ติดต่อ

กำเนิดชีวิต "เด็กชาย ชาย วงศ์ชิดวรรณ"

ตัวของผมเอง บ้านเกิดนั้นอยู่กรุงเทพฯ ครับ

ผมเกิดที่โรงพยาบาลศิริราชครับ ตอนเวลา 16 นาฬิกา 42 นาที ของวันจันทร์ที่ 15 พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๒๑ เด็กชาย “ชาย วงศ์ชิดวรรณ” ได้ถือกำเนิดขึ้น

แม่เล่าให้ผมฟังว่า ตอนแรกที่ชื่อว่า “ชาย”เฉย ๆ เพราะว่าเขาตั้งมาให้จากโรงพยาบาล

ตอนแรกพ่อของผมตั้งใจจะผมชื่อว่า “ขวัญกล้า” ครับ

แต่ในใบเกิดพยาบาลเขียนชื่อมาว่าเป็น เด็กชาย ชาย ไปแล้ว พ่อก็เลยไปเติมคำว่า “ชาญ” มาข้างหลังอีกหนึ่งตัวครับ

ผมก็เลยชื่อว่า “ชายชาญ” นับตั้งแต่นั้นมาครับ

ชายชาญ แปลว่า ผู้ชายที่กล้าหาญ.


จากเด็กชาย "ชาย"

มาเป็น "ชายชาญ"

จนถึงทุกวันนี้เป็น "ปภังกร"

ลมหายใจทุกวันนี้ที่มีอยู่ได้ก็เพราะ

เทวดาองค์หลักในชีวิต

พ่อและแม่ ผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูชีวิตน้อย ๆ ชีวิตนี้

เทวดาผู้ที่เป็นดั่งลมหายใจของลูก

ผูกพันชีวิตและทุกอณูทั้งความรู้สึกและร่างกาย

พ่อและแม่ "เทวดา" ที่สำคัญที่สุดในชีวิต

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 47701, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ดอกไม้: 1, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #ครอบครัว#ประวัติ#ไดอารี่ชีวิต

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (12)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

น่ารักมากเลยคะ...เด็กชาย"ชายชาญ"...

รออ่านต่ออยู่นะคะ

  • ขอบคุณมากเลยครับท่านกะปุ๋ม
  • ตอนเด็ก ๆ น่ารักครับ ตอนนี้ไม่ค่อยแน่ใจครับ อิอิ
  • กำลังพิมพ์อย่างขมีขมันเลยครับ พิมพ์ไปร้องไห้ไปครับ มีเหตุการณ์ความทรงจำทั้งเศร้าเคล้าน้ำตาครับ
  • ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่รอติดตามครับ

 

