"อูรัง อูตัง" เป็นลิงประเภทหนึ่ง..มีถิ่นที่อยู่ใน..หมู่เกาะ..ของ..อินโดนิเซีย..ลิงประเภทนี้ประสพเคราะห์กรรมอย่างแสนสาหัส...ด้วยน้ำมือเพื่อนมนุษย์..เป็นต้นว่า.."ฆ่า..ตัวแม่"เพื่อจะได้ลูก.."ไปขาย"..ลิงกำพร้า..หน้าตา..บ้องแบ้ว..แววตาเศร้าสร้อย..น้ำตาซึมตลอดเวลา..เพราะภาพแม่ที่ตายกับอ้อมกอดที่เคยให้ความรักความอบอุ่นไม่เคยจางหายไปจากความทรงจำของ"ลูกลิง"เหล่านั้น..ถูก."มนุษย์"..แย่งชิงพื้นที่อยู่อาศัย..ของสัตว์ชนิดนี้..ด้วยการบุกเบิกพื้นที่ ทำลายป่า..ตัด.ต้นไม้..ครอบครองสิทธิ..ป่า(ลูกลิงจะมีชีวิดเกาะติดแม่อย่างน้อย ห้าปี..เพื่อเรียนรู้วิถีความอยู่รอด..จากแม่.."เหมือนคน"แต่ทว่า...)
"ฉากผ่าน"ฉากแรก..ในโลกสี่เหลี่ยมที่เห็น...(ฝรั่ง).เล่าเหตุการณ์การช่วยเหลือลิง"อูรัง อูตัง"ให้พ้นจากการ..ครอบครอง..ที่(ผิดกฏหมาย)..ลิงประเภทนี้..(อยู่ในประเทศไทยมีจำนวนเป็นร้อยๆตัว..ในสวนสัตว์เปิดแห่งหนึ่ง..ถูก..ซื้อมาเพื่อ..แสดง..ละครลิง..ชกมวย.เป็นต้น.ลิงเหล่านี้..(ต้องนุ่งห่มแบบคน.และถูกโกนขน)...เมื่อ(..)ถูกจับได้..(ผิดกฏหมายมีสัตว์หวงห้ามในครอบครอง)..(คนไทย)ผู้ดำเนินการหากินกับสตว์เหล่านี้..ส่ง "ลิง"กลับประเทศที่เกิดที่อยู่ไม่ครบจำนวน..แถมส่งไปแต่ลิงที่..เป็นโรคและไม่สมประกอบ..หรือจวนตายแล้วก็มี..ที่เหลือ..ถูกกักขังต่อ..และเปิดกิจการบันเทิงเริงลมกับการทารุณลิงชนิดนี้ต่อไป..จน..(นักข่าวฝรั่ง)..มาตามเรื่อง..และ..บันทึก..ไปให้โลกรู้ว่า..(.คนไทย)"ขี้โกง"
"ฉากผ่าน"ฉากสอง...ลิงที่ถูกช่วยเหลือ..กลับประเทศ..จะถูกวางยาสลบ..ใส่กรงที่มีเนื้อที่จำกัด..ระยะเวลา..บนเครื่องบิน..จนถึง..ชายป่าที่..พักฟื้น..กินเวลา..เป็นวันเป็นคืน..(ถ้าเปลี่ยนลิงเป็นคน..ในสภาพเช่นนั้น..คงจะเห็นความทรมาน..อย่างชัดเจน..โดยเฉพาะที่ควรจะเป็นคือ..คนนั้นควรจะเป็น"ผู้จับหรือผู้..ทำการค้าลิง..หรือสัตว์ป่าทุกชนิด..ผู้เขียนแอบคิด..)..และฉากนี้..จบลง..ตรงที่เหลือระยะทางเพียงสิบ กม. จะถึงที่พัก..ไม่ผ่าน..จุดกักตรวจ..ในประเทศบ้านเกิดลิง...ความร้อนระอุ...ความรันทด..ลิงหมดความอดทน..ถึงแก่..ความ..ตาย
"ฉากผ่าน"สุดท้าย..สายตาที่แสดง..ความปวดร้าว..ของ กลุ่มผู้ช่วยเหลือ..ลิง..ความรันทด..ความไม่แน่ใจ..ปรากฏขึ้นในสายตา..กับ..ดวงตาที่ว่างเปล่า..ปราศจากวิญญาณ..ของลิง..ตัวนั้น.....
...ขอบคุณค่ะ..คุณชำนาญ เขื่อนแก้ว..ที่ให้ความคิดเห็น..และฝาก..วอนมา..(ยายธี..วอนไหว้.ฝากลมไปช่วยบอก.ผู้คนที่หากิน..กับสัตว์..ป่า.ต้นไม้..แผ่นดิน.น้ำ..ไฟ...ว่า..เขาเป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตาย..ทั้งหมดทั้งสิ้น...ไม่มีเขาเหล่านั้น..สุดท้าย..เราก็"ตาย"เหมือนกัน.."เอาไปไม่ได้สักอย่าง"..อ้ะ..)..."และ ฉากนี้...ทุกสิ่งที่มีชีวิต..จะไม่เป็นแค่.."ฉากผ่าน"..ดังเคย...(.ยายธี)
..ขอบคุณ..ค่ะ..คุณแสงแห่ง..ความดี...ด้วยความระลึกถึงเช่นกัน..เจ้าค่ะ..ยายธี
สวัสดีค่ะ คุณยายธี,
น่าเศร้าจังค่ะ บางครั้งก็สงสัยและแปลกใจว่าจิตใจคนเราทำไมมันถึงทารุณนักนะคะ หวังว่าสักวัน ความรักความเมตตาจะฉายแสงสูพวกเขาบ้างค่ะ
คิดไปคิดมาอีกทีเราก็เคยหัวเราะกับตลกที่เอาลิงมาชกมวยให้ดูนั้น ครั้งต่อไป หากเห็นอีกที เราจะยังหัวเราะอีกหรือเปล่า??
สวัสดีค่ะคุณ ปริม..."มันเป็นเรื่องราวที่น่า..เศร้า..แม้จะเป็นเรื่องของความบันเทิง..ที่ความจริง..จะต้อง..ยิ้ม..หัว..กัน..เพื่อ.ผ่อน..คลาย.."..ยายธีก็คิดไป..คิดมาเหมือนกันว่า..ความพอดี..อยู่ที่ไหน..อยู่..ตรง"คำว่า หยุด..หรือเปล่า"ก่อนจะเลย..ความพอดี..(ยายธี)