* ลาแล้วแก้วตาพี่..อยู่จงดีฝ่าคลื่นฝืนลม..ฝ่าคลื่นฝืนลม..จมมันลงทะเล..จมลงทะเลเพื่อราชนาวีของเรายังมีอยู่ จะเชิดชูชาวไทยมิให้น้อยหน้า..เพลงท่อนนี้อย่าว่าแต่ร้องเลยครับ..แม้ใครได้ฟัง..จะต้องฮึกเหิมเสมอ ยกเว้นพวกที่ตายด้าน. เกิดมาทั้งทีต่อมความกล้าและความรักชาติ..ไม่ได้ติดตัวมาตั้งแต่เกิด..ไม่เหมาะที่จะมารับใช้ชาติ..
นอกจากนักเรียนจ่าพรรคนาวิกโยธินทุกเหล่า. นย.๑๑รุ่นผมมีเหล่า ทหารขนส่ง ทหารสื่อสาร และทหารราบ. ต่อมาจึงมีเหล่าทหารช่าง. ทหารปืนใหญ่. พลาธิการ ฯเพิ่มขึ้นอีก.วันที่เราหวังไว้ก็ได้มาถึง. ช่วงเช้านั้นเรานักเรียนจ่านย.รุ่นที่ ๑๑ สังเกตเห็นมีจ่าและพันจ่านย.หลายนาย เริ่มมารวมตัวกันใกล้บริเวณหน้าบ.ก.รร.ชุมพลทหารเรือ และรถจีเอ็มซีทหารของกรมนาวิกโยธินเริ่มทยอยมาจอดเรียงแถวริมถนน..พวกเรานย.๑๑ เริ่มหายใจไม่ทั่วท้องกันแล้วเพราะได้ยินเกียรติศักดิ์ของทหารนาวิโยธิน มาตลอดเวลาที่เรียนอยู่ที่นี่ กลัวก็คงกลัวบ้างแต่ยังไงๆมันต้องลองกันหน่อย..เดี๋ยวจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่อง.ขอยืมคำพูดจากรายการนายต๋อยมาพูดหน่อยเถอะน๊ะ. หลังจากการแถวใหญ่ของรร.ชุมพลฯครั้งสุดท้าย ผู้รับแถวได้กล่าวชมเชยในความวิริยะ และอุตสาหะของนักเรียนทุกคนที่ผ่านการเรียน-การฝึก.มาจนใกล้ถึงครึ่งทางแล้ว แถมท้ายด้วยการอวยพรให้เราประสบความสำเร็จและก้าวหน้าต่อไป. เฉกเช่นกับรุ่นพี่ที่กำลังรอทำการประดับยศจ่าโท.นักเรียนจ่าทร.๐๙ ที่สอบผ่านและเลื่อนขึ้นชั้นปีที่สอง ยังคงฝึกหัดศึกษาอยู่ที่เดิมอีกหนึ่งปี โดยจะหนักไปทางสายอาชีพเพื่อจะได้นำไปใช้กับชีวิตรับราชการจริงต่อไป.
๓๖. ทำความเคารพประธาน..แลขวาทำ. - ตรวจพลสวนสนามที่ลานรร.ชุมพลฯ ปี ๒๕๐๙
นักเรียนบางนายโชคดี เพราะทำคะแนนได้ตามกำหนด..จึงได้ย้ายไปเรียนต่อที่รร.เตรียมทหาร. แต่มีบางคนที่ทำคะแนนไม่ได้ตามเกณฑ์.ก็ต้องซ้ำชั้นอีกหนึ่งปี. ในจำนวนนี้มีตำรวจน้ำฝากเรียนอีก๕ นาย ที่เหลือเป็นนักเรียนจ่าพรรคนาวิกโยธิน ซึ่งกำลังจะต้องย้ายไปต่อที่รร.จ่านาวิกโยธิน.หลังจากเลิกแถวได้ไม่นาน พอสิ้นเสียงนกหวีด..ปรี๊ด..ทุกคนตกใจแต่ยังตื่นตัวอยู่จึงรีบหยิบของใช้ส่วนตัว ถุงทะเล ฯ มาเข้าแถว..มีการกล่าวนำเล็กน้อยแล้วแจ้งว่า.ทางศูนย์การฝึกกรมนาวิโยธิน ดีใจที่พวกท่านสำเร็จชั้นปีที่หนึ่งมาได้ครบทุกคน แต่ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งปีเต็ม..ที่พวกท่านจะต้องมาขึ้นการบังคับบัญชา.อยู่ภายใต้การปกครองของทางศูนย์การฝึก กรมนาวิกโยธิน. ผมขอตัดตอนมาที่นักเรียนจ่าทร.๐๙ที่ยังต้องเรียนที่รร.ชุมพลต่ออีกหนึ่งปี ทุกคนที่สอบผ่านก็จะได้รับการเลื่อนชั้นและประกาศนียบัตรยืนยันว่า..สามารถสอบความรู้ผ่าน.จากกรมยุทธศึกษาทหารเรือได้ตามที่กำหนด..