ป.ล. อยากฟังชีวิตกะปุ๋มบ้างจังครับ

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 
"ชีวิต"...กะปุ๋มเล่าไปแล้ว...คุณปภังกรต้องไปค้นตามอ่านในบันทึกเก่าๆ นะคะ...ใน Blog ความในใจ...คะ..เขียนไว้ประมาณ 3 ตอนนี้แหละคะจำไม่ค่อยได้...
  • ครับ ต้องเข้าไปติดตามค้นหาและอ่านอย่างแน่นอนครับ
  • ขอบคุณกะปุ๋มอีกครั้งครับ
คุณปภังกร นี่ขี้ร้อง อย่างแรง.....กำลังศึกษาเปรียบเทียบอยู่ว่า....ระหว่างคุณปภังกร....กับคุณเมตตา....ใครขี้ร้องกว่ากัน.... ภาพที่ 2 หน้าเหมือนปัจจุบันค่ะ
รูปสมัยเด็กน่ารักจังค่ะ  น่าหยิกม๊ากๆ.....ดูสิ ยิ้มแป้นแร้นเชียว!
  • "ขี้ร้องอย่างแรง" อันนี้ก็อาจจะถูกครับ เพราะผมชอบร้องไห้บ่อย ๆ
  • เพราะหัวเราะมาก ๆ น้ำตาก็จะไหล ดีใจมีความสุขน้ำตาก็จะไหล ปลื้มใจกับสิ่งต่าง ๆ ที่เพื่อน ๆ มีให้ใน G2K น้ำตาก็ไหลพราก
  • และยิ่งช่วงพิมพ์ไดอารี่ชีวิต คิดถึงเรื่องต่าง ๆ ในอดีตที่ผ่านมา โดยเฉพาะเรื่องพ่อกับแม่ น้ำตานี่ไหลพราก ๆ ๆ ๆ  เลยครับ
  • 555 ภาพที่สองหน้าตาเหมือนปัจจุบันเหรอครับ แสดงว่ายังน่ารักเหมือนเดิมครับ อิอิ
  • ขอบพระคุณคุณเมตตาที่เข้ามาเยี่ยมเยียนเสมอครับ
  • ขอพลังแห่งความเพียรและความรู้จงสถิตกับท่านตลอดไปครับ
  • แหม สมัยนี้ก็ยังมีอีกหลายคนบอกว่าน่าหยิกครับพี่เม่ย
  • โดยเฉพาะน้อง ๆ (อิอิ) บอกว่าแก้มผมอวบอูบ แก้มยุ้ยน่าหยิกครับ
  • ถ้าพี่เม่ยมีรูปสมัยก่อนอย่าลืมเอามาให้ชมเป็นขวัญตาบ้างนะครับ
  • ขอบพระคุรล่วงหน้าครับ
  • ขอพลังแห่งความสดใสและสดชื่นสถิตอยู่กับพี่เม่ยตลอดไปครับ
  • ตามมาดูพัฒนาการณ์ ของ "เจ้าหัวโป๊งเหน่ง" บันทึกที่ 2 แล้วนะ ผมน้องจอห์นก็ยังไม่ขึ้นสักที
  • ป้าบวมชอบรูปที่ 2 จัง น่ารักดี.. ดูดิ มีแววว่าโตขึ้นจะหล่อนะเนี่ย (แต่เอามาเทียบกับรูปตอนโต...Ponder อืม...ขอใช้ตัวช่วย)
  • อืม...ดูจากโหงวเฮ้ง...จากหัวกลม ๆ เจ้าหัวโป๊งเหน่ง หน้าตาหน้าหยิกคนนี้ โตขึ้นจะท่าทางจะหัวแข็งน่าดูเลยนิ อิๆๆๆ
  • ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับท่านmoomiกับป้าบวม
  • สำหรับพัฒนาการของผมตอนนี้ถึง ป.2 แล้วครับ
  • แต่ขอคั่นรายการไปตอน ปวช. ก่อนเลยครับ เพราะวันนี้ไปดูหนังเรื่อง seasons change มาแล้วคิดถึงสมัยหนุ่ม ๆ ครับ
  • สำหรับเรื่องผมนั้น ตอนนี้ขึ้นแล้วครับ แต่กำลังจะร่วงหมดครับ เพราะมาแถวนี้สงสัยกินข้าวแกงใส่อายิโนะโมะโต๊ะมากไปหน่อยครับ
  • 5555 สำหรับเรื่องหัวแข็งนั่น รับรองครับ แข็งแน่ ๆ โดยเฉพาะแข็งสำหรับเรื่องอยุติธรรมครับ
  • แต่สำหรับเรื่องความรักนั้นไม่แข็งครับ อ่อนทั้งตัวและหัวใจครับ อิอิ
  • ป้าบวมกับท่านmoomiงานยุ่งไหมครับ เสาร์อาทิตย์ไปเที่ยวไหนหรือเปล่าครับ ถ้าอย่างไรอย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะครับ เป็นห่วงมาก ๆ ครับ
  • ขอพลังแห่งความสุขดีจงสถิตกับท่านทั้งสองตลอดไปครับ
  • แต่สำหรับเรื่องความรักนั้นไม่แข็งครับ อ่อนทั้งตัวและหัวใจครับ อิอิ
  • เดี๋ยวๆๆ ขอเคลียร์เรื่องนี้ก่อน อะไร ยังไง นะเกี่ยวกับเรื่องรักๆนี่ หมู่นี้ชักจะเผยไต๋ออกมาเรื่อยๆนะ เอ...หรือว่าจะใช้ moomiกะป้าบวม เป็นสะพานบอกความในใจให้ใครรู้รึเปล่าจ้ะ    Love Letter 
  • เสาร์-อาทิตย์นี้เรา 2 คนแยกย้ายกันพักผ่อนตามอัธยาศัย(ตามมีตามเกิด)จ้ะ
  • เพราะรู้ว่าฟางกองมหึมาบนโต๊ะทำงานกำลังรอให้เราไปหอบ เฮ้อ แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว ตูล่ะเซ็ง Thumbs Down
  •  อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะครับ เป็นห่วงมาก ๆ ครับ  อาจารย์จอห์นก็เช่นกันจ้ะ

ปล.  อย่าให้รู้นะว่า มัวแต่เข้า MSN คุยกะสาวจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน จับได้จะตีให้....หิๆๆๆ





บันทึกนี้...เวลาไม่น้อยแล้ว...แต่ยังอบอุ่นทุกวินาทีครับ