อยากถามก่อนว่า เห็นภาพนี้ แล้วรู้สึกอย่างไร ความคิดอะไรแว๊บขึ้นมาในหัวบ้าง

แล้วผมอยากจะขอให้อ่านบันทึกนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบก่อนตัดสินใจอะไรนะครับ

ภาพนี้ผมยืนถ่ายอยู่หน้าวิหารพระพุทธไสยาสน์ วัดพระแก้วดอนเต้าสุชาดาราม ลำปาง ระหว่างพ่อ แม่ ป้า และพี่ๆผม กำลังกราบพระอยู่ด้านนอกวิหาร เนื่องจากประตูวิหารถูกใส่กุญแจไว้ เราต้องมองลอดลูกกรงเข้าไปภายใน ซึ่งสายตาเราจะเห็นภาพใกล้เคียงกับที่ผมถ่ายมา

ปัจจุบันสถานที่สำคัญหรือสถานที่เก็บรักษาสิ่งมีค่าทางวัฒนธรรมหลายแห่งกำลังตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ทราบดีว่า ทางวัดจำเป็นต้องทำเพื่อความปลอดภัย เพื่อป้องกันมารศาสนามาโจรกรรมสิ่งของมีค่าเหล่านี้ไป

แต่สำหรับเราชาวพุทธ ผมรู้สึก..เศร้า บอกไม่ถูก รู้สึกเหมือนพระท่านถูกขังอยู่ภายใน ทำให้เราเข้าไปไม่ถึงองค์พระ

ความคิดนี้วนเวียนในหัวผมระหว่างที่อยู่ที่วัด คาใจ

ช่วงที่ผมกำลังจะเขียนบันทึกนี้ที่โรงแรม

ความคิดใหม่เกิดขึ้น

ใจเราจดจ่ออยู่แค่ลูกกรงวิหารจริงๆ วนเวียนอยู่แต่ว่า การมาไหว้พระของเรามีอุปสรรค ชุดความคิดเดิมที่กล่าวโทษผู้อื่น ทำให้เราติดอยู่ตรงนั้น ทำให้ไม่เห็นความงดงามขององค์พระ ไม่ตระหนักถึงหลักธรรมที่พระพุทธไสยาสน์สอน

ตัวเราเองนั่นแหละที่ถูกขังอยู่ในกรอบความคิดเดิม ถูกขังตลอดเวลาที่อยู่ที่วัดพระแก้วดอนเต้า กว่าจะหลุดออกมาได้ที่โรงแรม มันก็สายไปเสียแล้ว..เศร้า

เอาภาพพระธาตุกับมณฑปทรงพม่ามาฝากด้วยครับ

ความแปลกของวัดนี้ คือลวดลายเพดานพระมณฑปหน้าพระเจดีย์ จะเป็นแบบฝรั่ง คือ เป็นรูปกามเทพน้อยๆกับตราแผ่นดินหรือตราประจำตระกูลฝรั่งประดับแทน มองดูไกลๆ ตราอาร์มเป็นรูปสิงโตกับม้ายูนิคอร์น ก็เดาว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมของพม่าในสมัยสร้างวัด