๓๗. นักเรียนจ่านย.ดีใจที่กำลังจะถูกรุ่นพี่ต้อน..จากรร.ชุมพลฯสู่รร.จ่านย.ปี๒๕๑๐
นักเรียนจ่าทหารเรือชั้นปีที่สอง ก็ได้รับการประดับยศเป็นจ่าโทแห่งกองทัพเรือ และเริ่มเข้ารับราชการต่อไป. ดอกประดู่จะบานพร้อมกันอีกครั้งในปีหน้า. เหมือนเพลงของทหารเรือท่อนหนึ่งที่ ร้องว่า ”วันไหนวันดีบานคลี่พร้อมอยู่..วันไหนร่วงโรยดอกโปรยตกพรู ..ทหารเรือเราจงเราจงดู..ตายเป็นหมู่เพื่อชาติไทย “ ไม่ใช่รถคว่ำหรอกครับ. ทีแรกผู้เขียนตั้งใจจะเขียนอย่างต่อเนื่อง พอถูกเร่งเพื่อจะต้องนำเรื่องมาลงในบล็อกให้ทัน ก่อนวันงานเลี้ยงรุ่นทร.๐๙ครบรอบ ๔๖ ปี ๓๑ มี.ค.๕๕. จึงต้องขอจบลงอย่างง่ายๆ สำหรับนักเรียนจ่าทหารเรือรุ่นทร.๐๙ชั้นปีที่หนึ่ง..เพียงเท่านี้. เราถูกต้อนขึ้นรถจีเอ็มซีของทหารนย. โดยไม่มีใครมีโอกาสบอกลาเพื่อนๆเป็นครั้งสุดท้าย รถออกจากบ.ก. รร.ชุมพลทหารเรือ.มาตามเส้นทางเกล็ดแก้ว..ผ่านรร.พลทหารตรงมาถึงถนนสุขุมวิท แล้วเลี้ยวขวาไปทางสัตหีบโดยต้องทิ้งเพื่อนนักเรียนจ่าทร.๐๙ที่บุกบั่นมาด้วยกันไว้เบื้องหลัง..ที่รร.ชุมพลทหารเรือ. พวกเขาคงไม่น่าห่วงนักเพราะอาวุโสขึ้นอีกหนึ่งปี.อย่างน้อยต้องไม่มีใคร ? มาเข้มงวดนักเพราะเป็นนักเรียนจ่าปีที่สองแล้ว.เหลือแต่พวกเราเพียง ๙๒ คนบนรถเท่านั้น !ที่ไม่รู้ว่า..จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างเมื่อไปถึงถิ่นนาวิกโยธิน..
