกิจ โดยเฉพาะในฤดูแล้งเพื่อลดปริมาณการใช้น้ำ

  2. ส่งเสริมแนวคิดเศรษฐกิจแบบพอเพียง การปลูกพืชคลุมดิน การไถกลบ การใช้ปุ๋ยหมัก ลดการใช้ปุ๋ยเคมี ฯลฯ

  3. นโยบายการจัดการทรัพยากรของประเทศต้องให้ความสำคัญเรื่อง "ความมั่นคงทางอาหาร" เช่น นโยบายคุ้มครองพื้นที่แหล่งอาหารทั้งในป่าธรรมชาติ พื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่ชุ่มน้ำ ป่าหัวไร่ปลายนา

  4. ออก พรบ.ป่าชุมชนที่เหมาะสมกับวิถีท้องถิ่นไทยที่หลากหลายพร้อมทั้งปกป้องความหลากหลายทางชีวภาพท้องถิ่น เสริมสร้างอธิปไตยทางอาหาร และธำรงไว้ซึ่งเอลักษณ์ อัตลักษณ์ของวัฒนธรรมไทย

  5. รัฐต้องมีนโยบายให้สิทธิชุมชนในการปกป้องคุ้มครองพันธุกรรมพืชอาหารท้องถิ่นทั้งในพื้นที่เกษตรกรรม ป่าชุมชน ไร่หมุนเวียน

  6. ทั้งรัฐและชุมชนต้องร่วมกันในการวางแผนการใช้ที่ดินที่เหมาะสมในการปลูกพืชพลังงาน ยางพารา ปาล์มน้ำมันที่ไม่คุกคามฐานทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพ และความมั่นคงทางอาหารของชุมชนท้องถิ่น

  7. สนับสนุนการวิจัยและฟื้นฟูอย่างมีส่วนร่วมของหลายภาคส่วนโดยบูรณาการ สหวิทยาการโดยการผสมผสานองค์ความรู้ท้องถิ่น และวิชาการ เพื่อนำไปสู่การจัดการความหลากหลายทางชีวภาพและความมั่นคงอาหารท้องถิ่น

  8. รณรงค์ ส่งเสริมการบริโภคอาหารและจัดการตลาดอาหารในท้องถิ่นแก่สาธารณะ