ไอ้หมอ บุกกก! (วันที่สองกับบ้านเทิดไท้)

ฮัลโหล ฮัลเหลค่ะ ท่านผู้อ่าน

มาถึงวันที่สองกับการออกสำรวจหมู่หกแล้วนะคะ วันนี้อากาศยังคงหนาวไปถึงขั้วหัวไหล่ เพื่อนเราบางคนลักไก่ไม่ยอมอาบน้ำ ยี้ สกปรก เช้านี้หากินแบบเร่งด่วน ได้แซนวิชทูน่าสเปร๊ดประทังชีพกันไป

วันนี้ตามหัวข้อเรื่อง เราจะพาไปสำรวจหมู่บ้านเทิดไท้ค่ะ หมู่บ้านนี้ก่อกำเนิดเกิดมาจากปัญหาของคนไร้ที่อยู่ในหมู่บ้านค่า ทางเทศบาลเลยจัดสรรพื้นที่ให้แปลงนึงแบ่งซอยเป็นล็อคๆ ใครที่ไม่มีที่อยู่ก็จะมาจับมาจองเป็นเจ้าของที่ดินกันไป พื้นที่ที่จองไว้ก็จะมีป้ายเสียบไว้ว่าบ้านเลขที่เท่าไหร่ เป็นของใคร ได้ที่ดินแล้วจะสร้างที่อยู่อาศัยแบบไหนยังไงก็จัดการกันเอาเอง ปีนึงต้องจ่ายค่าที่ดิน 561บาท และทุกๆเดือนก็ต้องจ่ายเข้ากองทุนหมู่บ้านเดือนละ 100บาท เดี๋ยวเราจะพาไปบุกตะลุยแต่ละบ้านกันนะคะ

ป้ายนี้มีกันทุกบ้านเลยล่ะค่า

เข้ามาถึงหมู่บ้านเราก็ได้พบกับพี่กฤต คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ไม่ได้เป็นผู้นำอะไรหรอกนะ แต่ลักษณะเค้าให้มากเลย เดินไปทักทายเพื่อนบ้านไป ดูรู้จักสนิทสนมกันหมด นานๆทีก็ยิงมุกมาให้เราได้ขบขัน ฮากริบเลย พี่เค้าให้ความช่วยเหลือในการเดินพบแต่ละบ้าน น่ารักมากค่า ขอขอบคุณอีกที เอาล่ะ ถึงบ้านแรกกันแล้ว

สองอสม.สาวสวยด้านซ้าย และพี่กฤตขวาสุดจ้า

บ้านแรกเป็นบ้านที่กิ๊บเก๋ที่สุดในหมู่บ้าน เจ้าของบ้านติสมาก บอกว่าสร้างเองตั้งแต่แบกปืน เบิกปูน ไปโบกตึก ทั้งหลังนี่ไม่ถึงหนึ่งแสนบาท ข้างบ้านเป็นผักสวนครัว กินรั้วได้ มีทั้งกะเพรา แมงลัก บวบ ตะไคร้ พริก กระเจี๊ยบด้วย อันสุดท้ายนี่สะกดดีดีนะ ผิดแล้วทะลึ่งเลย >.< อ่า อยากขอแบ่งไปทำอาหารที่บ้านพักจัง แต่เกรงใจ ตกแต่งหน้าบ้านซะยังกะร้านกาแฟเก๋ๆในเมืองแน่ะ เจ้าของบ้านเล่าว่า เมื่อสองสามเดือนก่อนน้ำท่วมกันทั้งละแวก น้ำสูงประมาณฟุตนึง เดือดร้อนต้องย้ายข้าวย้ายของออกไปพำนักที่อื่นก่อน แต่เจ้าของบ้านนี้เค้ายังอยู่ตลอด ใช่วิธี ต่อขาตู้ ขาเตียงให้สูงเหนือน้ำเอา ลำบากน่าดู เค้าแอบบ่นนะว่าไม่รู้จะท่วมแบบนี้ทุกปีรึปล่าว เพราะเค้าเพิ่งมาอยู่ได้หนึ่งปี พอน้ำลงยิ่งแย่ใหญ่ มีฝูงกิ้งกือเป็นล้านยั้วเยี้ยอยู่ตามพื้นบ้าน ไม่รู้มาจากไหนต้องเอาน้ำฉีดไล่ วุ่นวายน่าดูชม

 

บรรยากาศหน้าบ้าน

ตัวบ้านสุดเก๋

น้ำท่วมที แม้แต่สุนัขก็เดือดร้อน

เสร็จจากบ้านแรกก็เดินตะลอนไปบ้านที่สอง ระหว่างเดินเราก็แชะ ได้รูปนี้มา ก็แค่อยากบอกทุกคนว่า เราไปสำรวจชุมชนที่เนเธอร์แลนด์กันเลยนะ ไม่ธรรมดา ดูสิ เหมือนแมะ