๓๘. เป็นทหารเรือไทย ได้ไปชมโลกกว้าง. - ที่แค๊มป์เลอจูนส์ ปี ๒๕๑๖
* ก่อนจะจบลงอย่างเรียบง่าย อยากฝากบอกว่า..ชายไทยทุกคนก่อนที่จะมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆของทหาร.ทุกเหล่าทัพ.ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนทหาร หรือต้องมารับใช้ชาติเยี่ยงทหารเกณฑ์ ที่สำคัญคือการเตรียมร่างกายมาให้พร้อม ก่อนที่จะมาอยู่ในศูนย์การฝึกต่างๆ. มิฉะนั้นเราจะเหนื่อยเร็วกว่าคนอื่น หรือได้รับการฝึกที่ไม่สมบูรณ์แบบซึ่งอาจจะถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อได้ทีเดียว. ก่อนหน้าที่จะมาร่วมกิจกรรมนั้นควรมีการออกกำลังกายเป็นประจำง่ายๆด้วยวิธีต่างๆคือ * เริ่มฝึกด้วยการวิ่งเบาๆวันละ๑ ก.ม.หนึ่งสัปดาห์. สัปดาห์ต่อไปถ้ารู้สึกดี..ก็เพิ่มระยะทางให้มากขึ้น.ตามด้วยยึดพื้น ซิทอั๊พ ดึงข้อ. สัปดาห์แรกเอาเท่าที่ทำไหว ๓ - ๕ครั้ง..แล้วค่อยเพิ่มในสัปดาห์ต่อไป ๕ - ๘ ครั้ง.และ๘ - ๑๒ ครั้ง.ตามลำดับ. * ว่ายน้ำบ้างครั้งละ ๑ - ๒ ช.ม.ถ้าลงสระน้ำหรือลงทะเล หรือบ่อน้ำข้างบ้านก็ตาม..พยายามออกกำลังกายจนเรียกว่าติด..วันไหนไม่ได้ออกกำลังกายจะรู้สึกอึดอัดนั่นแหละ !จึงเรียกว่าออกกำลังกายจนติด. ถ้าใครต้องมาเรียนปีสองต่อที่รร.จ่านาวิกโยธินล่ะก็.อาจจะเกิดปัญหากับร่างกาย.อาจจะรับไม่ไหว ก็เป็นได้.ทำให้ต้องลาออกหรือหนีราชการไปเลยก็ได้ เพราะไม่สามารถออกกำลังกายได้ตามที่รร.กำหนด. วิ่งอย่างต่ำวันละ๓ ก.ม. ถ้าทำตามที่ผมบอกยังไงๆก็สู้ได้สบาย - สบาย.
๓๙. ความสำเร็จของนักเรียนจ่าทหารเรือ. จบปีที่สอง - ได้ประดับยศเป็นจ่าโทประจำกองทัพเรือไทย.
หวังเป็นอย่างยิ่งว่า รายละเอียดต่างๆที่ผมเขียนเล่ามาให้ท่านทราบ น่าจะนำไปบอกลูกหรือหลานหรือคนรู้จักที่อยากเข้ามาร่วมเครือนาวี..เพื่อทราบและมีโอกาสได้เตรียมตัวเสียแต่เนิ่นๆเพราะ ฤดูกาลสอบแข่งขันต่างๆกำลังย่างเข้ามาแล้ว.. สำหรับชายไทยที่มีอายุครบเกณฑ์ที่ทางกองทัพกำหนด..ไม่จำเป็นต้องมาที่กองทัพเรือหรอกน๊ะ..เพราะอันดับแรกต้องทำให้ร่างกายแข็งแรงและพร้อมเสียก่อน ความรู้ในการสอบข้อเขียนก็สำคัญเหมือนกัน..มิใช่แข็งแรงแต่สมองน้อย..อีกไม่กี่ปีข้างหน้าถ้ามีการเปิดการค้าในเอเชี่ยนแล้ว..จะสู้เขาไม่ได้.วันเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน หลายคนก้าวหน้าไปในสายงาน หลายคนลาออกจากกองทัพเพราะอยู่ไปแล้วไม่รุ่ง.. ออกไปทำงานส่วนตัวบ้าง งานบริษัทบ้าง.ทำงานในประเทศและต่างประเทศบ้างตามจังหวะและโอกาส.แต่ไม่มีใครลืมกองทัพเรือ..ที่ได้หยิบยื่นประสบการต่างๆให้ จนกระทั่งเพื่อนๆที่รับราชการต่อได้เกษียณอายุ.อายุ ครบ๖๐ปี. เรายังติดต่อกันอย่างเหนียวแน่น.
