เป็น “การลงทุน” ที่น้อย เพื่อหวังผลให้มาก ตามอุดมคติ “ทุนนิยมสามานย์” ไม่ผิดเพี้ยน

การปชส. แบบ “จรยุทธ์” ของแกนนำเสื้อแดง

 

หลายท่านที่พอมีอายุคงยังพอจำกันได้ถึงยุทธวิธีการรบแบบจรยุทธ์ ของพวกคอมมิวนิสต์ ช่วง พศ. ๒๕๑๐

 

พวกเขามีกำลังน้อยกว่ารัฐบาลแบบร้อยต่อหนึ่ง แต่ “สร้างภาพ” ว่ามีกำลังมาก โดยการ จรยุทธ์ ไปโจมตีที่โน่นที่นี่ ทั้งนี้เพื่อใช้เป็นอำนาจต่อรองกับฝ่ายรัฐบาล และเป็น ปชส. เพื่อดึงเสียง ปชช. ไปด้วยในตัวเอง  

 

ปรากฏว่ามันประสบผลสำเร็จมาก เพราะรัฐต้องใช้กำลังทหารมหาศาลไปปราบคนพวกนี้เพียงหยิบมือเดียว ..ยิ่งปราบก็ยิ่งพลาด ยิ่งเป็นเป้าใหญ่ให้พวกเขาโจมตี เจ็บตายกันระนาว ส่วนปชช.ก็หนีห่างออกไปทุกที

 

พวกแกนนำเสื้อแดงในวันนี้ ส่วนใหญ่แล้วผมมองว่าเป็นพวก “เท่าเทียมจอมปลอม”  ที่เอาความเท่าเทียมมาบังวาระซ่อนเร้น(ผลประโยชน์)ของพวกตน แต่สำหรับในเรื่องจรยุทธ์นี้ดูออกว่า ลอกเอามาจาก การจรยุทธ์ของพวกคอมฯนั่นเอง...กล่าวคือ พยายามสร้างภาพว่ามีกำลังมาก โดยการบุกเข้าโจมตีแบบเล็กๆ ในหลายจุด เช่น ไม่ยอมยืนเคารพพระบรมฉายาลักษณ์ในโรงหนัง การกร้าวขึ้นเวทีของคนบางคนบ้าง  การปลุกกระแสหมู่บ้านเสื้อแดงบ้าง ส่วนแกนร่วมในเมืองก็คือพวกนักวิชาการนิติศาสตร์บางกลุ่ม เป็นต้น

 

พลังเทียมเหล่านี้ถือเป็น “การลงทุน” ที่น้อย เพื่อหวังผลให้มาก ตามอุดมคติ “ทุนนิยมสามานย์”  ไม่ผิดเพี้ยน

 

ไม่น่าเชื่อวันวันนี้ทุนนิยมกะคอมมิวนิสต์จะเสพสังวาสกันได้แนบแน่นเช่นนี้

 

ไม่เพียงแต่ในประเทศไทย แต่จีนแดง เวียตนาม ลาว ก็อีกหรอบเดียวกัน ที่การเมืองยังเป็นแบบเผด็จการพรรคเดียวแบบคอมมิวนิสต์ แต่เศรษฐกิจนั้นหันไปสมาทานทุนนิยมแบบพวกจักรวรรดินิยมอเมริกันกันหมดแล้ว

 

...คนถางทาง (๓๐ มกราคม ๒๕๕๕)