พุทธศิลป์ พุทธบูชา

พระพุทธศาสนา เผยแผ่เข้ามาสู่ดินแดนสุวรณภูมิ ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์แห่งอินเดีย ได้ส่งสมณฑูต ได้แก่ พระโสณะ และพระอุตตระ มายังดินแดนแถบนี้  ประมาณปี พุทธศักราช ๒๓๖

ปรากฏหลักฐานทางโบราณคดี ที่จังหวัดนครปฐม เป็นรูปธรรมจักรกวางหมอบ และได้สร้างสถูปเจดีย์ ไว้เพื่อสักการะบูชา

ในยุคทวารวดี พุทธศตวรรษที่ ๑๑ - ๑๖

พระพุทธรูปขนาดใหญ่จำนวน ๕ องค์ เป็นหินทรายขาว ๔ องค์ หินทรายเขียว ๑ องค์ ศิลปะแบบอินเดีย สมัยคุปตะ และสมัยปาละ ประทับนั่งห้อยพระบาท ปางทรงแสดงธรรม (วิตรรกมุทรา) ด้วยพระหัตถ์ขวา พระหัตถ์ซ้ายวางบนพระเพลา

องค์ที่ ๑

ประดิษฐานอยู่ใน พระอุโบสถ วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร

องค์ที่ ๒

ประดิษฐานอยู่ที่บริเวณ ลานประทักษิณ ด้านทิศใต้ของพระปฐมเจดีย์

องค์ที่ ๓

จัดแสดงไว้ใน พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร

องค์ที่ ๔

จัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

องค์ที่ ๕

ประดิษฐานอยู่ในวิหาร วัดหน้าพระเมรุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา