นวัตกรรมอันเนื่องจากน้ำ
น้ำ..น้ำ..น้ำ น้องเคยเห็นน้ำหรือเปล่า
น้ำมันมีมวลไม่เบา
จะท่วมยาวๆ ที่บ้านเรือน น้ำท่วมเป็นเดือนที่บ้านเรา
น้องมีเรือยาวหรือยัง
ในช่วงวิกฤติการณ์น้ำท่วม เรือกลายเป็นปัจจัยที่ห้าสำหรับหลายครอบครัว แต่กลับหาซื้อได้ยาก ซ้ำยังต้องรอคิวยาว และราคาก็แพงเกินจริง เรือลำเล็กๆ ทำจากไฟเบอร์จากเดิมที่ราคาเพียงไม่กี่พันต้นๆ ก็เพิ่มสูงขึ้นอีกหลาย...หลาย...หลายพันบาท ลำใหญ่ขึ้นมาหน่อยคิดเป็นเรือนหมื่น ใหญ่อีกนิดติดเครื่องเข้าไปก็เรือนแสน
... อุแม่เจ้า เข้าหลักการดีมานด์แอนด์ซัพพลาย เป๊ะ !!
มานั่งคิด เราอยู่ในมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเป็นแหล่งรวมองค์ความรู้หลากหลายสาขามากมาย ถ้าองค์ความรู้เหล่านั้น ไม่สามารถถูกนำมาใช้เพื่อประโยชน์และความสุขของปวงประชาได้ เราก็คงต้องจัดตัวเองไว้ในกลุ่มเดียวกับคนประเภท “ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด” เป็นได้แค่ นักวิชาการบนหอคอยงาช้าง เท่านั้น
เมื่อเรือกลายเป็นพาหนะสำคัญ โปรแกรมวิชาวิศวกรรมศาสตร์ต้องรับโจทย์นี้ไปคิดต่อ ในเมื่อไม่อาจหยุดการมาเยือนของน้องน้ำได้ ก็ต้องสร้างสรรค์นวัตกรรมใดๆ ที่ทำให้คนสามารถยิ้มรับและอยู่กับน้ำให้ได้
แพพีวีซี คือ คำตอบของพวกเขา
เพราะ แพใหญ่กว่าเรือ ขนคนและบรรทุกสิ่งของได้มากกว่า
เพราะ แพราคาถูกกว่าเรือ ติดเครื่องเข้าไปก็ใช้งานได้เหมือนกัน
แต่ที่สำคัญ ... แพทำง่ายกว่าเรือ ^-^ (อันนี้ เราคิดเอง)
ดร.พัชรศักดิ์ พร้อมทีมงานและนักศึกษา ได้ออกแบบและคำนวณแล้วว่า แพที่ประดิษฐ์ขึ้นมาจากถังพีวีซีสองร้อยลิตร 4 ใบ นำมาเรียงต่อกัน ขนาดกว้างยาว 1.5X2.5 เมตร นี้ สามารถรับน้ำหนักได้ถึง 850 กิโลกรัม ด้วยสนนราคาค่าวัสดุไม่เกิน 4,500 บาท ... ทุกคนพยักหน้า เห็นจริง คล้อยตาม
แล้ว “แพพีวีซี- NPRU” ลำแรกของโลก ก็ได้ถูกสร้างขึ้นในห้องปฏิบัติการของวิศวะ ใช้เวลาครึ่งวันกับหนึ่งคืนเต็ม เสร็จแล้วก็นำไปทดลอง ณ สระน้ำภายในมหาวิทยาลัย
...โอ! มันลอยได้จริงๆ ...
เมื่อทดลองและแก้ไขจนเป็นที่พอใจและมั่นใจว่า มันจะไม่นำความอัปยศใดๆ มาให้แล้ว เราจึงได้นำแพลำนี้พร้อมถุงยังชีพอีก 400 ชุดไปมอบให้กับชาวหินมูลผ่านองค์การบริหารส่วนตำบล ณ วัดศิลามูล
ด้วยหวังว่าจะให้เป็น “นวัตกรรมต้นแบบ” ที่ใครๆ สามารถนำไปทำใช้เองได้
และเป็น “นวัตกรรมเชิงกระบวนการ” เพราะแพนี้นักวิชาการช่วยกันคิด นักศึกษาช่วยกันทำ และผู้พักพิงช่วยกันชี้แนะ เนื่องจากในศูนย์พักพิงของเรา มีทั้งช่างไม้และช่างยนต์ ทักษะและประสบการณ์ของพวกเขาจึงเป็นประโยชน์ยิ่ง ... ที่สำคัญ ต่างฝ่ายต่างก็ได้เรียนรู้จากกันและกัน
ในวันนั้น ณ หินมูล ความโดดเด่นของรูปลักษณ์และการใช้งานได้จริงของแพนี้ กระทบความรู้สึกของนักธุรกิจสาวชาวสิงคโปร์เข้าอย่างจัง
ไอลีน ทำธุรกิจที่ต้องเดินทางไปกลับระหว่างเมืองไทยกับสิงคโปร์เป็นว่าเล่น เธอรู้สึกผูกพันกับคนไทย อีกทั้งความศรัทธาในพุทธศาสนาสายมหายาน ก็ช่วยกล่อมเกลาให้จิตวิญญาณของเธอเป็นจิตวิญญาณของพระโพธิสัตว์ที่มุ่งเน้นการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ เราได้พบกันที่หินมูลโดยการแนะนำของ องค์สรภาณอนัมพจน์ (อาจารย์เสี่ยงป้อซือเฮีย) เจ้าอาวาสวัดธรรมปัญญาราม (บางม่วง)
เธอสั่งทันทีสิบลำเพื่อนำไปมอบให้กับผู้ประสบอุทกภัยที่กรุงเทพมหานคร เราพยายามต่อรองเหลือแค่สี่ลำ เป็นแพที่ติดเครื่องยนต์หนึ่ง และแพธรรมดาอีกสาม โดยคิดค่าใช้จ่ายในราคาต้นทุนของวัสดุ ทั้งยังช่วยนำไปส่งให้ยังจุดต่างๆ ที่วัดมะลิ, จรัลสนิทวงศ์13 และสายสองพุทธมณฑล
เมื่อข่าวเรื่องนวัตกรรม “แพพีวีซี-NPRU” แพร่ออกไปยังสื่อต่างๆ ได้มีผู้ติดต่อขอซื้อเข้ามาเป็นจำนวนมาก ทั้งยังมีรายการโทรทัศน์หลายรายการมาขอถ่ายทำ สกู๊ปพิเศษของนิตยสารหลายฉบับมาขอสัมภาษณ์ แต่เราคิดเอาเองว่า ความสำเร็จของมหาวิทยาลัยจากงานนี้ ไม่ได้อยู่ที่การขานรับของสื่อมวลชนและปริมาณของผู้ต้องการใช้เท่านั้น แต่มันอยู่ที่การบริหารงาน บริหารเวลาและองค์ความรู้ได้อย่างเหมาะเจาะ เหมาะสมต่างหาก
เพราะนี่คือ พันธกิจการบริการวิชาการที่สอดคล้องกับ “กาละ” และ “เทศะ