๔๐. ทร.๐๙ ตอน ๖ - หน้าตึกรูปเพชรของรร.ชุมพลทหารเรือ. ปี ๒๕๐๙
ดังนั้นเรามักจะมีการจัดงานเลี้ยงรุ่นขึ้นเสมอๆ ครั้งล่าสุดเป็นการเลี้ยงรุ่นครบรอบ ๔๖ ปี. จะจัดขึ้นที่สโมสรสัญญาบัตรของรร.พลทหาร เพื่อระลึกถึงสถานที่แห่งแรก..ที่เราเคยมารวมกันประมาณ ๓๔๕ คน.เมื่อปี ๒๕๐๙ แม้ปัจจุบันเราอาจจะเหลือสมาชิกไม่ครบก็ตาม.อยากให้มาฟื้นความหลังกันมากๆน๊ะครับ.
* อีกหนึ่งปีต่อมาใน๑๐ก.ย.๒๕๑๑ นักเรียนจ่าทหารเรือทร.๐๙. เฉพาะที่ขึ้นตรงกับกองทัพเรือได้รับการประดับยศจ่าโท.ส่วนนักเรียนจ่านาวิกโยธินรุ่นนย.๑๑ ทร.๐๙ด้วยกัน.ซึ่งแยกมาเรียนที่ศูนย์การฝึก กรมนาวิกโยธิน ได้รับการประดับยศจ่าโทเช่นกันในวันที่ ๑๔ ก.ย.๒๕๑๑ แม้ทุกคนจะก้าวออกมาทำงานในกองทัพเรือพร้อมกัน หลังจากเวลาผ่านไปหลายคนเป็นถึงนาวาเอกและนายพลเรือ. ที่เหลือลดหลั่นกันลงมาเป็นนายเรือ ยกเว้นผู้เขียนที่ลาออกมาก่อน. เขาพูดกันเสมอๆว่าแข่งเรือแข่งรถนั้นยังแข่งกันได้แต่..แข่งบุญวาสนานั้นแข่งกันไม่ได้..ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่. ผมเองก็พอใจในชีวิตตัวเองครับ.
๔๑. ภาพสุดท้าย..งานเลี้ยงวันกองทัพเรือปี๒๕๓๘ - ที่กองพันสารวัตรทหารเรือ.กรุงเทพฯ
ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามมาจนจบ ตลอดหนึ่งปีที่รร.ชุมพลทหารเรือและก่อนหน้านี้อีกสามเดือนจากรร.พลทหาร ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงจะได้ตามอ่านอีกเรื่องคือนักเรียนจ่านาวิกโยธินรุ่นที่ ๑๑ เรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ปี ๒๕๑๐ ผู้เขียนขอนำมาเผยแพร่ให้ท่านได้ทราบโดยทั่วกัน แม้เวลาจะผ่านมานานแสนนานแต่..ยังมีบางส่วน.ที่ฝังอยู่ในความทรงจำของพวกเรา แต่ยังไม่มีใครทราบมาก่อน อย่าลืมติดตามอ่านกันน๊ะครับ..
ด้วยความเคารพ.
นักเรียนจ่า พันธ์พงศ์ เลิศบุญชู.
