ปฐมนยนิทเทส (คาถานัยที่ ๑)

 ปมนยสงฺคหิตาสงฺคหิตปทนิทฺเทโส

คาถาแสดงบทที่พระพุทธองค์ทรงแสดงในปฐมนยนิทเทส

	ขนฺธาทิ  อินฺทฺริยนฺตานิ	เอกสฏฺติ  วุจฺจเร
	อฏฺวีส  สมุปฺปาเท	โสฬเสว  ตโต  ปเร
	พาหิรโต  ติกทุเก	ปกฺขิปิตฺวาน  โกสลา ฯ

พึงนับจำนวนบทที่แสดงในปฐมนยนิทเทสนี้ มี ๓๗๑ บท ดังนี้ คือ

ตั้งแต่ขันธ์ ๕ เป็นต้น  จนถึงอินทรีย์ ๒๒ เป็นที่สุดนั้น  มี ๖๑  บท

ในปฏิจจสมุปบาท                                              มี ๒๘  บท

ธรรมที่ต่อจากปฏิจจสมุปบาทไปนั้น                    มี ๑๖  บท

เมื่อเอาติกบท  ๖๖ บท  และทุกบท  ๒๐๐ บท  จากพาหิรมาติกา  เข้ารวมกับบทที่อยู่ในอัพภันตรมาติกาแล้ว  คงเป็นจำนวน ๓๗๑ บท ฯ

 

 

ปฐมนยนิทเทส มี ๒ อย่าง คือ						ปุจฉา มี ๓ อย่าง คือ
	๑.			อัพภันตรมาติกานิทเทส			๑.  ปุจฉาที่เกี่ยวด้วยขันธ์
	๒.			พาหิรมาติกานิทเทส			๒.  ปุจฉาที่เกี่ยวด้วยอายตนะ
							๓.  ปุจฉาที่เกี่ยวด้วยธาตุ
ขันธนิทเทส มี ๒ อย่าง คือ
	๑.			เภท		วิสัชนา มี ๓ อย่าง คือ
	๒.			อเภท			๑.  วิสัชนาที่เกี่ยวด้วยขันธ์
							๒.  วิสัชนาที่เกี่ยวด้วยอายตนะ
เภท มี ๒ อย่าง คือ							๓.  วิสัชนาที่เกี่ยวด้วยธาตุ
		๑.			เภทสุทธ
		๒.			เภทเอกมูลาทิ	เอกมูลาทิของขันธ์ มี ๔ อย่าง คือ
							๑.  เอกมูล  (มีมูล ๑)
เภทสุทธ มี ๒ อย่าง คือ							๒.  ทวิมูล  (มีมูล ๒)
		๑.			สังคหิตะ		๓.  ติมูล  (มีมูล ๓)
		๒.			อสังคหิตะ		๔.  จตุมูล  (มีมูล ๔)
สังคหิตะ มี ๒ อย่าง คือ
	๑.		ปุจฉา
	๒.		วิสัชนา

[ฐิติชญา หิรัญศุภโชติ]

กราบนมัสการพระอาจารย์ขออนุญาติ จดบันทึกเพื่อการเรียนและท่อง