วันสุดท้ายของการประชุม...
และกิจกรรมที่สำคัญมาก คือ กิจกรรมอำลา เพราะทุกท่านต้องกลับบ้าน
เพื่อสู่อ้อมกอดของครอบครัว และนำการเรียนรู้ที่ได้กลับไปทำงานจิตอาสา
บทร่างเดิมของกิจกรรมอำคาของผม ที่เตรียมไว้ได้หายจากคอมพิวเตอร์
ทั้งที่เมื่อวานก็ยังเห็นอยู่ว่า...ยังอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์
อาจเป็นเพราะเครื่องนี้...ได้ใช้ในช่วงกลางคืนด้วย
จึงได้หายจากเครื่องอย่างไร้ร่องรอย
ผมมีเวลาเพียงอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า...
โอเคยังพอมีเวลาเหลือ...คิดในแง่ดี...ผมจึงได้ร่างขึ้นมาใหม่
ทันการพอดี...โชคดีที่ครูกลอนสุนทรภู่...ท่านมาให้กำลังใจผมด้วย
ให้คะแนนตนเองว่า...พอใช้ได้
บทเรียนครั้งนี้ คือ ต้องพยายามบันทึกข้อมูลไว้หลายแห่ง
และผมคิดว่า...บ้าน gotoknow ของผม...ต้องเป็นแหล่งเก็บข้อมูล
เพื่อเรียนรู้ และแบ่งปันครับ
..................................
(บทกลอน)
จากบ้านมา ทุกทั่วทิศ ใจขื่นขม
หนองบัวพรม กุดยม โนนเสลา
ทั้งกวางโจน จำจากจร ถิ่นนอนเนาว์
ภาระเล่า ต้องทิ้งไว้ สู่ปลายทาง
ดินแดนเขื่อน ลำปะทาว เดินทางสู่
รับความรู้ อสม. เพื่อร่วมสร้าง
สุขภาพดี ญาติมิตร อย่าจืดจาง
ไม่อ้างว้าง มิตรภาพ ที่แบ่งปัน
ด้วยหัวใจ เสียสละ จิตอาสา
มากล้ำค่า มหาศาล ที่สร้างสรรค์
ความสุขล้น กับงาน สารพัน
อสม. หมายมั่น เพื่อปวงชน
(บทพูด)
พูดถึงการที่ทุกคนมีภาระหน้าที่ของชีวิต และครอบครัว แต่ขึ้นมาเขื่อน ตามความใฝ่ฝันที่จะทำความดี และจิตอาสาในเป็น อสม. (พูดออกไปตามของรู้สึก) ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ .....................
(บทพูด)
พวกเรา อสม.
มุ่งผดุงต่องานช่วยอันยิ่งใหญ่
ดำเนินงานน้อมนำให้คนไทย
ทุกคนสิ้นภัยสุขภาพดีทั่วกันเอย.
(บทพูด)
กำลังใจ จากใครหนอ
ขอเป็นทาน ให้ฉันได้ไหม
ดั่งหยาดฝน บนฝากฟ้าไกล
ที่หยาดริน...สู่พื้นดินแห้งผาก
พูดถึงมิตรภาพ และกำลังใจ จากเพื่อน ๆ ทีมวิทยากร ทีมจิตอาสา และทุกคนที่เกี่ยวข้อง รวมถึงกำลังใจจากหัวใจของตนเอง และครอบครัว ของ อสม. ใหม่ (พูดออกไปตามของรู้สึก) ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ .....................
(บทพูด)
พูดถึงการขอบคุณ และการขออภัยที่ล่วงเกิน ทั้งกาย วาจา และใจ ที่เกิดขึ้นในการประชุมครั้งนี้ของวิทยากร (พูดออกไปตามของรู้สึก) ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ .....................
(บทพูด)
พูดถึงการเดินทางต่อไปของชีวิต ครอบครัว และการเป็น อสม.ใหม่ ปรากฏการณ์ตถตาของพระพุทธเจ้า การจำแนกคนบนโลก ที่มีอยู่ 2 กลุ่ม และการปลุกพลังใจในการสร้างสรรค์สิ่งที่ดีงามให้โลกด้วยสองมือของคนเล็ก ๆ แต่ยิ่งใหญ่ เฉกเช่น อสม. ใหม่ (พูดออกไปตามของรู้สึก) ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ .....................
(บทส่งท้าย...อำลา)
ขออำนาจ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ในโลกหล้า
ขอพรเลิศ ล้ำค่า มหาศาล
สิ่งดีงาม วิเศษทั่ว เวิ้งจักรวาล
ดลบันดาล ให้ทุกคน จงโชคดี
บนเส้นทาง ของชีวิต จงอบอุ่น
ให้หอมกรุ่น ทุกโมงยาม แสนสุขี
สิ่งเลวร้าย จงกลับกลาย เป็นเรื่องดี
สุขภาพดี เพิ่มพูนศีล และปัญญา
งาน อสม. เสียสละ เพื่อผู้อื่น
ขอเกิดบุญ เกื้อกูล สุขหรรษา
ทั้งครอบครัว ญาติมิตร พรั่งพูนมา
ลาภยศเกียรติ ท่วมท้นค่า ตลอดไป
แม้วันนี้ จากกันแล้ว อย่าลาลับ
มิตรภาพ ให้ประทับ จดจำไว้
ส่งความรัก ความดีงาม กำลังใจ
ผูกสายใย อสม. เนิ่นนานเอย.
(บทพูด)
พูดถึงการเดินทางกลับด้วยความปลอดภัยและสวัสดิภาพ
เชิญผู้ใหญ่ และทีมงานทุกท่าน ล้อมวงจับมือ
เชิญตัวแทนแต่ละฝ่าย พูดกล่าวถึงความรู้สึก
ร้องเพลงอุดมการณ์ร่วมกัน
สวัสดีอำลากัน...โอบกอด...ทุกท่าน...รอบวงใหญ่
มองกันสุดสายตา........................................
...และวันข้างหน้า โอกาสดีๆได้พบกันอีกนะคะ ขอให้กำลังใจต่ะ. (จินตนาการเหมือนพี่ใหญ่ได้ไปด้วย)
สาธารณสุขบ้านเรา ยังไม่ล้มละลายตามกระแสวัตถุนิยม
ก็อบอุ่นได้ด้วยกำลังใจกำลังกายของเหล่า อสม. นี้เอง
เป็นกำลังใจให้เสมอคะ
ชื่นชม และส่งกำลังใจ เหล่าอสม. ทุกๆ ท่าน ทุกๆ พื้นที่
เชื่อมั่น ศรัทธา เห็นคุณค่า ด้วยจิตคารวะ ขอบคุณค่ะ