พรสวรรค์

 

 

 

ระยะนี้ทะเลฝั่งอ่าวไทยคลื่นลมแรงจัด ทำให้พี่น้องชาวเรือส่วนใหญ่พาเรือเข้าฝั่งหลบคลื่นลม ก่อนปีใหม่ไม่กี่วันก็เกิดคลื่นซัดฝั่ง หมู่บ้านที่อยู่ริมทะเลถูกน้ำทะเลท่วม ... แถวบ้านคุณมะเดื่อก็ทันสมัยเหมือนกันนะ   น้ำท่วมเหมือนกัน .... แต่เป็นน้ำทะเลอ่ะ..สองสามชั่วโมงก็เข้าสู่สภาพปกติ...แต่ชายฝั่งสิ...หายไปเยอะเลยเนาะ

 

 

ยามว่างคุณมะเดื่อก็มักจะโฉบไปแถว ๆ ชายทะเล พักสายตากับทะเล ท้องฟ้า และมวลเมฆ (ว่าเข้าไปนั่น)  วันก่อนก็ไปเตร่อยู่ แถว ๆ สะพานปลาเล็ก ๆ แถว ๆ ปากคลองที่ออกสู่ทะเลที่ชาวบ้านเอาเรือมาจอดหลบคลื่นเป็นจำนวนมาก  ก็ไปเจอกับเรื่องน่าสนใจจึงเร่เข้าไปดู

 

 

คุณฝรั่งคนนี้กำลังยืนดู นั่งดูหนุ่มน้อยคนหนึ่งที่ขะมักเขม้นกับการบรรจงพู่กันวาดและเขียนภาพปลาทูและตัวหนังสืออยู่ข้างเรือตังเกลำหนึ่ง

ด้วยความเป็นคนช่างเจรจาของคุณมะเดื่อ ( พูดตรง ๆ ว่า พูดมาก/อยากรู้ น่ะแหละ)จึงได้ความว่า ฝรั่งคนนี้เป็นเจ้าของเรือ และพูดไทยได้เก่งซะด้วย จึงคุยกันได้ เขามาจากฟินแลนด์ มาเมืองไทยเพราะที่ฟินแลนด์อากาศหนาว 6 เดือน พื้นดินมีแต่น้ำแข็ง บางครั้งอุณหภูมิติดลบ 20 องศาจึงมาอยู่เมืองไทย 6 เดือน และมาหาแม่บ้านที่เมืองไทย (ตามค่านิยม .. ว่างั้น) ชอบทะเล ชอบตกปลา จึงให้ภรรยาซื้อเรือตังเก 1 ลำเพื่อออกทะเล (แต่คงไม่ได้ลากอวน จับปลา แบบชาวประมงแน่ ๆ )

 

 

หนุ่มน้อยจิตรกรนายนี้ตั้งหน้าตั้งตาวาดภาพปลาทูซะเหมือนเลย

โดยมี " นางแบบ" นอนอวดโฉมให้วาดอยู่เบื้องหน้า และเมื่อดูชื่อ

เรือก็สอดคล้องกับภาพด้วย  " ชอบปลาทูทองนำโชค"  ทำให้นึก

สงสัยว่า ทำไมใช้ชื่อ  "ชอบปลาทูทอง..." แทนที่จะเป็น 

" โชคปลาทูทอง....." เหมือนที่เคยเห็นชื่อเรือที่มักจะชึ้นต้นว่า

" โชค..." ต่าง ๆ

 

ดูหน้าตานางแบบสิจ๊ะ  " น่ารัก...น่าหม่ำ" จังเล้ยยย

 

มาถึงบางอ้อ..ชื่อ " ชอบปลาทูทอง...." ก็ตรงนี้แหละ  ฝรั่งคนนั้น

บอกว่า คนนี้แหละเจ้าของเรือตัวจริง ชื่อ " ชอบ " ครับผม จึงต้อง

ใช้ชื่อเรือขึ้นต้นว่า..." ชอบ "  อิ อิ

 

หนุ่มน้อยนักวาด ทำงานด้วยความคล่องแคล่ว ดูเพลินไปเลย ไม่

ว่าจะวาด หรือ เขียน คุณมะเดื่อจึงไถ่ถามถึงสถาบันที่เรียนมา ก็

ได้ความว่า " ฝึกฝนด้วยตนเอง ไม่ได้ร่ำเรียนมาจากไหน ใจชอบ

ด้านนี้  เห็นเขาทำ ก็ลองฝึกวาด ฝึกเขียนดูอยู่เรื่อย ๆ จนทำได้ 

ทำเป็นงานอดิเรก เวลาว่างใครให้วาด ให้เขียนเรือให้ก็ทำ อาชีพ

หลักก็ออกทะเลหาปล า "  เล่นเอาคุณมะเดื่ออึ้งไปเลย เพราะฝีมือ

ระดับนี้ ไม่ได้ร่ำเรียนมา ก็ต้องเป็นพรสวรรค์ + พรแสวง + ใจรัก

ล้วน ๆ

นี่แหละโฉมหน้าของหนุ่มน้อยผู้มากับพรสวรรค์+พรแสวง แต่

คุณมะเดื่อไม่ได้ถามชื่อเสียงเรียงนามเขานะจ๊ะ แต่บอกว่าจะเอา

ภาพมาลงในบันทึกให้ และขอชื่นชมในฝีมือและความวิริยะ

อุตสาหะในการฝึกฝนตนเองจนสามารถทำเป็นอาชีพ (เสริม)ได้

เป็นตัวอย่างให้กับอีกหลาย ๆ คนได้ว่า ...

 การทำในสิ่งที่ใจรักจนประสบความสำเร็จนั้น  บางครั้งไม่ได้ขึ้น

อยู่กับการเรียนในสถาบันเสมอไป การฝึกฝนตนเอง การเอาใจ

ใส่ ปรับปรุงงานให้ดีขึ้นตลอดเวลา ไม่ย่อท้อ  ก็สามารถประสบกับ

ความสำเร็จได้เช่นกัน....ประสบการณ์สามารถสร้างความรู้ได้

เป็นอย่างดี

 

ณ ตรงนี้คุณมะเดื่อขอชื่นชมด้วยใจจริงจ้ะ

................................