วช. ณ เนเธอร์แลนด์

ถึงบ้านที่สองแล้ว บ้านนี้ก็ปลูกผักสวนครัวไว้เหมือนกัน บวบออกลูกยาวย้วย เรียงราย ตอนแรกตกใจนึกว่างู เดินสำรวจรอบบ้าน มีประป๋องกระแป๋งหงายแบะแฉะเต็มไปหมด ไปส่องๆดูก็เจอลูกน้ำยุงลายจริงๆด้วย แหม่ ตอนสัมภาษณ์นะ บอกเราซะดิบดี บ้านนี้ไม่มีหรอก ลูกน้ำน่ะ เห็นก็เททิ้งหมดแล้ว โอ่งไหก็ใส่ทรายตลอด เอิ่ม แล้วที่หนูเจอนี่ลูกอ๊อดไซส์เล็กใช่รึเปล่าเอ่ย จัดการงานหลักเรียบร้อยก็ไปยืนจดๆจ้องๆต้นกะเพราเค้า อยากได้ แต่ไม่กล้าขอ ทำไงดีระหว่างที่พี่อสม.เค้าคุยกะเจ้าของบ้านอยู่ เราก็เลยบอกลูกชายเค้า "แหม กะเพราบ้านนี้ง้ามงามนะคะ ยอดมันช่างเฟื่องฟูหรูหราเชียว" "หมอเอาไปกินมั้ย ปลูกไว้เยอะแยะแต่ไม่ค่อยได้กินหรอก เดี๋ยวผมไปเอาถุงให้" หลงกลเราจนได้ "มันจะดีใช่มั้ยคะ" พูดแบบเกรงใจแต่มือน่ะเด็ดไปหลายยอดละ 555เพื่อนเรามีผัดกะเพรากินแล้ววว

พิธีมอบกะเพรา

ตู้ตากจาน เอ่อ ระวังมึนๆหยิบจากชั้นล่างไปใส่ข้าวนะคะ แซ่บเลย

มาถึงบ้านที่สาม ขอเป็นบ้านสุดท้ายที่จะมาเล่าให้ฟังแล้วกันนะคะ บ้านอื่นมันคล้ายๆกัน บ้านนี้มีป้ายอยู่หน้าบ้าน ดูยิ่งใหญ่มาก(เฉพาะป้ายนะ) บ้านเลขที่เค้าก็ต่างจากบ้านอื่น 9809 มีเก้าทั้งหน้าทั้งหลัง สอบถามไปมาก็ทราบมาว่าบ้านนี้เป็นบ้านพระราชทานจากในหลวง ให้ฟรีไม่เสียค่าใช้จ่ายใดใด จับฉลากผู้โชคดีมาเป็นเจ้าของ โห้ววว น้ำพระทัยของพระองค์หลั่งไหลมาถึงชาวบ้านหมู่6ด้วย ไพร่ฟ้าหน้าใสต่างเปรมปรี "ขอพระองค์จงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน" เอาล่ะมาต่อเรื่องของเราจากการสอบถามเรื่องทรายอะเบทก็พบว่าบ้านนี้ก็ใช้ไม่ถูกต้อง ทั้งปริมาณและความถี่ที่ใส่ เราก็เลยบอกวิธีใช้ให้ว่า ใส่ทุก3เดือนนะคะ โอ่งมังกรขนาดของบ้านนี้ก็ใส่ไปซัก2ช้อนชา  พี่กฤตที่เดินตามเรามาหลายบ้านคงฟังจนเบื่อเลยแอบแซว "ทราย2กาแฟ2น้ำตาล2 คนให้เข้ากันแล้วอร่อยเลยหมอ" พูดไม่ออกเลย 555 พี่คนนี้ร้ายจริงๆ

 

เจ้าของบ้านนี้โชคดีเวอร์

ใครว่าไข้เลือดออกไม่สำคัญ ขนาดไก่ยังนอนในมุ้งเลย

เหน็ดเหนื่อยกันมาทั้งวัน หิวโซเลยล่ะค่ะ กลับถึงบ้านพักทุกคนตรงดิ่งเข้าครัว ทำกับข้าวกันโช้งเช้ง แล้วมืื้อเย็นวันนี้ก็ได้ ยำวุ้นเส้น ต้มจืดวุ้นเส้นหมูสับ และปลาซาบะย่าง โซ้ยกันอิ่มหนำไปตามๆกัน

พนักงานห้องเครื่อง

กับข้าวมื้อนี้หรอยอย่างวแร๊ง

เอาล่ะ วันนี้ก็ได้พาทุกท่านไปสัมผัสกลิ่นไอของบ้านเทิดไท้ พื้นที่สำหรับคนไร้ที่อยู่กันมาพอสมควรแล้ว ได้เวลาที่สำนักข่าวของเราต้องขอลากลับบ้านพักเสียที เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย  ไปแล้วนะ บ๊ายบาย

 

ทำคุณบูชาโทษ โปรดข่าวให้อ่านกับ

สำนักข่าวเฝ้าระแวง (^.^)v