* ช่วงปี๒๕๕๔ที่ผ่านมา..เราต้องสูญเสียเพื่อนร่วมรุ่นไปรวมสามคน ต่อมาช่วงต้นปี ๒๕๕๕ เรานรจ.ทร.๐๙ต้องสูญเสียสมาชิกไปหนึ่งท่าน ขออนุญาตเอ่ยนาม.ท่านนี้คือ น.อ.มานพ พุทธรักษา รน. เราพบกันทุกครั้งที่ผมถูกหมอสั่งให้ไปทำการตรวจเอ๊กเรย์ที่ร.พ.สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตติ์. มานพจะออกมาคุยด้วยเสมอจนได้เวลาที่ต้องเกษียณอายุจากกัน เขาจากพวกเราไปด้วยดีแล้ว..คืนนี้เรานรจ.ทร.๐๙ร่วมกันเป็นเจ้าภาพสวดอภิธรรมหนึ่งคืน ที่ศาลา ๓ วัดหลวงพ่ออี๋ สัตหีบ. มีคนมาร่วมทำบุญกันแน่นเป็นพิเศษตั้งแต่ครู.ที่เป็นนายตอนสาม. ร.อ.ประสาร แก้วศรีสุข รน. และเพื่อนนรจ.ที่สอบไปเรียนรร.เตรียมทหารได้.พล.รท.จำรัส เผือกประพันธ์.วันนี้เพื่อนเราเป็นนายพลนอกราชการแล้วจึงค่อยเป็นกันเองหน่อย เพราะว่าหัวโขนหลุดลอยไปแล้วนั่นเอง ! ผมกลับมาจากวัดและได้รับข่าวอีกว่า เพื่อนทร.๐๙อีกท่านหนึ่งตามมาติดๆ ตอนนี้ศพอยู่ที่ฌาปนสถานทร.วัดสัตหีบ เราทร.๐๙จะร่วมกันเป็นเจ้าภาพกันอีกในวันพุธที่๒๙ ก.พ.ที่ผ่านมา ถือว่าโชคดีทุกฝ่ายเพราะวันนี้..มีครั้งเดียวในรอบสี่ปี..แม้ผมจะจำเพลงทหารเรือท่อนหนึ่งที่ว่า..วันไหนร่วงโรยดอกโปรยตกพรู..ทหารเรือเราจงดูตายเป็นหมู่เพื่อชาติไทย..ผมเข้าใจดีว่าสักวันหนึ่งต้องเป็นคิวของผมและท่าน. จะช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง ! ปกติผู้การเสกับผมเจอกันบ่อยๆ.แต่ถ้าวันไหนพี่เสโทรมาล่ะก็..เตรียมใจไว้ได้เลยครับ..ยังไงๆต้องได้สักหนึ่งศพ..เขียนจบแล้วคงต้องรอโทรศัพท์จากผู้การเส..เพื่ออนุมัติและดำเนินการต่อไป.
ไปรอก่อนน๊ะเพื่อน.. อย่าแตกแถว..พวกเราที่เหลือจะทะยอยตามไป..อาลัยรัก..ทร.๐๙
หมายเหตุ.
ภาพส่วนใหญ่อาจจะไม่ชัดเท่าที่ควร ต้องขออภัยมาด้วย. เพราะเวลาผ่านมาหลายสิบปีแล้วสามารถหามาได้เท่านี้จริงๆ และสมัยนั้นภาพต้นฉบับก็มิได้ชัดเจนเหมือนภาพในสมัยใหม่..ที่แนบมาด้วยกัน ยังไงๆก็ถือว่าเป็นโอกาสดีที่ได้ชมภาพเก่าในอดีต. ภาพส่วนใหญ่เอื้อเฟื้อมาจากหนุ่มกร.เองครับหรือนาวาเอกทวีศักดิ์ สุภานันท์ ขอบพระคุณอย่างสูง.
โตนี่ - ฟาง.
ทหารเรือในอดีต.
๒ มี.ค.๕๕
ภาพเก่าของตึกรูปเพชร.
ก่อนสงคราม.
ภาพในอดีต.
น.ต.หญิงศรัญญา ศาสโนปถัมภ์
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองลุกลามมาถึงประเทศไทย ซึ่งเป็นอันตรายต่อนักเรียนนายเรือ ทางราชการ จึงได้ย้ายนักเรียนนายเรือ ให้ไปเรียนที่สถานีทหารเรือสัตหีบชั่วคราวโดยใช้อาคารไม้ มุงจาก ใกล้เรือนจำมณฑณทหารที่ ๒ นักเรียนสมัยนั้นจะเรียกว่าอาคารเล้าไก่ สงครามสงบแล้วก็ไม่ได้ย้ายกลับมาที่พระราชวังเดิมอีก เพราะมีนโยบายที่จะย้ายกรมยุทธศึกษาฯไปที่บ้านเกล็ดแก้ว.
สวัสดีครับ..ว่ากันว่า ตอน ๖ เนี่ย..มีแต่คนรูปหล่อ ๆ ทั้งนั้นนะครับ...
ว่ากันว่า..พวกรูปหล่อไปเกิดใหม่แล้วเหลือแต่..คนจน..เอ๊ะมันเกี่ยวกันหรือเปล่า.ผู้การ ?