การบวชคือการเป็นผู้นำด้านจิตวิญญาณ เพราะโลกมันเต็มไปด้วยความหลง เป็นอวิชชา คือความมืดบอด
คนที่บวชจึงอยู่เหนือโลกทั้งสาม คือ กามภพ รูปภพ อรูปภพ
ผู้ที่บวชสามารถสืบศาสนาให้กับโลก เพราะศาสนาก็เป็นสังขารสิ่งปรุงแต่ง จึงต้องมีการสืบสานปรุงแต่งให้มีอยู่ ให้มีธรรมะอยู่ ทุกๆศาสนามีความจำเป็นต่อสัตว์โลก
การบวชเป็นโอกาสในการทำประโยชน์ให้กับผู้อื่น อย่างสมภารมีโอกาสทำประโยชน์ด้านสาธารณกุศลต่างๆได้มากกว่า ดีกว่าฆราวาส เพราะไม่มีครอบครัวเป็นภาระรุงรัง จึงมีโอกาสเสียสละมาก
ยกตัวอย่างอาตมา ซึ่งใครจะว่าอวดดีก็ไม่กลัว ถ้าอาตมาไม่บวชก็คงไม่มีสวนโมกข์ สวนโมกข์จะเกิดขึ้นได้อย่างไร ท้าทายกันอย่างนี้ มันเป็นประโยชน์สาธารณะแก่คนทั่วไป
ขอให้เป็นหน้าที่ เป็นสิ่งที่ควรทำว่าการบวชเป็นสิ่งที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ทั่วไป
ต่อไป การบวชเป็นการดึงบุรรพการีมาเข้าสู่พระศาสนา นำบิดา มารดา มาเป็นญาติในพระศาสนา ถ้าลูกไม่บวชพ่อแม่บางคนก็ไม่เข้าวัดวาอาราม เป็นการผูกพันกันขึ้นในพระศาสนา
...(มีต่อ)
เป็นการถอดบันทึกจากแผ่นซีดีการบรรยายะรรมะว่าด้วยเรื่อง การบวชคืออะไร ของท่านพุทธทาสภิกขุ
ขอบคุณครับอาจารย์ ที่ให้กำลังใจและมีภาพน่ารักๆมาให้ชมแบบสบายใจเสมอ