ช่วงนี้ใกล้สอบมิดเทอมแล้ว ลูกสาวก็ได้หยุดเนื่องจากวันเด็กต่อวันครูและสอบในช่วงบ่ายของวันที่ 19 มค.55 ซึ่งสรุปได้หยุดก็คือ 14-18 มค.2555 อย่างนี้ ..
ช่วงนี้ตัวเด็กเองก็ต้องอ่านหนังสือกัน เพื่อพร้อมสำหรับการสอบสะสมคะแนน เมื่อเป็นวันหยุดพวกเราผู้ปกครองชาวพิจิตรก็จะได้พบปะหน้าตาของลูกกันเมื่อลูกมาอยู่บ้านแล้ว ความอบอุ่นอะไรเกิดขึ้นแล้ว ต่อไปก็จะเริ่มมีสติล่ะนะผู้ปกครอง แล้วพวกเราก็เฝ้าสังเกตุการเคลื่อนไหวของลูกว่าจะทำอะไรบ้างในช่งที่หยุดนี้ เริ่มสอบถามกันระหว่างผู้ปกครองล่ะว่า ลูกเธอเป็นไง ส่วนลูกฉันไม่ค่อยเอาเลย ไม่ค่อยอ่านเลยหนังสือ อีกคนก็บอกว่า เค้าก็ทำเหมือนเดิมก็เคยอ่านน้อยก็อ่านน้อยเหมือนเดิม ถ้าเร่งมากพอไปดูอีกที ก็หลับไปเรียบร้อย พูดคุยกันไปผู้ปกครองหลายคนก็ไม่ค่อยจะเชื่อกันละกันซักเท่าไหร่เพราะคิดว่าอาจจะมีเคล็ดลัพท์ซ่อนอยู่ ก็ทำให้ผมได้นึกเหมือนกันนะว่า เออ..จะทำอย่างไรน้าให้ลูกเค้าขยันน่ะ เพราะลูกผมก็ไม่ค่อยเอาเหมือนกัน ก็ทำให้ได้นึกนะว่า เจ้าความขยัน มันมีความหมายอย่างไร และเราต้องการอะไร อย่างไร ถึงตอนนี้ก็นึกว่าจะไปเปิดพจนานุกรมมาเล่า แต่ก็คิดว่าคงไม่ต้องแล้วเพราะทุกท่านเข้าใจกันดีนะว่า ความขยันในความหมายที่เราต้องการก็คือ การที่เราจะได้เห็นเด็กนักเรียนสักคนหนึ่ง มั่นเพียรอ่านหนังสืออย่างมีความสุข คือพบเจอเมื่อไรก็เห็นเค้าพร้อมกับเจ้าตำรับตำราเรียนอย่างนั้น
เมื่อผมหันมามองลูกเราสิ่งต่างๆ เหล่านี้มีน้อยมาก เค้าว่างก็จะดูการ์ตูน และเวลาเล็กๆ ที่เหลือก็จะแบ่งไปอ่านหนังสือที่เรียนประจำ เมื่อเป็นอย่างนี้ก็ทำให้นึกว่า เราต้องการเห็นภาพลูกอ่านหนังสือเหรอ คำตอบคือใช่ และก็มีคำถามที่สองคือ หรือเราต้องการเห็นลูกได้คะแนนสูงจนได้รับการยอมรับจากเพื่อนๆ ในชั้น ..น่าคิด เมื่อมีข้อสองมาก็ทำให้เรารู้สึกว่า ข้อสองนี่ใกล้เคียงนะ เราต้องการผลงานเราไม่ได้ต้องการวิธีการนะ เมื่อเราได้คิดแบบนี้ก็ทำให้เข้าใจคำว่าความขยันไปในอีกแบบหนึ่ง นั่นคือ หากมีเด็กสองคนคนหนึ่งใช้เวลา 1 ชั่วโมงในการอ่านหนังสือแล้วสามารถบรรจุความรู้เข้าไปในสมอง 1000 ยูนิต ส่วนอีกคนหนึ่งใช้เวลา 1 วัน(8 ชม.) ในการอ่านหนังสือแล้วบรรจุความรู้เข้าไปในจำนวน 1000 เท่ากัน หากเหตุการณ์เป็นไปดั่งตัวอย่างข้างต้น คุณว่าเด็กคนไหนขยันกว่ากัน และถ้าเราจะต้องเลือกมาเป็นตัวอย่างในการสอนอบรมลูกของเรา จะเลือกแบบไหนดี...น่าจะได้คำตอบนะครับ
