ถึงเธอ ...

  

 

 
 

...

ถึงเธอ ... คนที่เดินจากฉันไป
ท่ามกลางความไม่เข้าใจเลยสักนิด
ฉันเองก็ไม่รู้ว่า ฉันทำอะไรผิด
บอกฉันสักนิด..นิดนึง จะได้ไหม

ถึงเธอ ... สามสิบเอ็ดมกรา ครบหนึ่งปี
ครบวันที่คนดี บอกลาฉันได้
ครบวันที่คนดี ทำลายหัวใจ
เหมือนไม่เคยมีเยื่อใย และผูกพัน

ถึงเธอ ... ฉันยังยืนอยู่ตรงจุดนี้
อยู่ตรงที่จุดเดิม ไม่เปลี่ยนผัน
อยู่ตรงที่จุดเดิม ที่เราสานสัมพันธ์
บ้านที่เรารักกัน จำได้ไหม

ถึงเธอ ... ฉันอยู่คนเดียวมาครบปี
ตลอดปีที่ฉันไม่มี เธออยู่ใกล้
ตลอดปีที่ฉัน ไร้หัวใจ
ความเปลี่ยวร้าง ห่างไกล ฉันรู้ดี

ถึงเธอ ... เธอคงมีความสุขกับคนนั้น
ขออวยพรให้มั่นคงและสุขศรี
ขอให้เขาดูแลเธอเป็นอย่างดี
ขอให้เธอมีความสุขใจ

ถึงเธอ ... ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง
ความอุ่นอิงที่เธอเคยมีให้
ฉันจะเก็บความรู้สึกดีดีเอาไว้ในหัวใจ
จะไม่มีวันใด จะลืมเธอ

...

 

 

 

บ้านปลายดง ณ หางดอย

ฤดูหนาว ณ เชียงใหม่

๓๑ มกราคม ๒๕๕๕

๐๑.๑๔ น.

 

 

......................................................................................................................................................................

อารมณ์ "ครบรอบ ๑ ปี สำหรับการจากลา"

 

๓๑ มกราคม ๒๕๕๕ ครบรอบ ๑ ปี แล้วหรือนี่ เร็วจัง

ฉันยังคงใช้ชีวิตคนเดียวได้อย่างสบาย ๆ

ถึงจะเหงาบ้างเป็นระยะ แต่โชคดีที่ฉันยังมีกัลยาณมิตรดี ๆ อยู่แถว ๆ นี้

เธอคงสบายดีนะ อยากให้เธอรักษาสุขภาพนะ

ฉันรู้ว่า เธอไม่่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่

ขอบคุณนะที่เธอเคยเกื้อกูลและดูแลฉันมาตลอด

ฉันคงเป็นห่วงเธอเสมอ

หากในอนาคต ฉันจะสามารถช่วยเหลืออะไรเธอได้บ้าง

ขออย่าได้เกรงใจ ฉันพร้อมจะช่วยเธอเสมอ

 

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งเช่นกันนะ ;)

 

......................................................................................................................................................................