เมื่อปีที่แล้ว ฉันรู้สึกว่า "เหนื่อย" แต่ "มีความสุข"... ปีนี้ก็ยังมีนะในความเหนื่อยแต่ก็สุขที่ได้เห็นผลของความเหนื่อย... เวลาได้เจอนักศึกษา แล้วเห็นว่า พวกเขามีความสุข เขาทำงานได้ และเป็นคนดี ก็มีความสุข.. แต่เหนื่อย กับสุขของปีนี้ กับปีที่แล้ว มันมีความต่างกัน...ก็ตรงที่มันสงบลงนะ มันรู้ได้ที่จิตตัวเองนี่แหละ

สองสามสัปดาห์มานี้ รู้สึกว่า ตัวเองเหนื่อยมาหลายวันแล้ว  แต่ในความเหนื่อยคราวนี้ มันเป็นความเหนื่อยแบบเฉยๆ นะ  ไม่ได้รู้สึกทุกข์ หรือ สุข อะไรมากมายเลย... มันรู้แค่ "เหนื่อย" แล้วก็กลับมา "หายใจ" และก็มีความสุข เวลาได้อยู่กับตัวเอง ดูลมหายใจตัวเอง...

เมื่อปีที่แล้ว  ฉันรู้สึกว่า "เหนื่อย" แต่ "มีความสุข"...
ปีนี้ก็ยังมีนะในความเหนื่อยแต่ก็สุขที่ได้เห็นผลของความเหนื่อย... เวลาได้เจอนักศึกษา แล้วเห็นว่า พวกเขามีความสุข เขาทำงานได้ และเป็นคนดี ก็มีความสุข..
แต่เหนื่อย กับสุขของปีนี้ กับปีที่แล้ว  มันมีความต่างกัน...ก็ตรงที่มันสงบลงนะ มันรู้ได้ที่จิตตัวเองนี่แหละ

แต่มีสิ่งที่เกิดขึ้นเล็กๆ น้อยๆ ที่สังเกตเห็นคือ ความสุขคราวนี้ มันไม่กระเพื่อมมากเท่าไรนัก และความทุกข์ที่เหนื่อยก็เป็นเฉยๆ มากขึ้น     ในความเหนื่อยมันเกิดเพราะความอยาก   อยากมากก็เหนื่อยมาก... ไม่รู้ว่า ปีนี้ความอยากมันลดลงหรือเปล่า...เลยทำให้ความรู้สึกเหนื่อยลดลง  แต่ในการกระทำ ร่างกายเรายังทำเท่าเดิมหรือมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ  แต่ก็ทำด้วยหัวใจอีกนั่นแหละ   แต่หัวใจคราวนี้ มันผ่านประสบการณ์มามากกว่าเดิม มันจึงมีปัญญามาใช้ประกอบการแก้ปัญหา..... ก็เลยพบว่าให้ลดที่ความอยาก... ลดความอยากได้ อยากเป็น อยากมี อยากดี อยากเด่นลงได้  แค่นี้ก็พอทำให้ความเหนื่อยลดลง  นั่นคือ ทุกข์ลดลงนะ  แต่ก็ยังคงทำเท่าเดิมล่ะ  แต่เปลี่ยนจากพลังอยากทำให้มาก เป็นทำได้ เท่าที่ได้นั่นแหละ  รู้ว่าทำได้แค่นี้ก็แค่นี้ แต่ก็ทำต่อไปนะ  เรียนรู้ไป...

ชีวิตมันแค่นี้จริงๆ.... ไม่มีอะไรซับซ้อน แต่ที่ซับซ้อนก็เพราะความคิดของเราเองที่มันไม่หยุดนิ่งสักที

วันนี้บ๊ายบาย....กลับไปดูลมหายใจ เดินจงกลมดีกว่า... ^ ^