ปัจจุบันน้ำหายท่วมแล้ว

เป็นสถานการณ์ที่เข้าสู่ภาวะปกติกับน้ำท่วม  ที่นับจากวันที่  ๓๐  กันยายน  ๒๕๕๔ จวบจนถึงวันนี้  เงินรับขวัญ  ๕,๐๐๐  บาท  ได้รับเรียบร้อยแล้ว  ข้าวสารที่ได้รับแจกช่วงน้ำท่วมได้ใช้งาน  แข็งบ้าง  แฉะบ้าง  ก็กินกันไป  ส่วนมาม่า  ปลากระป๋อง  ลืมไปได้เลยไม่เคยเหลียวแล  สงสารแต่ต้นไม้  อาทิ  ฝรั่ง  ขนุน  กล้วย  มะม่วง  ส้มโอมะเฟือง  ส้มจิ๊ด  มะรุม  แก้วมังกร  ต้นไผ่หวาน  ชะอม มะกรูด  มะนาว  เกลี้ยงไม่มีเหลือ  โดยเฉพาะต้นไผ่หวานที่ปลูกไว้ริมรั้วมองไกล ๆ เป็นคนแก่ผมหงอกไปเลย  ก็ไม่ว่ากันถือว่าเป็นภัยธรรมชาติที่ยากจะลืมเลือน  เป็นการฝึกความอดทน  อดกลั้น  ความเห็นแก่ตัว  และลูกชาย  ๒  คน  ที่เป็นพรานปลา  อาศัยช่วงน้ำท่วมได้ฝึกการลงเบ็ด  ลงข่าย  ดัดลอบ  หาปลา  เป็นค่าเทอมได้อีกทางหนึ่ง  ส่วนถนนที่ใช้เดินทางในหมู่บ้านจากที่เคยวิ่งสวนกันไปมาได้ เหลือใช้ทางเดียว เพราะถูกกั้นเป็นคันดินดักน้ำไม่ให้เดินทาง(แต่ไม่สำเร็จ)  บัดนี้เทศบาลได้นำรถแบ็คโฮมาทลายแล้ว  ดีใจจัง  ถนนบางช่วงก็เป็นหลุมบ่อ  เวลาขับรถต้องคอยระมัดระวัง  เพราะกว่าจะได้งบประมาณซ่อมคงร้องเพลงรอไปอีกนาน  แต่ก็ดีแล้วที่น้ำแห้ง  แม้ว่าที่นายังท่วมอยู่(คงได้ลงมือทำนาช่วงปลายเดือนมกราคม  ๒๕๕๕) จะได้เริ่มต้นทำงานที่ยังค้างคา  และคงต้องลงมือในเรื่องเอกสาร  หลักฐาน  หนังสือต่าง ๆ ทีโดนน้ำท่วม  ให้ทันต่อเหตุการณ์  สมกับที่ปีหน้าฟ้าใหม่เงินเดือนได้หมื่นห้าแล้ว